Ο Luis Ortiz υπέφερε από φρικτές ημικρανίες, αλλά όταν επισκέφτηκε τον γιατρό δεν περίμενε ούτε κατά διάνοια ότι ο άνθρωπος που τον εξέταζε θα του ανέφερε πως είχε μόλις 30 λεπτά ζωής! Όταν ο 26χρονος φοιτητής από τη Νάπα της Καλιφόρνια άρχισε να ζαλίζεται, να νιώθει αποπροσανατολισμένος και να κάνει εμετό, η μητέρα του τον συνόδεψε στο νοσοκομείο, όπου η κατάστασή του άρχισε να χειροτερεύει κάθε λεπτό που περνούσε, ώσπου έχασε τις αισθήσεις του.

Ήταν τότε που οι γιατροί έκαναν μια απίθανη ανακάλυψη: ένα σκουλήκι, μια προνύμφη, ζούσε μέσα στον εγκέφαλό του! Η επέμβαση ήταν κάτι παραπάνω από επείγουσα, μιας και η κατάστασή του γινόταν ολοένα και πιο δραματική όσο κυλούσαν τα δευτερόλεπτα.

«Έπαθα σοκ», είπε ο νεαρός στο Napa Valley Register. «Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε σ' εμένα. Αγνοούσα το γεγονός ότι ζούσε ένα παράσιτο στο κεφάλι μου», συμπλήρωσε. Οι γιατροί είπαν ότι αν η μητέρα του δεν τον είχε πάει στον γιατρό, θα είχε πεθάνει. Η προνύμφη είχε τυλιχτεί μέσα σε μια κύστη, αναχαιτίζοντας τη ροή της κυκλοφορίας στον εγκέφαλο. «Ήταν σαν ένας φελλός σε ένα μπουκάλι», είπε ο νευροχειρουργός Δρ Soren Singel. «Χωρίς επέμβαση, θα είχε πεθάνει μέσα σε 30 λεπτά», συμπλήρωσε, λέγοντας ότι το σκουλήκι ήταν ακόμα ζωντανό όταν το αφαίρεσαν.

«Ανοίξαμε μια τρύπα στο κρανίο, πάνω από το φρύδι, και μέσω μικροκάμερας, φτάσαμε στον εγκέφαλο και ψαρέψαμε την κύστη και το σκουλήκι», είπε ο Singel. Ο επιστήμονας εξήγησε ότι ο 26χρονος ίσως είχε καταναλώσει σαλάτα ή τροφή που δεν είχε καθαριστεί καλά, όπως χοιρινό που ήταν μολυσμένο. Οι προνύμφες έφτασαν αργότερα στο έντερο και από εκεί στον εγκέφαλο, προκαλώντας μια κατάσταση που είναι γνωστή ως κυστικέρκωση – μια μόλυνση των ιστών που προκαλείται από μια προνύμφη (κυστίκερκος) του πλατυέλμινθα σκώληκα ταινία των χοίρων (Taenia solium). Οι άνθρωποι εμφανίζουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα για χρόνια, αναπτύσσουν ανώδυνα συμπαγή εξογκώματα ενός ή δύο εκατοστών περίπου στο δέρμα και στους μύες ή παρουσιάζουν νευρολογικά συμπτώματα, εάν επηρεαστεί ο εγκέφαλος. Μετά από μήνες ή χρόνια, τα εξογκώματα αυτά γίνονται επώδυνα, πρήζονται και έπειτα ανοίγουν.