Το φαινόμενο Νocebo, το αντίθετο του Placebo, εμφανίζεται όταν κάποιος επιδεινώνει από μόνος του την κατάσταση της υγείας του, μέσω αρνητικής αυθυποβολής.

Μέσα από πολλές κλινικές μελέτες και πειράματα, επιστήμονες έχουν αποδείξει κλινικά το φαινόμενο αυτό, όπως και το αντίθετό του.

Τα φαινόμενα Placebo και Nocebo είναι ακριβώς αντίθετα. Απ' τη μια έχουμε την πίστη ότι θα μας ωφελήσει (Placebo) ένα φάρμακο και από την άλλη ότι δεν θα μας ωφελήσει (Νocebo) ένα φάρμακο και γενικότερα μια ενέργεια, μια κίνηση, μια επαφή, οτιδήποτε.

Κατά τη θεωρία Νocebo, ενεργοποιείται ένας νευροδιαβιβαστής, η χολοκυστεΐνη, η οποία προάγει την αίσθηση του πόνου και γενικότερα μιας δυσφορίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70, ένας Αμερικανός ασθενής, ο Σαμ Σόεμαν, πληροφορήθηκε ότι είχε καρκίνο στο ήπαρ κι ότι δεν υπήρχε θεραπεία γι' αυτόν. Οι γιατροί τον διαβεβαίωσαν ότι θα πέθαινε σε τρεις μήνες. Ο Σαμ απεβίωσε ακριβώς στους τρεις μήνες, επιβεβαιώνοντας τους γιατρούς του.

Η νεκροψία όμως έδειξε πως η διάγνωση ήταν λάθος!

Είχε καρκίνο στο ήπαρ, όμως ο όγκος ήταν καλοήθης, χωρίς μετάσταση, και στην πραγματικότητα ο Σαμ θα μπορούσε να ζήσει.

Μετά από πολλές συσκέψεις, οι γιατροί του, με τη συμβολή ψυχολόγων, συμπέραναν ότι πέθανε επειδή οι γιατροί του τον έπεισαν ότι η ασθένειά του ήταν θανατηφόρα. Έτσι ενεργοποιήθηκε το φαινόμενο Νocebo.