Νομίζεις πως μεγάλωσες και πως οι γονείς σου δεν έχουν καμία δύναμη πάνω σου; Kι όμως οι γονείς σου επηρέασαν τα πρώτα χρόνια της ζωής σου, τα πιο καθοριστικά. Έτσι, βασικά, τα περισσότερα θέματα που αντιμετωπίζουμε πιθανότατα έχουν κάποια σχέση με τους γονείς μας. Τούτου λεχθέντος, εδώ είναι μερικοί από τους πιο συνηθισμένους τρόπους που οι γονείς μας τείνουν να επηρεάζουν τη ζωή μας... Οι ψυχολόγοι δίνουν μερικές μόνο από τις πάμπολες πλευρές αυτής της μεγάλης επιρροής.

Ένα μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής μας δαπανάται προσπαθώντας να διορθώσουμε τις σχέσεις που διαμορφώνουμε με τους γονείς μας, όπως λέει η ψυχολόγος Jennifer Noble, PhD. "Ο γονιός δεν χρειάζεται να είναι παρών για να υπενθυμίσει στο ενήλικο παιδί του τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Η εμπειρία και το συναίσθημα θα υπάρχει συνεχώς στην ενήλικη ζωή τους. Αυτό λοιπόν θα μπορούσε να εμφανιστεί σε πολλές πτυχές της ζωής, από την επιλογή σταδιοδρομίας, την ανάγκη για επιτυχία, την επιλογή συντρόφου, ακόμη και τις διατροφικές συνήθειες, την ανασφάλεια, τα άγχη".

Συχνά προσπαθούμε για την τελειότητα, γιατί βαθιά, θέλουμε οι γονείς μας να είναι ευχαριστημένοι μαζί μας, λέει ο ψυχολόγος Paul DePompo. "Μπορεί να αισθανόμαστε ανεπαρκείς και να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι για να μην νιώθουμε τύψεις. Εάν κάνετε επιλογές για τις οποίες εσείς δεν είστε 100% σίγουρες/οι τότε ίσως μέσα σας κάνετε πράγματα για να πάρετε ακόμα την έγκρισή τους", λέει ο DePompo.

Εάν οι γονείς μας δεν μας αγόραζαν ποτέ πράγματα, μπορεί μεγαλώνοντας να διαλέξουμε σύντροφο που είναι γαλαντόμος. Εάν οι γονείς μας δεν μας επαινούσαν συχνά, μπορεί να δουλεύουμε περισσότερο από τους υπόλοιπους στο γραφείο για να πάρουμε την επιβεβαίωση από τους ανωτέρους μας. "Ο,τιδήποτε δεν πήραμε από αυτούς κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία θα συνεχίσει να εμφανίζεται στη ζωή μας ως ενήλικες γιατί θα έχουμε μια ασυνείδητη (μερικές φορές συνειδητή) ανάγκη να αποκαταστήσουμε αυτόν τον πόνο ή την απώλεια, ή έστω την έλλειψη", λένε οι ψυχολόγοι.

Σε μια υποσυνείδητη προσπάθεια να επιδιορθώσουμε τις σχέσεις μας με τους γονείς μας, μπορούμε να γνωρίσουμε ανθρώπους με παρόμοιες ιδιότητες και να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτές τις σχέσεις καλύτερες από αυτές που είχαμε με τους γονείς μας μας. "Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να επιλέξει έναν σύντροφο που δεν είναι συναισθηματικά διαθέσιμος και υπομείνει μια μοναχική σχέση επειδή το ίδιο απών ήταν και ο πατέρας".

Ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς μας μιλάνε για μας αποτελεί τη βάση της ταυτότητάς μας, λέει η Barbara E. Harvey. Πολλές από τις πεποιθήσεις που έχουμε για εμάς προέρχονται από τα πράγματα που μας είπαν οι γονείς μας, ακόμα και αν δεν είναι αλήθεια.