Η φιγούρα είναι συνδεδεμένη με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όποια ομάδα και αν υποστηρίζεις τον Εθνικάρα τον σέβεσαι, τον εκτιμάς και καταβάθος τον ζηλεύεις. Ήταν ένας κύριος με Κ κεφαλαίο, ένας ευγενής φίλαθλος που διέφερε από την μάζα των ανεγκέφαλων που έδιωξαν τον κόσμο από τα γήπεδα.

Ο Εθνικάρας έφυγε για το ταξίδι χωρίς επιστροφή, βυθίζοντας τον φίλαθλο κόσμο σε λύπη. Ήταν από τους λίγους φιλάθλους, αν όχι ο μοναδικός που όλοι τον συμπαθούσαν. 

Για αυτό και όλοι στο δρόμο σταματούσαν να τον χαιρετήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί του. Σε μια τέτοια ένδειξη λατρείας, ο Εθνικάρας, πριν δέκα χρόνια υπέστη ένα ατύχημα που του στοίχισε την όραση του από το ένα μάτι.

Όταν ένας άγνωστος του φώναξε για να τον χαιρετήσει, εκείνος απρόσεκτα προσπάθησε να τον προσεγγίσει, σκόνταξει και χτύπησε στο πρόσωπό του.

Οι γιατροί παρά τις προσπαθειές τους δεν κατάφεραν να σώσουν το ένα μάτι που έχασε την όραση κατά 80%.

Για αυτό και απτόητος συνέχισε να πηγαίνει στα γήπεδα φορώντας πάντα τα μαύρα γυαλιά που τον συνόδευαν σε όλες τις τελευταίες φωτογραφίες του.

Όμως τον Εθνικάρα δεν αγάπησαν μόνο στα λόγια. Με μια συγκινητική πρωτοβουλία, χωρίς τυμπανοκρουσίες οι φίλοι του, αλλά και άνθρωποι που δεν τον γνώριζαν προσωπικά μάζεψαν το ποσό που χρειαζόταν για να κάνει την επέμβαση και να αποφύγει τα χειρότερα.

Σε ένα ταβερνάκι τον φώναξαν και του παρέδωσαν τον φάκελο με τα χρήματα. Ο Εθνικάρας δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυα του. Γιατί αυτός ήταν ο Εθνικάρας, ένας ευαίσθητος ρομαντικός φίλαθλος με υπερβολική αγάπη και πίστη στον συνάνθρωπό του. 

Καλό ταξίδι...