Η Πομπηία είναι ο κρυφός πόθος όλων των ιστορικών. Οι ιστορίες γύρω από της πόλη που έμεινε γνωστή ως η πόλη της αμαρτίας, έχει εμπνεύσει το Hollywood, και ανά τακτα χρονικά διαστήματα γυρίζονται ταινίες γύρω από τη πόλη θρύλο.

Στη Πομπηία δεν εφαρμόζονταν οι αυστηροί νόμοι της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας. Η διαφθορά ήταν κανόνας, ήταν προορισμός για όσους ήθελαν πληρωμένο σeξ, οι ακολασίες σε δημόσια θέα ήταν επιτρεπτές. Τα όργια ήταν τόσο διαδεδομένα, που απεικονίζονταν σε όλα τα δημόσια κτίρια. Οι αρχαιολόγοι στα ευρήματα τους βρήκαν εικόνες, που σήμερα θεωρούνται εικόνες ποrνό. Λειτουργούσαν 35 νόμιμα ποrνεία, μάλιστα είχαν αναρτημένη στις πόρτες του πάπυρο ότι λειτουργούν με τη νόμιμη άδεια του διοικητή. Ο διοικητής, δικαιούταν μερίδιο, από τη λειτουργία των οίκων ανοχής.

Σε αυτή τη πόλη, που οι ιστορικοί την αποκαλούν πόλη της αμαρτίας, ο μόνος νόμος που ίσχυε, ήταν το δίκαιο του διοικητή. Δεν γινόταν ποτέ δίκες, παρά μόνο εικονικά, όταν η κεντρική Ρώμη έδειχνε ενοχλημένη.

Μέχρι τις 24 Αυγούστου του 79 μ. Χ.. Εκείνη τη μέρα ο ήλιος δεν βγήκε ποτέ. Ο Βεζούβιος, που βρίσκεται δίπλα στη Πομπηία, βρυχόταν από τις πρώτες πρωινές ώρες. Ένας σεισμός τις πρώτες πρωινές ώρες σπέρνει τον πανικό στη πόλη,όμως κανείς δεν έφυγε από τη πόλη.

Στις 1 το μεσημέρι το ηφαίστειο εκρήγνυται, και ακολουθεί βροχή από λάβα και κίσσηρι. Το σύννεφο από καπνό προκαλεί λιποθυμία στους περισσότερους. Η συνεχεία, σκηνή από τη κόλαση του Δάντη, η λάβα αυξήθηκε και βρήκε τους κατοίκους, μέσα στα σπίτια τους. 2000 κάτοικοι, καλύφθηκαν από την πυρακτωμένη λάβα. Τα ευρήματα είναι αρχαιολογικό θαύμα, αφού οι σωροί διατηρήθηκαν ακρίβως στη στάση που τους πέτυχε η έκρηξη.