Οι κάρτες Ταρώ είναι σήμερα γνωστές ως μαντικές κάρτες, δηλαδή αν κάποιος τις ρίξει σωστά και τις διαβάσει σωστά μπορεί να σου πει το μέλλον. Το προσωπικό σου πάντα. Κάποιοι τα πιστεύουν αυτά και κάποιοι άλλοι όχι. Δεν ξέρουμε αν κάποιος θα αλλάξει γνώμη αν διαβάσει την ιστορία τους.

Οι κάρτες ταρώ λοιπόν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα και το πιο πιθανό είναι να προήλθαν από την Τουρκία. Στις αρχές του 1500 οι αριστοκρατία της Ιταλίας έπαιζε εν παιχνίδι που ονομαζόταν «tarocchi appropriati» στο Μιλάνο, στην Μπολόνια και στην Φλωρεντία. Σε αυτό το παιχνίδι οι κάρτες μοιράζονταν και οι παίκτες τις συνδύαζαν ώστε να γράψουν ποιητικά στιχάκια ο ένας για τον άλλον.

Ακόμα και οι πρώτες κάρτες ταρώ, σχεδιάστηκαν με μυστικιστικό τρόπο. Στην αρχή ο σκοπός τους ήταν να χρησιμεύσουν σε ένα παιχνίδι σαν το σημερινό μπρίτζ. Οι πλούσιες οικογένειες της Ιταλίας, έκαναν ειδικές παραγγελίες με τους καλλιτέχνες να φτιάχνουν τελικά της «carte da trionfi», δηλαδή τις «κάρτες του θριάμβου».

Αυτές οι τράπουλες είχαν σχήματα όπως σπαθιά, ραβδιά, νομίσματα και κύπελλα, μοιάζοντας σε αυτές που χρησιμοποιούμε σήμερα. όμως καλλιτέχνες κλήθηκαν να σχεδιάσουν μερικές κάρτες με πιο γλαφυρές απεικονίσεις. Αρκετές τράπουλες, που υπάρχουν ακόμα και σήμερα, σχεδιάστηκαν για την οικογένεια Visconti του Μιλάνου. Κι επειδή λίγοι μπορούσαν να προσλάβουν έναν ζωγράφο για να τους σχεδιάσει μοναδικές κάρτες, μόνο οι αριστοκράτες και οι πλούσιοι μπορούσαν να τις έχουν.

Οι κάρτες έγιναν μαζικό φαινόμενο με την εμφάνιση της τυπογραφίας. Και μπορεί στην Ιταλία και την Γαλλία ο αρχικός σκοπός των ταρώ να ήταν το παιχνίδι, αλλά στις αρχές του 17ου αιώνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται για μαντικούς σκοπούς. Τον 18ο αιώνα, ο περισσότερος κόσμος άρχισε να αποδίδει διαφορετικό ή και μοναδικό νόημα σε κάθε κάρτα. Οι πρώτες οδηγίες για το πως πρέπει να «διαβαστούν», δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνιση τους.

Το 1781 ένας τέκτονας πρώην ιερέας, ο Antoine Court de Gebelin, εξέδωσε μια περίπλοκη ανάλυση για τις κάρτες ταρώ. Σε αυτήν αποκάλυπτε πως τα σχέδια των ταρώ αποκάλυπταν τα εσωτερικά μυστικά του αρχαίου ιερατείου των Αιγυπτίων. Κι ενώ δεν υπήρχε καμία ιστορική απόδειξη για τους ισχυρισμούς του, οι Ευρωπαίοι άρχισαν να τις ζητούν. Στις αρχές του 19ου αιώνα, τα ταρώ της Μασσαλίας, που βασίζονταν στην ανάλυση του de Gebelin, έγιναν ανάρπαστα.

Με το τέλος της Βικτοριανής εποχής, ο αποκρυφισμός και o πνευματισμός έγιναν το αποκούμπι των πλούσιων οικογενειών. Τα ταρώ, η χειρομαντία αλλά και το διάβασμα των φύλλων τσαγιού, έγια ιδιαίτερα δημοφιλή. Το 1909 εκδόθηκε η τράπουλα Rider - Waite, από μέλη του «Ερμητικού τάγματος της Χρυσής Αυγής». Αργότερα ο διαβόητος Allister Crawley στηρίχθηκε πάνω σε αυτήν για να εκδώσει το Βιβλίο του ΟΒ, το οποίο συνοδευόταν από μια επίσης περίπλοκη τράπουλα ταρώ.

Πλέον τα ταρώ, κυκλοφορούν σε αμέτρητα σχέδια, δεν χρησιμοποιούνται μόνο από τους πλούσιους και έχουν γίνει ένα είδος μαντείας, πολύ δημοφιλούς στον δυτικό κόσμο.

@trustedtarot.com