Το διαζύγιο είναι μια επίπονη διαδικασία για όλα τα μέλη της οικογένειας, έντονα συναισθηματικά φορτισμένη και συχνά, με πολλές συγκρούσεις ανάμεσα στους γονείς. Κανείς δεν αποφασίζει να φτιάξει οικογένεια έχοντας στο μυαλό του ότι πρόκειται να χωρίσει. Πολλές φορές όμως τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα ονειρευόμαστε, πολλές φορές οι συγκρούσεις ανάμεσα στο ζευγάρι είναι συνεχείς και έντονες ενώ άλλες φορές ο ένας απομακρύνεται συναισθηματικά από τον άλλον.
Πολλές φορές, το ζευγάρι παρατείνει την απόφαση του διαζυγίου «για χάρη των παιδιών». Κάνουν υπομονή μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά ή ελπίζοντας ότι οι εντάσεις θα ατονήσουν με τον καιρό. Τα παιδιά όμως είναι εκεί, αντιλαμβάνονται την ένταση όσο κι αν προσπαθούν οι γονείς να τα προστατεύσουν, ακούνε/κρυφακούνε συζητήσεις τους, παρατηρούν τις συναισθηματικές δυσκολίες των γονιών τους και την κακή τους διάθεση.
Φαίνεται όμως, πως δεν είναι το ίδιο το διαζύγιο που πληγώνει τα παιδιά αλλά η κακή επικοινωνία και σχέση μεταξύ των γονιών, κάτι που μπορεί να υπάρχει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το διαζύγιο. Ένα διαζύγιο λοιπόν, μπορεί να λειτουργήσει ανακουφιστικά και προστατευτικά για το παιδί όταν αυτό γίνει ομαλά και με καλή συνεργασία ανάμεσα στους γονείς.

Πώς μπορούν να μιλήσουν οι γονείς στο παιδί για το διαζύγιο;

Είναι καλό να μιλήσουν και οι δύο γονείς μαζί με τρόπο ήρεμο και σαφές και να χρησιμοποιούν λόγια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Η συζήτηση αυτή είναι πράγματι σοβαρή και συναισθηματικά φορτισμένη και δε χρειάζεται να προσπαθούν να την κάνουν να μοιάζει εύκολη ή ευχάριστη.
Είναι σημαντικό να έχουν συναποφασίσει οι γονείς από πριν τα «πρακτικά ζητήματα», ποιος θα μετακομίσει, πού θα βρίσκεται, πότε θα βλέπει το παιδί, πώς θα μπορέσει να τον/την βρίσκει το παιδί, ώστε να παρέχουν στο παιδί μια νέα σταθερή ρουτίνα, να του δώσουν την αίσθηση της ασφάλειας , ότι πρόκειται να συμβεί κάτι για το οποίο διατηρούν τον έλεγχο.

Διαβάστε περισσότερα στο boro.gr