Από χθες βρίσκονται σε εξέλιξη επιχειρήσεις για τον εντοπισμό της, που όμως παραμένουν άκαρπες. Ένα ελικόπτερο του ΠΝ πέταξε στην Κίναρο χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Η Κίναρος είναι μια βραχονησίδα μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσων, δυτικά της Καλύμνου και της Λέρου και ανατολικά της Αμοργού. 

Εκεί θα βρεις μόνο την κυρά Ρηνιώ, που στα 74 της ζει μόνη της.

Βρίσκεται σχεδόν 20 χρόνια στο μικρό αυτό νησάκι που έχει ελάχιστες παροχές, και ένα μνημείο. Αυτό των ηρών του Πολεμικού Ναυτικού. Φροντίζει τον εαυτό της, τα ζώα της, και όταν ο καιρός χαλάει, δεν έχει ούτε ρεύμα. Κάθε εβδομάδα, και καιρού επιτρέποντος περνά ένα καΐκι και της φέρνει τρόφιμα και ό,τι άλλο χρειαστεί. Αν όμως ο καιρός είναι κακός τότε μπορεί να κάνει και σχεδόν ένα μήνα να δει άνθρωπο.

Όπως είπε στην εφημερίδα «Δημοκρατία», μετά τις συνεχείς απειλές των γειτόνων, «Φοβάμαι πως αν κλείσω τα μάτια μου το νησί θα το πάρουν οι Τούρκοι. Ο Ερντογάν άλλωστε κατά το παρελθόν είχε δηλώσεις πως η Κίναρος προορίζεται για χώρο λατρείας. Δεν έχω νιώσει ποτέ απειλή. Παρά το γεγονός πως ζω σε ένα μέρος πάνω από το οποίο τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη κάνουν συχνά πτήσεις δεν τρομάζω. Μόνο αν πεθάνω δεν ξέρω τι θα γίνει».

«Οταν ο καιρός χαλάει, δεν έχω ρεύμα. Και μετά δεν έχω τίποτε. Το 2016 ήρθαν πολιτικοί και μου έλεγαν πόσο καλά κάνω και μένω εδώ γιατί διαφορετικά θα ήταν γκρίζα ζώνη. Έκτοτε δεν ενδιαφέρθηκε κανείς αν ζω ή αν πέθανα. Δεν έχει δομές για πρόσφυγες εδώ. Και το νερό από μία στέρνα το παίρνω».