Ο Κόροιβος ο Ηλείος αποτελεί τον πρώτο καταγεγραμμένο Ολυμπιονίκη των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων το 776 π.Χ.

Ο Κόροιβος στέφθηκε νικητής στον αγώνα δρόμου ενός σταδίου (μονάδα μέτρησης μήκους την οποία χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, ίση με το μήκος ενός αθλητικού σταδίου που αντιστοιχούσε σε μήκος περίπου 195,15 μέτρων) το μοναδικό αγώνισμα στίβου στις πρώτες 13 Ολυμπιάδες.

Μάλιστα το όνομα του αναφέρεται και από τον Παυσανία στο έργο «Ἐλλάδος περιήγησης»

δῆλον δέ: ἐξ οὗ γὰρ τὸ συνεχὲς ταῖς μνήμαις ἐπὶ ταῖς Ὀλυμπιάσιν ἐστί, δρόμου μὲν ἆθλα ἐτέθη πρῶτον, καὶ Ἠλεῖος Κόροιβος ἐνίκα: εἰκὼν μὲν δὴ οὐκ ἔστιν ἐν Ὀλυμπίᾳ τοῦ Κοροίβου, τάφος δὲ ἐπὶ τοῖς πέρασι τῆς Ἠλείας. Ὀλυμπιάδι δὲ ὕστερον τετάρτῃ καὶ δεκάτῃ προσετέθη σφίσι δίαυλος: Ὕπηνος δὲ ἀνὴρ Πισαῖος ἀνείλετο ἐπὶ τῷ διαύλῳ τὸν κότινον, τῇ δὲ ἑξῆς ἐπὶ τῷ δολίχῳ Ἄκανθος Λακεδαιμόνιος. Από Βικιθήκη Παυσανίας -Ἠλιακῶν Α'

Και αυτή είναι η απόδειξη. Την εποχή που διατηρούσαν την παράδοση των ολυμπιάδων, το έπαθλο ορίστηκε για πρώτη φορά για τον αγώνα δρόμου και το κέρδισε ο Ηλείος Κόροιβος. Δεν υπάρχει ανδριάντας του Κοροίβου στην Ολυμπία, αλλά ο τάφος του βρίσκεται στα σύνορα της Ηλείας. Στη δέκατη τέταρτη ολυμπιάδα, πρόσθεσαν και τον δίαυλο, στον δίαυλο ο Πισαίος 'Υπηνος κέρδισε τον κότινο και την επόμενη φορά ο Λακεδαιμόνιος Άκανθος νίκησε στον δόλιχο.

Ο τάφος του βρισκόταν στα σύνορα της Ήλιδας και πάνω του υπήρχε επιγραφή αναφερόμενη στη νίκη του αυτή

Αυτό που ίσως δεν θα περίμενε κανείς είναι το επάγγελμα του, καθώς εκτός από αθλητής ήταν και μάγειρας και μάλιστα θυσιαστής ιερών σφαγίων. Μέρος της δουλειάς του ήταν να προετοιμάζει τα σφάγια και τα ψητά, των οποίων βεβαίως η κνίσα και κάποια από τα εντόσθια προσφέρονταν κατά τις θυσίες και τελετές στους Θεούς, ενώ τα υπόλοιπα έμεναν για τους ανθρώπους.

Παρότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν αγνοούσαν την απόλαυση που προσφέρει το φαγητό αυτό όφειλε να είναι απλό καθώς η υπερβολή θεωρούταν σημάδι μαλθακότητας που επιδείκνυαν οι βάρβαροι .

Για παράδειγμα ο Ησίοδος, ως άνθρωπος της υπαίθρου, θεωρεί πραγματικό τσιμπούσι μια μερίδα κρέατος ψημμένη στη σχάρα, το γάλα και τις γαλέττες, όλα αυτά στα πλαίσια μιας ηλιόλουστης ημέρας.