Οπως είναι γνωστό, ο 45χρονος πατέρας αφέθηκε ελεύθερος -μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης- με περιοριστικούς όρους. Συγκεκριμένα, να μην πλησιάζει σχολεία και παιδικές χαρές και να μην έχει καμία επαφή με το παιδί του, ενώ του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα και του επιβλήθηκε να παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του τρεις φορές τον μήνα.

Πώς, όμως, ανακριτής και εισαγγελέας οδηγήθηκαν στην απόφαση να μην προφυλακιστεί ο δράστης; Η απάντηση βρίσκεται στον Νόμο 4322/2015 («Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ' τύπου και άλλες διατάξεις»), γνωστό και ως νόμο Παρασκευόπουλου -του νυν υπουργού Δικαιοσύνης, δηλαδή- που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 17 Απριλίου 2015 και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27 Απριλίου 2015.

Συγκεκριμένα, ο νόμος προβλέπει, μεταξύ άλλων, πως όσοι έχουν επιβεβαιωμένη μεγάλη αναπηρία (όπως αυτή που έχει ο πατέρας του 12χρονου αγοριού) δεν υπάγονται στο καθεστώς προσωρινής κράτησης, αλλά επιβάλλονται σε αυτούς περιοριστικοί όροι (ακόμα και κατ' οίκον περιορισμός). Αυτός, λοιπόν, ήταν ο λόγος που ο σύντροφος του πατέρα προφυλακίστηκε, ενώ ο ίδιος αφέθηκε ελεύθερος, με τους προαναφερθέντες περιοριστικούς όρους.

Υπενθυμίζεται ότι το νομοσχέδιο Παρασκευόπουλου ψηφίσθηκε επί της αρχής από ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητους Ελληνες, ενώ καταψηφίσθηκε από Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ δήλωσαν «παρών».