Υπάρχει κάτι σχεδόν μαγικό στα ελληνικά καλοκαίρια. Τα λευκά σοκάκια των νησιών, οι ανθισμένες αυλές, οι πλατείες των χωριών και οι γάτες που λιάζονται στα πεζούλια έχουν γίνει κομμάτι της πιο χαρακτηριστικής καλοκαιρινής εικόνας της χώρας. Πολλές φορές πρωταγωνιστούν ακόμη και στις φωτογραφίες των διακοπών, χαρίζοντας εκείνη την αυθεντική ελληνική αίσθηση που όλοι αναζητούν.

Υπάρχει κάτι σχεδόν μαγικό στα ελληνικά καλοκαίρια. Τα λευκά σοκάκια των νησιών, οι ανθισμένες αυλές, οι πλατείες των χωριών και οι γάτες που λιάζονται στα πεζούλια έχουν γίνει κομμάτι της πιο χαρακτηριστικής καλοκαιρινής εικόνας της χώρας. Πολλές φορές πρωταγωνιστούν ακόμη και στις φωτογραφίες των διακοπών, χαρίζοντας εκείνη την αυθεντική ελληνική αίσθηση που όλοι αναζητούν.

Πίσω όμως από αυτές τις όμορφες εικόνες κρύβεται μια πραγματικότητα πολύ πιο δύσκολη. Χιλιάδες αδέσποτα ζώα περνούν το καλοκαίρι δίνοντας καθημερινή μάχη με τη δίψα, την πείνα, τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά και την αδιαφορία. Και όσο συγκινητικό κι αν είναι να αφήσει κανείς λίγη τροφή ή να χαϊδέψει έναν αδέσποτο σκύλο ή μια γάτα, η πραγματική βοήθεια βρίσκεται συνήθως αλλού.

Το νερό είναι πολλές φορές πιο σημαντικό από την τροφή

Κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα, η μεγαλύτερη ανάγκη ενός αδέσποτου δεν είναι πάντα το φαγητό. Είναι το καθαρό, δροσερό νερό.

Ένα μπολ με φρέσκο νερό, τοποθετημένο σε σκιερό σημείο, μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο. Αν υπάρχει η δυνατότητα να ανανεώνεται καθημερινά, ακόμη καλύτερα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες ζεσταίνουν γρήγορα το νερό και το καθιστούν ακατάλληλο. Αν κάποιο ζώο βρίσκεται εκτεθειμένο στον ήλιο και δείχνει εξαντλημένο, μπορεί να μεταφερθεί προσεκτικά σε σημείο με σκιά. Αν όμως έχει ήδη βρει μόνο του καταφύγιο, καλό είναι να μην ενοχληθεί.

Η θερμοπληξία είναι ένας πραγματικός κίνδυνος

Τα αδέσποτα κινδυνεύουν ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες από θερμοπληξία.

Τα βασικά σημάδια που πρέπει να κινητοποιήσουν όποιον τα συναντήσει είναι το έντονο λαχάνιασμα, η υπερβολική δίψα, η δυσκολία στην αναπνοή, ο λήθαργος, ο εμετός ή ακόμη και η απώλεια αισθήσεων. Σε μια τέτοια περίπτωση, χρειάζεται άμεση αντίδραση. Μια βρεγμένη πετσέτα ή δροσερό —όχι παγωμένο— νερό μπορούν να βοηθήσουν μέχρι να μεταφερθεί το ζώο σε κτηνίατρο. Το παγωμένο νερό πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοκ στον οργανισμό του.

Αν δεις κακοποίηση, μην αρκεστείς σε μια ανάρτηση

Η μεγαλύτερη βοήθεια δεν είναι πάντα αυτή που φαίνεται. Αν κάποιο ζώο κακοποιείται, είναι δεμένο σε ακατάλληλες συνθήκες, υποσιτίζεται ή εγκαταλείπεται, η σωστή κίνηση είναι η επίσημη καταγγελία στις αρμόδιες Αρχές.

Η ενημέρωση του Αστυνομικού Τμήματος και του Δήμου, με αίτημα για αριθμό πρωτοκόλλου, είναι το πρώτο βήμα. Αν δεν υπάρξει ανταπόκριση, μπορεί να ακολουθήσει καταγγελία στην Εισαγγελία. Οι καταγγελίες αφορούν κάθε ζώο που κακοποιείται, είτε πρόκειται για σκύλους και γάτες είτε για ιπποειδή ή άλλα παραγωγικά ζώα. Η πίεση προς τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι πολλές φορές πολύ πιο αποτελεσματική από μία ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα.

Ένα τραυματισμένο ζώο χρειάζεται κάτι περισσότερο από συμπόνια

Αν βρεθεί μπροστά σε τραυματισμένο ή άρρωστο αδέσποτο, η μεταφορά του σε κτηνίατρο μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.

Βάσει της νομοθεσίας, οι Δήμοι έχουν την ευθύνη για τη διαχείριση και την περίθαλψη των αδέσποτων, μέσω συνεργαζόμενων κτηνιάτρων. Αν και αυτό δεν εφαρμόζεται πάντα όπως θα έπρεπε, αξίζει να γίνει επικοινωνία είτε με τον Δήμο είτε με την τοπική φιλοζωική οργάνωση, ώστε το ζώο να λάβει τη φροντίδα που χρειάζεται.

Το λάθος που κάνουν πολλοί στις διακοπές

Είναι φυσικό να δεθεί κανείς με ένα αδέσποτο που συναντά καθημερινά έξω από το κατάλυμά του. Ωστόσο, οι άνθρωποι που ασχολούνται χρόνια με τη φροντίδα αδέσποτων επισημαίνουν ότι δεν είναι καλή ιδέα να ταΐζεται συστηματικά ακριβώς έξω από το ξενοδοχείο ή το ενοικιαζόμενο δωμάτιο.

Το ζώο συνηθίζει την παρουσία του ανθρώπου, τον περιμένει κάθε μέρα και όταν οι διακοπές τελειώσουν, μένει ξανά μόνο του. Επιπλέον, η παρουσία πολλών ζώων έξω από ένα κατάλυμα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα με άλλους επισκέπτες ή τους ιδιοκτήτες. Η σίτιση είναι προτιμότερο να γίνεται σε ασφαλές σημείο, μακριά από τα καταλύματα.

Στήριξε αυτούς που βρίσκονται εκεί όλο τον χρόνο

Οι εθελοντές των φιλοζωικών οργανώσεων είναι εκείνοι που συνεχίζουν να φροντίζουν τα αδέσποτα όταν οι παραλίες αδειάζουν και οι τουρίστες επιστρέφουν στα σπίτια τους.

Μια μικρή δωρεά, λίγες τροφές, φάρμακα ή ακόμη και η αγορά ενός αναμνηστικού από κάποιο φιλοζωικό σωματείο μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά το έργο τους.

Οι πιο όμορφες διακοπές αφήνουν πίσω τους και κάτι καλό

Το ελληνικό καλοκαίρι δεν χρειάζεται μόνο όμορφες φωτογραφίες και αναμνήσεις. Χρειάζεται και λίγη περισσότερη ευαισθησία.

Ένα μπολάκι νερό, λίγη τροφή, μια έγκαιρη μεταφορά σε κτηνίατρο, μια υπεύθυνη καταγγελία ή μια μικρή ενίσχυση μιας τοπικής φιλοζωικής οργάνωσης μπορεί να αλλάξουν την καθημερινότητα ενός αδέσποτου. Και τελικά, ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη ανάμνηση που θα πάρει κανείς μαζί του φεύγοντας από τις διακοπές.