Η τεχνολογία έδωσε τη δυνατότητα να μπούμε στο μυαλό ενός σχιζοφρενή και να καταλάβουμε τι συμβαίνει στους ασθενείς. Για χρόνια καταγράφεται ότι οι σχιζοφρενείς ακούνε φωνές, σε διαφορετικό ύφος και ένταση από ότι ακούει ο κοινός άνθρωπος. Η επιστήμη λοιπόν έδωσε στη δημοσιότητα ένα ακουστικό υλικό, με το οποίο συμφώνησαν σε ποσοστό 99% όλοι συμμετέχοντες στην έρευνα ασθενείς..

Πατήστε "play" και ακούστε προσεκτικά. Αν κλείσετε τα μάτια σας, όσο θα παίζει το βίντεο, θα νιώσετε ακόμα καλύτερα τι συμβαίνει κάποιες φορές στο μυαλό ενός ατόμου με σχιζοφρένεια...

Οι ακουστικές παραισθήσεις, όπως είναι ο όρος για τις “φωνές στο κεφάλι” μερικών ατόμων με σχιζοφρένεια περιγράφονται ως ψευδείς αντιλήψεις του ήχου και έχουν συσχετιστεί με ένα σωρό πράγματα, όπως “θεία επικοινωνία” και σοβαρές ψυχικές ασθένειες.

Στην πραγματικότητα, το 5-13% των ενηλίκων “ακούνε φωνές” σε κάποια στιγμή στη ζωή του, σύμφωνα με το iflscience. Στην εν λόγω μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Psychiatry, μια ομάδα ερευνητών από τα πανεπιστήμια του Durham και του Stanford στην Αγγλία ζήτησε από 153 εθελοντές με μια σειρά από ψυχικές διαγνώσεις (συμπεριλαμβανομένων 26 που δεν είχαν ποτέ μια ψυχιατρική διάγνωση) να περιγράψουν τις προσωπικές τους εμπειρίες με ακουστικές ψευδαισθήσεις.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι απαντήσεις των εθελοντών αμφισβήτησαν τον ίδιο τον ορισμό των ακουστικών παραισθήσεων. Σχεδόν το 50% των ερωτηθέντων περιέγραψε τις φωνές σαν να τους μιλάει κάποιος στο ίδιο δωμάτιο, αλλά το 10% ανέφερε ότι άκουγε φωνές “σαν να σκέφτεται” ο ίδιος. Ένα επιπλέον 40% ανέφερε ότι άκουγε “ανάμικτες” φωνές, δηλαδή φωνές που έμοιαζαν και με σκέψεις, αλλά και σαν να τους μιλάει κάποιος άλλος.

Εν αντιθέσει με την κοινή πεποίθηση, το πόσο δυνατά τα άτομα με σχιζοφρένεια άκουγαν αυτές τις ακουστικές ψευδαισθήσεις, δεν αντιστοιχούν με τη σοβαρότητα της κατάστασης της ψυχικής υγείας τους. Για παράδειγμα, ένα άτομο με μια πιο ακραία μορφή ψύχωσης, δεν σημαίνει ότι θα ακούει τις φωνές αυτές πιο καθαρά, ή δυνατά σε σύγκριση με έναν ασθενή, του οποίου η σχιζοφρένεια δεν ήταν τόσο έντονη.