Η επαφή του με τα δίχτυα ήταν εpωτική. Ήταν ένας παίκτης που όλοι θαυμάσαμε σε διάφορες στιγμές της καριέρας του. Όχι τόσο για την σωματική του δύναμη και την έφεση του στο σκοράρισμα, αλλά γιατί εμφανιζόταν πάντα την κατάλληλη και την πιο δύσκολη στιγμή. Και έπαιρνε πάνω του την κατάσταση. Το ίδιο έκανε και για την χώρα του. Όχι μόνο μέσα στο γήπεδο...

Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά γεννήθηκε στην μεγαλύτερη πόλη της Ακτής Ελεφαντοστού, το Αμπιτζάν, στις 11 Μαρτίου του 1978. Πέντε χρόνια αργότερα οι γονείς του τον έστειλαν στην Γαλλία για να ζήσει με τους θείους του. Μετά από 10 χρόνια, όταν οι γονείς του κατάφεραν να εγκατασταθούν στο Παρίσι, πήγε κι εκείνος να ζήσει μαζί τους. Εκεί άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο και έγινε μέλος ερασιτεχνικών ομάδων. Όταν πήγε στο Λε Μαν να σπουδάσει λογιστική, δοκιμάστηκε επιτυχημένα από την τοπική ομάδα που αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία.

To 2002 ήρθε η μεταγραφή στην Γκινγκάμπ και τον αμέσως επόμενο χρόνο στην Μαρσέιγ. Το 2004 πήγε στην Τσέλσι, με την οποία κατέκτησε τα πάντα. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

@90min.com

Αν και έζησε λίγο στην Ακτή Ελεφαντοστού, την αισθανόταν πάντα σαν πατρίδα του. Και γι’ αυτό επέλεξε να αγωνιστεί και για την Εθνική ομάδα της χώρας. Στις 105 συμμετοχές του σκόραρε 65 φορές και κατάφερε να φτάσει σε δυο τελικούς Κόπα Άφρικα και για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, σε μια τελική φάση Μουντιάλ το 2006.

Η Ακτή Ελεφαντοστού μετά την ανεξαρτητοποίηση της από την Γαλλία το 1960, μαστιζόταν από φυλετικές και θρησκευτικές διαμάχες που γιγαντώνονταν κάθε δεκαετία που περνούσε. Λίγο πριν το τέλος του 20ου αιώνα, πολύς κόσμος αγανάκτησε με την κυβέρνηση, όταν η τελευταία πέρασε κάποιες μεταρρυθμίσεις που ευνοούσαν τον χριστιανικό πληθυσμό του νότου και μείωναν τα δικαιώματα του μουσουλμανικού πληθυσμού του βορρά. Από τότε οι κυβερνήσεις άλλαζαν διαρκώς, με τις απόπειρες πραξικοπημάτων να ακολουθούν η μια την άλλη. Τελικά το 2002 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος.

To 2005 η χώρα είχε χωριστεί στα δυο. Οι αντάρτες είχαν τον έλεγχο του βόρειου τμήματος και η κυβέρνηση του νότιου. Η εθνική ομάδα της χώρας βρισκόταν όμως στην καλύτερη εποχή της ιστορίας της, με παίκτες που πρωταγωνιστούσαν στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Και ήταν η ευκαιρία να προκριθεί για πρώτη φορά στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στις 8 Οκτωβρίου του 2005, η Ακτή Ελεφαντοστού κέρδισε εκτός έδρας το Σουδάν με 3-1, με δυο γκολ του Αρούνα Ντιντάν και ένα του Κανγκα Ακαλέ και, σε συνδυασμό με την ισοπαλία του Καμερούν απέναντι στην Αίγυπτο, τερμάτισε πρώτη στον όμιλο και έκλεισε εισιτήριο για τα τελικά της Γερμανίας.

Ολόκληρη η χώρα παρακολουθούσε την εξέλιξη του ματς. Ο Ντρογκμπά το ήξερε αυτό. Και μόλις ο αγώνας τελείωσε, πήρε το μικρόφωνο στα αποδυτήρια και περικυκλωμένος από τους συμπαίκτες του, που ανήκαν σε διαφορετικές φυλές και θρησκείες, μίλησε στο λαό της χώρας.

«Πολίτες της Ακτής Ελεφαντοστού, από τον νότο, τον βορρά, την ανατολή και την δύση. Αποδείξαμε σήμερα πως οι Ιβοριανοί μπορούν να συνυπάρξουν και παίξαμε ενωμένοι για έναν κοινό σκοπό: να προκριθούμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Σας υποσχεθήκαμε πως οι πανηγυρισμοί θα ένωναν τον κόσμο. Σήμερα, σας εκλιπαρούμε γονατιστοί, συγχωρήστε, συγχωρήστε. Μια χώρα της Αφρικής με τόσα πολλά πλούτη δεν πρέπει να φτάνει στον πόλεμο. Παρακαλούμε να αφήσετε τα όπλα. Κάντε εκλογές. Όλα θα γίνουν καλύτερα. Θέλουμε να είμαστε χαρούμενοι, οπότε σταματήστε να πυροβολείτε».

Αυτά τα λόγια ήρθαν την σωστή στιγμή. Ο Ντρογκμπά το πήρε πάνω του για άλλη μια φορά και από ένας εξαιρετικός παίκτης έγινε θρύλος. Μια εβδομάδα αργότερα, οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές αποφάσισαν την κατάπαυση του πυρός και την διεξαγωγή εκλογών. Ο Ντρογκμπά και το ποδόσφαιρο είχαν ενώσει μια χώρα. Και δεν ήταν η πρώτη φορά.

Ο εμφύλιος τελείωσε επίσημα τον Μάρτιο του 2007, με τις ειρηνευτικές δυνάμεις να βρίσκουν την ευκαιρία μετά την ανακωχή να διαπραγματευτούν και με τις δυο πλευρές. Ο Ντρογκμπά κέρδισε το 2006 το βραβείο του «Αφρικανού παίκτη της χρονιάς» και επέστρεψε στην Ακτή Ελεφαντοστού, ζητώντας ξανά ενότητα και ειρήνη. Προσέφερε μάλιστα το βραβείο του στο λαό.

Στον επόμενο αγώνα της εθνικής ομάδας της χώρας, οι δυο ηγέτες των αντιμαχόμενων πλευρών τραγούδησαν δίπλα διπλά τον εθνικό ύμνο. Ο Ντρογκμπά ήξερε ότι ο πόλεμος είχε τελειώσει. Σήμερα η κατάσταση παραμένει ασταθής, αλλά η χώρα προσπαθεί να γίνει καλύτερη. Ο Ντρογκμπά θα παραμείνει για πάντα στην ιστορία της. Και ως ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας αλλά και ως ο άνθρωπος που άρπαξε την ευκαιρία την κατάλληλη στιγμή για να βοήθησει την χώρα του να βάλει τέλος στην εμφύλια διαμάχη.

@zimbio.com