Είναι γεγονός πως τις τελευταίες δεκαετίες έχει αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής στον πλανήτη μας, κάτι που σημαίνει πως έχουμε καλύτερη υγεία και ζούμε περισσότερο. Αλλά όσον αφορά στην σύνταξη, τα ηλικιακά όρια που ισχύουν αυτή τη στιγμή θέτουν ορισμένα ζητήματα και τια τους συνταξιούχους αλλά και για τα συστήματα τα ίδια.

Μια νέα έρευνα δημοσιεύτηκε στο «European Journal of Aging». Επικεφαλής ήταν οι ερευνήτριες Daniela Weber και Elke Loichinger του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Πληθυσμιακής Έρευνας της Γερμανίας. Η έρευνα λοιπόν προσπάθησε να απαντήσει στο θέμα της συνταξιοδότησης.

Ως βάση της μελέτης τους είχαν την εξίσωση που συμπεριελάμβανε τον προσδόκιμο εργασιακό βίο αλλά και τρις δείκτες υγείας, όπως η ικανότητα εργασίας μεταξύ 50-59 και 60-69 ετών στην Ευρώπη για άνδρες και γυναίκες. Πολλή προσοχή δόθηκε στη σωματική, ψυχική και στη γενικότερη κατάσταση της υγείας.

Μετά από επεξεργασία των στοιχείων, οι δυο ερευνήτριες υποστηρίζουν πως γενικά υπάρχει η δυνατότητα να αυξηθούν τα ενεργά εργασιακά έτη, και για τους άνδρες και για τις γυναίκες 60-69 ετών. Αναλύοντας ωστόσο στοιχεία με βάση το μορφωτικό επίπεδο διαπίστωσαν μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ των πληθυσμιακών κοινωνικο-οικονομικών ομάδων.

Οι 60χρονοι άνδρες στη Σουηδία με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο π.χ., αναμένεται να μπορούν να εργαστούν για 4,2 έτη περισσότερα. Αυτό μεταφράζεται σε 6 χρόνια παραπάνω εργασίας για τους συνομήλικούς τους με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο. Όσον αφορά στη σωματική τους κατάσταση, εκείνοι με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο αναμένεται να έχουν 8,4 έτη καλής υγείας και εκείνοι με ανώτερη μόρφωση 8,7 επιπλέον έτη καλής υγείας.

Στην Βουλγαρία όμως, οι άνδρες ίδιας ηλικίας με ανώτερη μόρφωση, αναμένεται να εργαστούν 4,5 χρόνια παραπάνω και να έχουν καλή σωματική υγεία για 5,7 έτη επιπλέον. Οι συνομήλικοί τους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο αναμένεται να απολαύσουν μόλις 2,7 επιπλέον έτη καλής υγείας και όμοιο διάστημα να είναι ενεργοί εργασιακά.

«Αυτή η ανομοιογένεια σε ότι αφορά στο μορφωτικό επίπεδο, την κατάσταση της υγείας και την ικανότητα για εργασία πέραν των ισχυόντων συνταξιοδοτικών ορίων, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη σε ότι αφορά στην όποια αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Από τη μελέτη μας εξάλλου φαίνεται ότι υπάρχει η δυνατότητα αύξησης της διάρκειας του εργασιακού βίου. Αλλά υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τα έτη καλής υγείας μεταξύ των διαφόρων κοινωνικο-οικονομικών ομάδων. Συνεπώς, αυτές οι ανομοιογένειες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν τη λήψη γενικευμένων αποφάσεων», υπογραμμίζει η Δρ. Weber.