Το να περπατάς πάνω σε σύρμα από μόνο του είναι παράτολμο, σχεδόν αυτοκτονικό. Πόσο μάλλον αν το κάνεις σε ένα σύρμα που βρίσκεται σε ύψος που ξεπερνά τα 400 μέτρα, χωρίς προστατευτικό δίχτυ, που ενώνει τους δίδυμους πύργους. Πριν χτυπηθούν από τρομοκρατική επίθεση φυσικά.
Ο Φιλίπ Πετί ήταν αυτοδίδακτος στην ισορροπία και ξεκίνησε από 16 ετών. Όνειρό του για πολλά χρόνια, όταν έμαθε πως χτίζονται οι δίδυμοι πύργοι, ήταν να περπατήσει από τον έναν στον άλλο. Ήξερε πάλι ότι δεν θα τον άφηναν. Αλλά κατάφερε να σκεφτεί τα πάντα και να προετοιμαστεί και γι’ αυτό. Επί έξι χρόνια έκανε εντατική προπόνηση. Περπάτησε σε σκοινί πάνω από την Παναγία των Παρισίων και στην μεγάλη γέφυρα του Σίδνεϋ. Κι εκεί παράνομα. Όμως το όνειρό περίμενε. Και δεν θα ησύχαζε αν δεν το εκπλήρωνε.
Το «καλλιτεχνικό έγκλημα του αιώνα», όπως ονομάστηκε αυτό που έκανε, προετοιμάστηκε με πολλή προσοχή. Έμαθε τα πάντα για τα κτίρια, για την κλίση τους, για την δύναμη του ανέμου που θα κουνούσε το σύρμα, για το πως θα ενώσει το σύρμα των 61 μέτρων με τις δυο οροφές και φυσικά, για το πως θα μπει μέσα στο κτίριο χωρίς να κινήσει υποψίες.
Όταν ταξίδεψε στην Νέα Υόρκη, οι δίδυμοι πύργοι ήταν ακόμα υπό κατασκευή. Νοίκιασε αρχικά ένα ελικόπτερο για να τραβήξει φωτογραφίες από αέρος. Με ψεύτικες ταυτότητες μπήκαν πολλές φορές στα κτίρια μαζί με τους συνεργάτες του και κρύφτηκαν, ώστε να δουν που φτάνουν τα μέτρα ασφαλείας του κτιρίου.
Όταν πλησίασε η ημερομηνία του άθλου του, ο Πετί ισχυρίστηκε πως είναι Γάλλος δημοσιογράφος που ήθελε να πάρει συνέντευξη από τους εργάτες στην οροφή του κτιρίου. Η ασφάλεια του έδωσε άδεια να εισέλθει στο κτίριο. Κάποια στιγμή ένας φύλακας τον υποψιάστηκε και του πήρε την άδεια εισόδου. Το εγχείρημα εκείνη την στιγμή ήταν στον αέρα. Ναι, εξ αρχής στον αέρα ήταν. Αλλά τότε δεν υπήρχε ούτε σύρμα.
Ήταν τόσο αποφασισμένος όμως που θα το έκανε έτσι κι αλλιώς. Και θα επέμενε μέχρι να γίνει. Το βράδυ τις 6ης Αυγούστου του 1974, ο Πετί και οι συνεργάτες του ήταν τυχεροί και κατάφεραν να ανέβουν στον 110ο όροφο μαζί με τον εξοπλισμό. Κρύφτηκαν και περίμεναν να έρθει το πρωί.
Στις 7 η ώρα το επόμενο πρωί, ο Φιλίπ Πετί έπιασε στον ύπνο την Νέα Υόρκη και άρχισε να γράφει ιστορία. Ανέβηκε στο σύρμα και άρχισε να περπατάει πάνω σε αυτό. Δεν ήθελε μόνο να περάσει απέναντι. Δεν θα έλεγε τίποτα στον Πετί, έναν καλλιτέχνη και φιλόδοξο ακροβάτη, να περάσει απέναντι. Μόνο. Δεν ήθελε να σπάσει κάποιο ρεκόρ, αν και το έσπασε. Ήθελε να το ευχαριστηθεί. Να ευχαριστηθεί την στιγμή, να απολαύσει την μοναδική ευκαιρία που του δινόταν. Και που δεν θα δινόταν ποτέ σε κανέναν άλλον.
Περπατούσε πάνω στο σύρμα για περίπου 45 λεπτά. Οι κάτοικοι της Νέα Υόρκης κοιτούσαν από κάτω με ανοιχτό το στόμα, ή βγάζοντας κραυγές. Πήγε και ήρθε 8 φορές. Κάποια στιγμή ήρθαν οι αστυνομικοί, οι οποίοι προσπάθησαν να τον πείσουν να κατέβει. Αλλά ο Πετί ήξερε πως μόνο εκεί πάνω ήταν ασφαλής. Αναγκάστηκε όμως μετά από λίγο να κατέβει, μόνο και μόνο επειδή άρχισε να βρέχει.
Τα μίντια πήραν φωτιά. Ο εισαγγελέας απέσυρε τις κατηγορίες εναντίον του, με αντάλλαγμα να κάνει μια επίδειξη στο Central Park, πάνω από την λίμνη Belvedere. Οι δίδυμοι πύργοι είχαν την καλύτερη και δωρεάν διαφήμιση άλλωστε. Όλοι ήταν κερδισμένοι. Και ο Πετί είχε κάνει αυτό που ήθελε. Η αποφασιστικότητα του, βοήθησε περισσότερο απ’ όλα. «Δεν φοβήθηκες;», τον ρώτησε κάποια στιγμή ένας δημοσιογράφος μετά από χρόνια. Ο Πετι απάντησε: «Σκέφτηκα, αν πεθάνω, τι όμορφος θάνατος...».
Η έμπνευση που έδωσε ο άθλος του, ενέπνευσε τον κόσμο για δεκαετίες. Το 2003 ο Mordicai Gerstein έγραψε το παιδικό βιβλίο «The Man Who Walked Between The Towers». Το 2008, ακολούθησε το αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ «Man on Wire», ενώ το 2015, η ιστορία έγινε και ταινία με τίτλο «The Walk», του σκηνοθέτη Robert Zemeckis με τον Joseph Gordon – Levitt στον ρόλο του Πετί.
