Μπορεί πλέον το κινητό μας να είναι προέκταση του χεριού μας αλλά πριν λίγα χρόνια αυτό δεν μπορούσε να είναι ούτε καν στην φαντασία των ανθρώπων. Η τεχνολογία εξελίσσεται ναι, αλλά το πόσο γρήγορα το ξεχνάμε. Για παράδειγμα πριν από 8 χρόνια δεν υπήρχαν stories στο Instagram, ανεβάζαμε album φωτογραφιών στο Facebook για να δείξουμε τι ωραία που περάσαμε στο ταξίδι μας.

 Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει αλλάξει τον τρόπο που απεικονίζουμε και βλέπουμε την ζωή, το οπτικό μας πρίσμα. Αλλά το προηγούμενο παράδειγμα αναφερόταν σε ένα πρόσφατο παράδειγμα, αν γυρίσουμε το χρονοντούλαπο της ιστορίας στη δεκαετία του ’90 μπορούμε να θυμηθούμε πως ήταν η ζωή μας;

Μερικά από τα πιο δημοφιλή τεχνολογικά gadget της εποχής ή δεν υπάρχουν ή έχουν αφομοιωθεί από άλλες συσκευές, όπως τα smartphones.

Walkmans

@axel.bueckert / twenty20

Θυμάστε τα walkmans; Πιστεύω πως ναι. Ήταν το απόλυτο μέσο, πλέον μπορούσαμε να ακούσουμε μουσική παντού, χωρίς να μοιραζόμαστε το γούστο μας με τους υπολοίπους. Το όνομα τους μάλιστα βγήκε από αυτή την ιδιότητα, οι «άνθρωποι περπατούν». Τα Walkmans ήταν τεχνολογική επανάσταση, αλλά πλέον έχουν κλείσει τα 40 έτη από την κυκλοφορία τους και έχουν ενσωματωθεί στα κινητά  μας.

Κινητά με πορτάκι

Pinterest

Τα αγαπημένα μου κινητά. Τα πιο γνωστά ήταν της Motorola που έβγαιναν σε πάρα πολλά χρώματα και κάθε έφηβη των 00s που σέβονταν τον εαυτό της τα είχε είτε σε ροζ είτε σε πορτοκαλί. Το κινητό αυτό είχε το δικό του συναίσθημα. Κάθε φορά που διαπληκτιζόσουν με κάποιον στο τηλέφωνο το έκλεινες με ύφος ακούγοντας το χαρακτηριστικό «κλακ».

Φυσικά, τα κινητά αυτά δεν συνδέονταν στο ίντερνετ. 

Το πρώτο τέτοιο κινητό βγήκε στην αγορά το 2004 και έκανε πωλήσεις άνω των 130 εκατομμυριών κομματιών. Τέσσερα χρόνια αργότερα όμως ήρθαν τα iphones και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Nintedo GameBoy

@michellevinnacombe / twenty20

Το πρώτο μοντέλο κυκλοφόρησε το 1989 και νομίζω πως το μοναδικό παιχνίδι που είχε ήταν το Tetris. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε οικογένεια με παιδιά που να μην έχει τουλάχιστον ένα nintedo, ήταν κάτι σαν το δικό μας tablet, μπορούσε να απασχολήσει «δημιουργικά» τα παιδιά για ώρες.

Αργότερα τα Nintedo αναβαθμίστηκαν, έγιναν εν μέρη touch – αν είχες το ειδικό ξυλάκι- και μπορούσαν να δεχτούν πολλά παιχνίδια, με πολλά γραφικά αρκεί να άλλαζες κάρτες.

Ίντερνετ αλλά όχι τηλέφωνο

@BOOCYS / twenty20

«Μάνα κλείσε το τηλέφωνο θέλω να μπω στο ίντερνετ». Αυτή ήταν η πιο πολυχρησιμοποιημένη έκφραση για τουλάχιστον 15 χρόνια. Το ίντερνετ συνδεόταν με την γραμμή του τηλεφώνου και δεν μπορούσαν και τα δύο να λειτουργούν ταυτόχρονα. Όποτε σέρφαρες το τηλέφωνο ήταν κλειστό και όποτε κάποιος ήθελε να τηλεφωνήσει ο υπολογιστής κείτονταν «νεκρός».

Και φυσικά ο υπολογιστής ήταν το μόνο μέσο που συνδεόταν στο ίντερνετ. Τότε δεν υπήρχε ούτε ασύρματο ίντερνετ ούτε φυσικά τα κινητά συνδεόντουσαν.

Οι φωτογραφικές μηχανές

@gaetanocolavita / twenty20

Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε στα 90s οι παιδικές μας στιγμές είτε εκτυπώνονταν με φιλμ από την φωτογραφική είτε βρίσκονταν σε βιντεοκασέτα που τραβήχτηκε από μια κάμερα τουλάχιστον 20 φορές μεγαλύτερη από το μέγεθος ενός σημερινού iphone.

Οι φωτογραφικές δούλευαν με φιλμ, δεν είχες τη δυνατότητα να δεις «πως βγήκες» παρά την ημέρα που θα εκτυπώνονταν. Το φιλμ έπρεπε να το προσέχεις πολύ γιατί είναι ένα πολύ συγκεκριμένο υλικό και φυσικά το κρατούσες σε περίπτωση που ήθελες να επανεκτυπώσεις τις φωτογραφίες.

Στην περίπτωση τις βιντεοκασέτας ο καλύτερος τρόπος είναι το εξηγήσω είναι να το παρομοιάσω με ένα dvd αλλά ήταν πιο ογκώδης και ήθελε video player για να παίξει στην τηλεόραση.

Καρτοτηλέφωνα

@paigeinrealife / twenty20

Τα περισσότερα καρτοτηλέφωνα έχουν ξηλωθεί από τους δρόμους, αλλά πολύ πιθανόν να έχετε την εικόνα των κόκκινων τηλεφωνικών θαλάμων της Αγγλίας ή να έχετε δει τα φτηνά τσιγάρα και να γνωρίζετε πως ήταν τα καρτοτηλέφωνα.

Στην Ελλάδα ήταν συνήθως κίτρινα ή γκρι-διαφανή και βρίσκονταν σε πάρα πολλά σημεία μέσα στις πόλεις.

Όπως αναφέραμε κινητά δεν υπήρχαν, ενώ ακόμα και όταν ξεκίνησαν να λανσάρονται είχαν λίγα άτομα. Ο κόσμος όμως είχε την ανάγκη να επικοινωνεί, όχι να μιλά με τις ώρες – οι τηλεπικοινωνίες ήταν πανάκριβες- αλλά να συνεννοείται για ότι βασικό χρειάζεται.

Τα σπίτια συνήθως είχαν ένα σταθερό και τα περίπτερα το ίδιο ώστε να τηλεφωνείς, όμως στην περίπτωση που ταξίδευες ή που ήθελες να τηλεφωνήσεις για κάποιο λόγο πήγαινες σε ένα τηλεφωνικό κατάλογο. Εκεί έβαζες κάποια κέρματα ή μια προπληρωμένη κάρτα και πληκτρολογούσες τον αριθμό που ήθελες. Τα λεπτά που μίλαγες «έβγαιναν» από την κάρτα σου, όποτε έπρεπε το τηλεφώνημά σου να είναι συνοπτικό.