Σε απόσταση περίπου δύο ωρών από τη Βουδαπέστη, στην Ουγγαρία, βρίσκεται το χωριό Asotthalom. Ίσως να αναφέρθηκε κάποιες φορές στην κορύφωση της προσφυγικής κρίσης, καθώς το χωριό των 4.000 κατοίκων βρίσκεται στον ουγγρικό νότο, μία ανάσα από τα σύνορα με τη Σερβία.

Έτσι, πολύ κοντά του περνούσαν τα καραβάνια των ανθρώπων που βάδιζαν τον μακρύ δρόμο της προσφυγιάς, επιμένοντας να φτάσουν στον «παράδεισο» της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης ακόμα και με τα πόδια, όταν αποκλείστηκαν από όλα τα υπόλοιπα μέσα.

Τώρα δεν είναι η τοποθεσία του Asotthalom αλλά οι επιλογές της δημοτικής αρχής που το φέρνουν στη δημοσιότητα. Όπως γράφει το BBC, στο χωριό απαγορεύτηκαν τα μουσουλμανικά ενδύματα και η πρόσκληση σε προσευχή. «Μπροστάρης» στον «πόλεμο κατά της μουσουλμανικής κουλτούρας», όπως τον αποκαλεί, το Asotthalom ελπίζει να προσελκύσει άλλους χριστιανούς Ευρωπαίους που αντιστέκονται στην πολυπολιτισμικότητα στις χώρες τους.

«Πρωτίστως καλωσορίζουμε πολίτες από τη δυτική Ευρώπη - ανθρώπους που δεν θα ήθελαν να ζουν σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία» δηλώνει ο δήμαρχος του Asotthalom Laszlo Toroczkai στο βρετανικό δίκτυο.

«Δεν θα θέλαμε να προσελκύσουμε μουσουλμάνους στο χωριό. Είναι πολύ σημαντικό για το χωριό να κρατήσει τις παραδόσεις του. Η Ευρώπη είναι μικρή. Δεν μπορεί να δεχθεί δισεκατομμύρια ανθρώπων από την Αφρική και τη Νότια Ασία, όπου υπάρχει έκρηξη του πληθυσμού. Αυτό σύντομα θα οδηγούσε στην εξαφάνιση της Ευρώπης. Εάν έρχονταν εδώ πολλοί μουσουλμάνοι, δεν θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στη χριστιανική κοινότητα. Βλέπουμε μεγάλες μουσουλμανικές κοινότητες στη δυτική Ευρώπη που δεν κατάφεραν να ενσωματωθούν και δεν θέλουμε να ζήσουμε κι εδώ την ίδια εμπειρία. Θα ήθελα η Ευρώπη να ανήκει στους Ευρωπαίους, η Ασία στους Ασιάτες και η Αφρική στους Αφρικανούς. Τόσο απλά» λέει.

Την πλήρη διάψευση της επιθυμίας του πάντως την είδε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του αφού στην κορύφωση της προσφυγικής κρίσης έως και 10.000 άνθρωποι περνούσαν καθημερινά τα σύνορα Σερβίας-Ουγγαρίας, μια ανάσα από το Asotthalom. Αυτόν τον διαχρονικό φόβο για το «ξένο» κεφαλαιοποίησε ο δήμαρχος εισάγοντας κανονισμούς αμφισβητούμενης νομιμότητας.

Η τοπική νομοθεσία που πέρασε απαγορεύει μουσουλμανικά ενδύματα όπως το χιτζάμπ και την πρόσκληση σε προσευχή. Παράλληλα προωθούνται αλλαγές για την αποτροπή ανέγερσης τζαμιών, παρότι στην κοινότητα ζουν σήμερα μόνο δύο μουσουλμάνοι. Ο δήμαρχος δεν ενοχλείται πάντως μόνο από τις διαφορετικές θρησκείες κι έτσι βρήκε την ευκαιρία κι έθεσε εκτός νόμου και τη δημόσια έκφραση τρυφερότητας από ομοφυλόφιλους. Το επιχείρημά του ήταν πως το χωριό θέλει να «υπερασπιστεί» τις παραδόσεις του.

«Υπερασπιζόμαστε τις ίδιες τις παραδόσεις μας. Το Assothalom έχει κανονισμούς που απαγορεύουν την ομοφυλοφιλική προπαγάνδα. Τους υιοθετήσαμε πριν από μερικές εβδομάδες» λέει ο εκλεγείς το 2013 δήμαρχος που είναι επίσης αντιπρόεδρος του ακροδεξιού ουγγρικού κόμματος Γιόμπικ.

Τα σχέδιά του σε σχέση με τις μουσουλμανικές παραδόσεις ο δήμαρχος τα είχε αποκαλύψει από τον περασμένο Νοέμβριο, περιγράφοντάς τα ως «άμυνα απέναντι στην αναγκαστική μαζική επανεγκατάσταση μεταναστών από τις Βρυξέλλες». Το 2015 είχε δώσει στη δημοσιότητα ένα βίντεο προειδοποιώντας τους μετανάστες που έφταναν στην πόλη πως θα συλλαμβάνονταν και θα φυλακίζονταν.

Το βίντεο που παραπέμπει σε ταινία δράσης είναι μια οπτική επίδειξη δύναμης με αστυνομικούς να περιπολούν τα σύνορα με τη Σερβία με περιπολικά, μηχανές και άλογα. Στο τέλος προειδοποιούσε: «Αν είστε παράνομος μετανάστης και θέλετε να πάτε στη Γερμανία η Ουγγαρία είναι κακή επιλογή. Το Asotthalom είναι η χειρότερη»

Όπως σημειώνει το BBC, πολλοί Ούγγροι βουλευτές εκτιμούν πως οι κανονισμοί αυτοί δεν συμφωνούν με το ουγγρικό σύνταγμα και, στο πλαίσιο γενικής αναθεώρησης των νέων τοπικών νομοθεσιών, η κυβέρνηση θα τους εξετάσει στα μέσα του μήνα.

Παρά την πιθανή απουσία συνταγματικού ερείσματος, οι νέοι νόμοι τυγχάνουν μεγάλης αποδοχής από την ίδια την κοινότητα του Asotthalom. Μία κάτοικος χαρακτήρισε «πολύ τρομακτικό» το ότι έβλεπε «πλήθη μεταναστών να περνούν από το χωριό» πέρσι, καθώς διέσχιζαν τα σύνορα με τη Σερβία κι έμπαιναν στην Ουγγαρία. «Περνάω πολλές ώρες μόνη μου στο σπίτι με τα παιδιά μου και, ναι, υπήρξαν φορές που φοβόμουν» είπε.