Ο πόλεμος στην Συρία μαίνεται για έξι περίπου χρόνια. Μια χώρα έχει καταστραφεί, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους και πολλοί από αυτούς και την πατρίδα τους, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, μακριά από τα όπλα, στον δυτικό κόσμο.

Μερικοί όμως δεν λένε να το κουνήσουν. Γι’ αυτούς το να αφήσουν την πατρίδα είναι σαν να αφήνουν πίσω ένα κομμάτι τους, ολόκληρο το παρελθόν τους, που αν το ξεχάσουν, θα πάψουν να είναι αυτοί που είναι. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και ο Mohammed Mohiedin Anis, ένας ηλικιωμένος άνδρας από το Χαλέπι, που εν μέσω του πολέμου, όχι μόνο αρνείται να εγκαταλείψει την χώρα και την πόλη του, αλλά ούτε και το κατεστραμμένο του σπίτι.

Τον περασμένο χρόνο, ο Abu Omar όπως είναι επίσης γνωστός, είχε δώσει μια συγκινητική συνέντευξη στο πρακτορείο AFP, όταν και έμενε σε μια γειτονιά της πόλης η οποία ήταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών. Η ιστορία του συγκινούσε κυρίως για τα όσα έλεγε πως έκανε πριν τον πόλεμο, την ίδια στιγμή που μέσα στα λόγια του κρυβόταν μια λαχτάρα. Ήταν συλλέκτης αυτοκινήτων αντίκα και κάποια στιγμή είχε φτάσει να έχει μαζέψει περίπου 30 από αυτά.

Ένας χρόνος πολέμου είναι όσο ένας αιώνας ειρήνης. Ο ίδιος χρόνος αισθάνεσαι ότι πέρασε. Η γειτονιά του Abu Omar άλλαξε χέρια πολλές φορές, με τους αντάρτες και την κυβέρνηση να εναλλάσσουν τον έλεγχό της. Από τον περασμένο Δεκέμβριο, η περιοχή είναι πλέον ολόκληρη στα χέρια των κυβερνητικών. Ο φωτογράφος από την Βηρυτό, Joseph Eid και ο Sammy Ketz επέστρεψαν στο Χαλέπι, που κάποτε «το κόσμημα της Συρίας» για να κάνουν ρεπορτάζ για το πως αντιμετωπίζουν την κατάσταση οι εναπομείναντες κάτοικοι. Ήθελαν όμως να βρουν και να ψάξουν τον 70χρονο συλλέκτη, που τόσο είχε συγκινήσει με την ιστορία του.

Η τωρινή του ιστορία όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, είναι ακόμα πιο συγκινητική. Μετά από μερικές υποδείξεις ντόπιων, οι δυο δημοσιογράφοι τον εντόπισαν. Το 1/3 της συλλογής του είχε καταστραφεί ή είχε κλαπεί. Ο Anis τους ξενάγησε στο κατεστραμμένο του σπίτι, τους είπε μεταξύ άλλων πως το πικ απ του και τα βινύλια του δεν είχαν καταστραφεί και πως δεν χρειαζόταν ηλεκτρικό για να λειτουργήσει. Ήταν ένα από τα λίγα πράγματα που το έδιναν χαρά καθημερινά.

«Μας υποσχέθηκε ότι θα μας έβαζε κάποιους από τους δίσκους του αλλά όπως είπε δεν μπορεί να ακούσει μουσική χωρίς να καπνίζει την πίπα του». Έβαλε έναν δίσκο, κάθισε στο κρεβάτι και άναψε την πίπα του. Ήταν τότε που ο Eid απαθανάτισε την στιγμή στις 9 Μαρτίου, με την φωτογραφία να γίνεται viral και να συνοψίζει με 1.000, 2.000 και 3.000 λέξεις τον εξαετή πόλεμο στην Συρία.

«Είναι τόσο προσηλωμένος στο παρελθόν και στα πράγματα που κάποτε αγαπούσε, που χωρίς αυτά θα χάσει την ταυτότητα του» είπε ο Eid. Ο πόλεμος ωστόσο δεν φαίνεται να φτάνει στο τέλος του.

«Αυτή η φωτογραφία αγγίζει την ψυχή κάθε ανθρώπου. Όποτε νιώθω ή θα νιώσω απελπισία ή παραίτηση από τα προβλήματα της ζωής, θα σκέφτομαι πάντα την εικόνα του Abu Omar να κάθεται στο κρεβάτι του, το σπασμένο και γεμάτο από χαλάσματα, καπνίζοντας την πίπα του και ακούγοντας την αγαπημένη του μουσική»...