Η Blockbuster υπήρξε για δεκαετίες συνώνυμη της ενοικίασης βίντεο, με χιλιάδες καταστήματα σε όλο τον κόσμο.

Παρά την κυριαρχία της στην αγορά, η εταιρεία δεν κατάφερε να ακολουθήσει τις εξελίξεις της ψηφιακής εποχής. Η άνοδος των πλατφορμών streaming, με προεξέχον παράδειγμα το Netflix, άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο το κοινό καταναλώνει οπτικοακουστικό περιεχόμενο.

Το Netflix, που σήμερα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους «παίκτες» της παγκόσμιας ψυχαγωγίας, ξεκίνησε το 1997 ως μια μικρή εταιρεία που ενοικίαζε DVD μέσω ταχυδρομείου. Το 2000, η νεοσύστατη τότε επιχείρηση προσπάθησε να πουλήσει το εγχείρημά της στην Blockbuster για 50 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, η πρόταση απορρίφθηκε. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Blockbuster, John Antioco, χαρακτήρισε το Netflix μια εξειδικευμένη ιδέα χωρίς προοπτική και υποβάθμισε τη δυναμική του διαδικτύου, λέγοντας πως «η υστερία γύρω από τις dot-com εταιρείες είναι υπερβολική».

Ο συνιδρυτής του Netflix, Marc Randolph, αργότερα δήλωσε: «Αν δεν είστε πρόθυμοι να διαταράξετε το ίδιο σας το μοντέλο, κάποιος άλλος θα το κάνει για εσάς».

Το παλιό μοντέλο δεν άντεξε την αλλαγή

Η Blockbuster συνέχισε να βασίζεται στο παραδοσιακό της μοντέλο: ενοικίαση φυσικών αντιγράφων από καταστήματα. Όμως ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 ήταν φανερό πως αυτός ο τρόπος λειτουργίας δεν είχε μέλλον. Το 2010, η εταιρεία υπέβαλε αίτηση για πτώχευση και άρχισε να κλείνει σταδιακά τα καταστήματά της.

Η αποτυχία της Blockbuster να καινοτομήσει και να ακολουθήσει τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα επιχειρηματικής αποτυχίας στον 21ο αιώνα.