Η ιστορία των μοναχών και της μπύρας αρχίζει στις αρχές του 6ου αιώνα, όταν ο Βενέδικτος της Νursia έγραψε ένα πρότυπο για τη μοναστηριακή ζωή που ονομάστηκε The Rule (αργότερα γνωστό ως The Rule of St. Benedict).

Μία από τις οδηγίες του Βενέδικτου ήταν ότι οι μοναχοί πρέπει να κερδίζουν από τα δικά τους χέρια και όχι μόνο από δωρεές και φυσικά να παρέχουν στους φτωχούς και αυτούς που έχουν ανάγκη. Κατά τους αιώνες που ακολούθησαν τα μοναστήρια παρήγαγαν αγαθά προς πώληση όπως τυρί, μέλι και φυσικά μπύρα.

Η παραγωγή μπύρας μπορεί να φαίνεται μια παράξενη επιλογή σήμερα αλλά τον 6ο αιώνα εξυπηρετούσε όλους τους σκοπούς του The Rule. Η μπύρα στη μεσαιωνική εποχή εκτός του ότι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής ήταν και ασφαλέστερη για να την πιει κανείς από ότι το νερό που συνήθως ήταν μολυσμένο από τα λύματα. Επιπλέον η μπύρα ήταν επίσης χρήσιμη για τους μοναχούς κατά την περίοδο της νηστείας λόγο των θρεπτικών συστατικών της.

Οι μοναχοί πίστευαν ότι έπρεπε να κάνουν το καλύτερο δυνατό προϊόν, δεδομένου ότι "δούλευαν" για τον Θεό και μια κακή μπύρα θα αποτελούσε παραβίαση της αποστολής τους. Έτσι προκειμένου να συμβαδίσουν με την αυξανόμενη ζήτηση, κατάφεραν να βρουν νέους τρόπους μαζικής παραγωγής μπύρας και την προσθήκη λυκίσκου, ο οποίος όχι μόνο εξισορρόπησε τη γλυκύτητα από τη βύνη αλλά λειτουργούσε και σαν συντηρητικό επεκτείνοντας την ζωή της μπύρας. Επιπλέον εισήγαγαν ρυθμίσεις και υγιεινές πρακτικές στα ζυθοποιεία τους θέτοντας τον πήχη ψηλά.

Σήμερα οι μοναχοί παράγουν μερικές από τις πιο γνωστές μπύρες στην αγορά. Τα πιο γνωστά μοναστικά ζυθοποιεία είναι τα οκτώ ζυθοποιεία Trappist στη βόρεια Ευρώπη.

Δείτε το video: