Η πινακίδα γράφει: "Προσοχή! Κίνδυνος! Αφανή ορύγματα" και αυτό σημαίνει ότι ένα βήμα μπορεί να είναι... μοιραίο.Πετάμε πάνω από το βουνό της Αττικής, το οποίο ... είναι καλύτερο να το δούμε μόνο από ψηλά, καθώς η βόλτα σε αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Το βάθος του κύριου φρεατίου φτάνει τα 100 μέτρα!

Στην αρχή και μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα, παράγεται ένα εξαιρετικά πολύτιμο μέταλλο, σίδηρος.

Τα ιταλικά μεταλλικά μεταλλεία του Γραμματικού ανήκαν στην οικογένεια Σούτσου, ενώ η μαρτυρία ενός τοπικού ηλικιωμένου άνδρα μας λέει επίσης για μια αγγλική εταιρεία. Άρχισαν να λειτουργούν γύρω στο 1880 με ατελείωτες γκαλερί σε διάφορα επίπεδα, βαθιά κατακόρυφα πηγάδια, γέφυρες, ενώ το δίκτυο της σιδηροδρομικής γραμμής που ξεκίνησε από την τοποθεσία, έφτασε - σύμφωνα με διαφορετικές πηγές - στη Ράμουντα, τη Σέσι ή τη Λιμνιώνα. μεταφορά του μεταλλεύματος στα πλοία.
Η συστηματική λειτουργία των εγκαταστάσεων πρέπει να είχε εγκαταλειφθεί γύρω στο 1920, καθώς η λειτουργία τους κρίθηκε μην επικερδής. Σύμφωνα με άλλους, λειτούργησαν μέχρι το 1930, ενώ οι ντόπιοι λένε ότι στα χρόνια της κατοχής (1940) άνθρωποι και περιουσίες εγκατέλειψαν τη σιδηροδρομική γραμμή, εκτός από το μετάλλευμα.

Επομένως, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, τα ορυχεία μπορεί να είχαν χρησιμοποιηθεί περιστασιακά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, του 1930, του 1940, ενώ λειτουργούσαν τακτικά τη δεκαετία του 1910, κάτι που επιβεβαιώνεται από επιγραφές χαραγμένες στο κάτω μέρος ενός μεγάλου πηγαδιού της εγκατάστασης, γεγονός που αποδεικνύει ότι παρουσία ανθρώπων εκεί. σίγουρα μέχρι το 1914 ".