Αρχιτεκτονικός και κατασκευαστικός οργασμός επικρατεί στη Σεούλ της Νότιας Κορέας, όπου αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη η ανέγερση τεσσάρων γιγάντιων ουρανοξυστών με πάνω από 100 ορόφους έκαστος. Ξεχωρίζει όμως ο Landmark Tower που σχεδιάζεται για την περιοχή της Yongsan, ο οποίος πρόσφατα μετονομάστηκε σε Tower 111 και όχι τυχαία. Αρχικά ο ουρανοξύστης θα είχε 100 ορόφους και ύψος 500 μέτρα. Όμως οι σχεδιαστές του αποφάσισαν να προσθέσουν επιπλέον 11 ορόφους, ώστε με 111 ορόφους και ύψος 520 μέτρα να είναι το ψηλότερο κτήριο στην Κορέα…

Το σίγουρο είναι ότι ο Landmark Tower ή Tower 111 θα είναι (όταν με το καλό ολοκληρωθεί) το πιο ακριβό κτίσμα τον πλανήτη, λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο. Όσο για το ύψος του θα είναι το δεύτερο ψηλότερο κτήριο στον πλανήτη, πίσω από το Burj Khalifa στο Dubai, που αγγίζει τα 828 μέτρα.

Ο γνωστός Ιταλός αρχιτέκτονας Renzo Piano (που σχεδίασε και τη νέα Λυρική Σκηνή της Αθήνας στο Δέλτα Φαλήρου) ανέλαβε υπεύθυνος για την σχεδίαση και η κατασκευή θα έχει ολοκληρωθεί από την εταιρεία που έχτισε το Burj Khalifa και τον πύργο Taipei 101. Αν ο Piano ολοκληρώσει φέτος το σχέδιο, η κατασκευή θα αρχίσει το 2013. Το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου θα φιλοξενεί γραφεία, ενώ στους πάνω ορόφους θα υπάρχει roof garden, παρατηρητήριο για τους επισκέπτες και εστιατόριο.

Στη Σεούλ αυτή την περίοδο χτίζεται επίσης ο Lotte Super Tower (123 όροφοι – 555 μέτρα) στην περιοχή Jamsil, το Global Business Center κοντά στο δάσος της Σεούλ (110 όροφοι – 540 μέτρα) και ο DMC Landmark Tower στην περιοχή  Sangam. Αρχικά ο DMC Tower θα ήταν το ψηλότερο κτήριο στην Κορέα με 133 ορόφους και 640 μέτρα ύψος, όμως οι κατασκευαστές του αναγκάστηκαν να περιορίσουν τις βλέψεις τους λόγω του υψηλού κόστους και της μειωμένης ζήτησης λόγω της κρίσης.

Όμως και ο Tower 111 έχει αρκετή ιστορία πίσω του, καθώς αρχικά οι σχεδιαστές του ήθελαν αρχικά (το 2007) να έχει 150 ορόφους και ύψος 665 μέτρα. Όμως και πάλι η κρίση που ήρθε λίγο αργότερα τους ανάγκασε να αναπροσαρμόσουν τα σχέδιά τους, πέφτοντας σε 100 ορόφους. Για το τέλος κρατήσαμε μερικά οικονομικά στοιχεία, καθώς εκτιμάται ότι το κόστος ήταν 1,4 τρισεκατομμύρια Ουόν Νότιας Κορέας (δηλαδή περίπου 0,94 δισ. Ευρώ).