Ο Αβράαμ Λίνκολν ήταν ο 16ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Ήταν πρόεδρος σε μια δύσκολη εποχή και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου που έβαψε με αίμα την αμερικανική γη. Έμεινε στην ιστορία ως ο πρόεδρος που κράτησε ενωμένες τις αμερικάνικές πολιτείες και κατήργησε την δουλεία.

Ήταν ο πρώτος από τους 4 Αμερικανούς προέδρους που δολοφονήθηκε. Στις 14 Απριλίου του 1865, ο Τζον Γουιλκς Μπουθ, ένας υποστηρικτής της Συνομοσπονδίας των Νοτίων τον πυροβόλησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ενώ ο Λίνκολν παρακολουθούσε μια παράσταση στο θέατρο. Έχασε την μάχη με τη ζωή λίγες ώρες αργότερα. Οι περισσότεροι τον θυμούνται για την θητεία και το έργο του, αλλά κάποιοι τον θυμούνται για την… μετά θάνατον ζωή του στον Λευκό Οίκο. Κι όμως η ιστορία του φαντάσματος του δεν έχει αναφερθεί μια φορά.

@wikipedia.org

Για πολλά χρόνια, πρόεδροι των ΗΠΑ, πρώτες κυρίες, προσωπικό και επισκέπτες ανέφεραν πως είδαν τον Αβραάμ Λίνκολν ή ένιωσαν την παρουσία του στα δωμάτια και στους διαδρόμους. Η μελαγχολία του αλλά και οι περιπτώσεις των απόκοσμων εμπειριών του Λίνκολν, έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη τροφή στον θρύλο του φαντάσματός του.

Για τα 5 περίπου χρόνια της θητείας του, ο Λίνκολν δεν κοιμόταν σχεδόν καθόλου και δεν ξεκουράστηκε ποτέ. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου άλλαξαν πολύ. Η μελαγχολία του ίσως ήταν εκείνη που τον οδήγησε να ονειρευτεί τον θάνατό του.

Είχε εκμυστηρευτεί σε ένα φίλο του τι συνέβη εκείνη τη νύχτα. Έπεσε για ύπνο και άρχισε να ονειρεύεται. Κάποια στιγμή νόμισε πως έφυγε από το κρεβάτι και κατευθύνθηκε προς το Ανατολικό δωμάτιο. Εκεί βρισκόταν ένα φέρετρο. Ζήτησε από τους στρατιώτες που βρίσκονταν γύρω του να του πουν ποιος πέθανε μέσα στον Λευκό Οίκο. Κι εκείνοι απάντησαν «Είναι ο πρόεδρος. Τον σκότωσε ένας δολοφόνος».

Δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε τον θάνατό του. Ο θάνατος άλλωστε ήταν μεγάλο μέρος της ζωής του. Δεν υπήρξε μόνο παντού γύρω του κατά την διάρκεια της προεδρικής του θητείας αλλά και σε όλη του τη ζωή. Η μητέρα του, η πρώτη του αγάπη και τρεις γιοι του πέθαναν πρόωρα.

Μετά τον θάνατό του, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είδαν η ένιωσαν το φάντασμα του. Η πρώτη περίπτωση ήταν μια φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1869. Πίσω από τη σύζυγο του φαινόταν η φιγούρα του.

@wikipedia.org

Η γραμματέας της πρώτης κυρίας Κλαούντια Τζόνσον, δήλωσε πως ένιωσε την παρουσία του όταν παρακολουθούσε μια εκπομπή της τηλεόρασης για τον θάνατό του. Πρόσεξε μια πλάκα κρεμασμένη πάνω από το τζάκι που δεν είχε ξαναδεί. Η πλάκα ανέφερε τη σημασία του Λίνκολν ενώ η κυρία Τζόνσον παραδέχθηκε πως εκείνο το βράδυ είχε ένα παράξενο κρύο.

Η επίσης πρώτη κυρία Γκρέις Κούλιτζ, ήταν η πρώτη που ανέφερε ότι είδε το φάντασμά του. Είπε πως ο Λίνκολν στεκόταν σε ένα παράθυρο του Οβάλ γραφείου, με τα χέρια του σταυρωμένα πίσω από την πλάτη, κοιτώντας τον ποταμό Πότομακ.

Το φάντασμά του το είδαν επίσης αρκετοί κατά την διάρκεια της θητείας του Φρανκλιν Ρουζβελτ, όταν η χώρα αντιμετώπισε μια μεγάλη ύφεση κατά την διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου. Η βασίλισσα Γουιλελμίνα της Ολλανδίας, φιλοξενήθηκε στον λευκό Οίκο και ανέφερε πως μια νύχτα ξύπνησε από ένα χτύπημα στην πόρτα της.

Θεώρησε πως επρόκειτο για ένα σημαντικό μήνυμα. Όταν όμως άνοιξε την πόρτα είδε τον Λίνκολν να στέκεται μπροστά της με το ημίψηλο καπέλο του. Λιποθύμησε αμέσως. Από την άλλη, η Έλενορ Ρούζβελτ διάβαζε συνήθως στο δωμάτιό του. Δεν είδε ποτέ το φάντασμά του αλλά αισθάνθηκε πολλές φορές την παρουσία του, πάνω από τον ώμο της.

Οι ιστορίες είναι ουκ ολίγες. Πολλοί άκουσαν τα βήματά του στην κρεβατοκάμαρα που χρησιμοποιούσε τον καιρό της προεδρίας του. Αλλά καμία από τις παραπάνω δεν αναγνωρίζεται επίσημα. Η όψη και η εμφάνισή του Λίνκολν δεν είναι περίεργο ότι έχει δώσει τροφή σε θρύλους. Πάντως κάποιοι πιστεύουν πως ίσως ο σημαντικότερος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ, πάντα θα είναι εκεί για να προσέχει και να παρακολουθεί το έθνος.