Τον Ιανουάριο του 2001, 16 άνθρωποι πλήρωσαν ένα μεγάλο ποσό για αυτούς και μπήκαν σε μια βάρκα στην Sabana Del Mar του Άγιου Δομίνικου. Ήταν ακόμα κάποιοι από τους χιλιάδες ανθρώπους που έμπαιναν σε μια βάρκα εκείνη την εποχή της λιτότητας στην χώρα, για να βρουν μια καλύτερη ζωή στο Πουέρτο Ρίκο.

Η βάρκα είχε κατασκευαστεί στο χέρι και ο κίνδυνος όταν θα έβγαινε στα ανοιχτά της Καραϊβικής και του Ατλαντικού, ήταν αυξημένος. Λίγες μέρες πριν, 45 άνθρωποι είχαν πνιγεί στο ίδιο δρομολόγιο. Λίγο μετά την αναχώρησή τους, η πυξίδα έσπασε. Και ώρες αργότερα, με τα ισχυρά ρεύματα να τους πάνε από εδώ κι από εκεί, είχαν πια χαθεί. Το φαγητό και το νερό εξαφανίστηκε μετά από τρεις ημέρες. Έφτυναν αίμα και είχαν πληγές στα πόδια τους. Ήταν καταδικασμένοι...

@cronkite.asu.edu

Πέντε μέρες μετά την αναχώρηση, η Faustina Mercedes πρότεινε στην αδερφή της, Elena, να πιει μητρικό γάλα από το στήθος της. Αφού ήπιε, έδωσε λίγο με το στόμα της και στην αδερφή της. Οι δυο γυναίκες αισθάνθηκαν αμέσως καλύτερα. Έτσι η Faustina πρότεινε και στους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο. 15 άνθρωποι θήλασαν την 31χρονη, τότε, γυναίκα, για να παραμείνουν ζωντανοί.

Η θάλασσα τους προσέφερε λίγα πράγματα, όπως ένα μήλο, που έκοψαν στα 16 και ένα μισοσάπιο πορτοκάλι. Οπότε συνέχισαν να πίνουν μητρικό γάλα. Την ενδέκατη ημέρα παρατηρούσαν έναν καρχαρία που έκανε βόλτα γύρω από την βάρκα, μέχρι που τελικά έφυγε. Κάθε βράδυ αγκαλιάζονταν, γιατί το κρύο μαζί με το νερό, ήταν διαπεραστικά.

Το πρωί της δωδέκατης ημέρας, είδαν μπροστά τους γη. Με λίγα ξύλα και την βοήθεια των ρευμάτων, ξαναβγήκαν στην στεριά. Είχαν σωθεί από βέβαιο θάνατο. Τελικά, κατέληξαν πίσω στην πατρίδα τους. Έχοντας πουλήσει τις περιουσίες τους για να βρουν μια θέση στην βάρκα, ήταν χαρούμενοι που επέζησαν, αλλά συγχρόνως και προβληματισμένοι. Το σίγουρο είναι πως ο λόγος που σώθηκαν ήταν ένας. Το μητρικό γάλα της Faustina Mercedes, την οποία αργότερα τα ΜΜΕ αποκάλεσαν «Μικρό άγγελο της θάλασσας».