Όταν ο Alessandro Michele ανέλαβε τον οίκο Gucci και παρουσίασε την πρώτη του συλλογή, όλοι μείναμε έκθαμβοι. Γιατί; O Alessandro δεν ήταν νεόφερτος στο brand, τον είχε προσλάβει το 2002 ο Tom Ford (ο μέγας) και βέβαια ήξερε το γιατί, αφού, όπως αποδείχθηκε, είναι ένας πρωτοπόρος.
Μέσα από τις συλλογές του o οίκος Gucci, εκτός του ότι βρήκε το mojo του πάλι (μετά από βαρετές συλλογές), το βρήκαμε και εμείς, που είχαμε πέσει στην παγίδα του minimal και μονόχρωμου.

Αποκτήσαμε λοιπόν ένα σημείο αναφοράς και υποστήριξης ενάντια στο βαρετό minimal που επικρατεί. Το minimal που δεν προέρχεται από χρόνια πειραματισμών με υφάσματα, υφές και χρώματα, αλλά από την ανασφάλεια του «πώς θα φανώ στους γύρω μου» είναι το minimal που οφείλουμε να αποφεύγουμε. Προέρχεται από ένα φοβικό στοιχείο που δεν μας χωρά ως γυναίκες που ζούμε και δουλεύουμε σε έντονους ρυθμούς.

Για να ξαναγυρίσω λοιπόν στον Alessandro και έχοντας ως εφαλτήριο την έκρηξη χρωμάτων και patterns, θα σας μιλήσω γι' αυτό: το χρώμα. Τι απέγινε το χρώμα στα ρούχα μας; Γιατί το φοβόμαστε τόσο;

Ο φόβος ότι θα μας κοιτάξουν επίμονα, ότι θα διαφέρουμε. Και σήμερα δεν θέλουμε να διαφέρουμε, ενώ ζούμε σε μια εποχή που ευννοεί τη διαφορετικότητα. Το χρώμα μάς αναδεικνύει και μας ξεχωρίζει, αλλά από πότε θάφτηκε αυτή η ανάγκη; Πολλές φορές ακούω το ρήμα φοβάμαι στην ίδια πρόταση με τη λέξη χρώμα. Φόβος και χρώμα λοιπόν μαζί, ενώ απολαμβάνουμε το χρώμα γύρω μας και στην ουσία αυτό είναι που μας διεγείρει στη φύση, στις διαφημίσεις, στις βιτρίνες των καταστημάτων δεν το προτιμάμε.

¶λλη συχνή ατάκα είναι «Πού θα πάω εγώ με αυτό;». Και απαντώ: όπου θες. Το χρώμα διεγείρει τον εγκέφαλό μας, μας φτιάχνει τη διάθεση, μας προβάλλει και μας βάζει στην διαδικασία να ταιριάζουμε χρώματα μεταξύ τους και αυτό καλλιεργείται μόνο με τον πειραματισμό, γι' αυτό οφείλουμε να αφεθούμε και δοκιμάσουμε τι μας ταιριάζει και τι όχι.

Η τριχρωμία και τα patterns επίσης μας φοβίζουν για δύο λόγους: η μεν τριχρωμία γιατί πιστεύουμε ότι θα φαινόμαστε σαν ουράνιο τόξο, το δε pattern μας απωθεί γιατί τις περισσότερες φορές το αντιμετωπίζουμε ως μοναδικό ταίρι σε σκούρα χρώματα. Η τριχρωμία λοιπόν μπορεί να είναι super chic και δεν χρειάζεται να είναι colorblocking, δηλαδή 3 χρώματα δυνατά, αλλά μπορεί να βρίσκονται σε κοντινές χρωματικές παλέτες όπως το μπορντό, το ροζ και για αντίθεση το χακί.

Στα patterns θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως ενιαίο χρώμα και να το ταιριάζουμε με ένα άλλο χρώμα για να κάνει αντίθεση ή με ένα χρώμα από τα χρώματα που ήδη περιέχονται στο pattern. Εδώ αξίζει να πούμε ότι το χρώμα που περιέχεται με αυτό που θα επιλέξουμε μπορεί να μην είναι στον ίδιο τόνο ακριβώς, γεγονός που δεν ενοχλεί.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βγείτε για αγορές, κάντε το ΝΟ BLACK TEST, επιτρέψτε στον εαυτό σας να αγοράσει ό,τι θέλει, αρκεί να μην είναι μαύρο.

Σίγουρα θα έχετε κάνει ήδη μια ενδιαφέρουσα αρχή (αρκεί να μην κλέψετε!).