Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα από την Αμερική, η αύξηση του βάρους αποτελεί μια παρενέργεια της μοναξιάς.

Φαίνεται πως οι γυναίκες που νιώθουν για μεγάλο διάστημα μοναξιά έχουν περισσότερο αυξημένη την αίσθηση της πείνας και απολαμβάνουν λιγότερο τα μεγάλα γεύματα, κάτι που, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, θα μπορούσε να αποτελεί μια ένδειξη του οργανισμού σχετικά με το ότι το άτομο θα πρέπει να αναζητήσει συντροφιά.

¶λλωστε, το φαγητό υπήρξε ανέκαθεν μια κοινωνική δραστηριότητα. Μια ομάδα ψυχολόγων από το Οχάιο χρησιμοποίησαν ως δείγμα 42 γυναίκες, από τις οποίες ζήτησαν να μην φάνε τίποτα το βράδυ, και την επόμενη ημέρα τους πρόσφεραν ένα πλούσιο πρωινό.

Οι γυναίκες, από την πλευρά τους, βαθμολόγησαν τα επίπεδα της πείνας τους, πριν και αφότου έφαγαν, ενώ παράλληλα, μέσω του αίματός τους διαπιστώθηκαν και τα επίπεδα της γκρελίνης, που είναι η ορμόνη της πείνας. Επιπλέον, οι γυναίκες απάντησαν και σε μια σειρά ερωτήσεων, μεταξύ των οποίων ήταν το πόσο συχνά ένιωθαν μοναξιά, αλλά και το πόσο οι άλλοι πίστευαν ότι εκείνες είναι μοναχικές.

Όπως ήταν φυσικό, τα επίπεδα της γκρελίνης έπεσαν αμέσως μετά το γεύμα και στη συνέχεια άρχισαν πάλι να αυξάνονται, ωστόσο ο ρυθμός αύξησης ήταν γρηγορότερος στις γυναίκες που ένιωθαν μοναξιά και μάλιστα παρήγαγαν και μεγαλύτερη ποσότητα της εν λόγω ουσίας.

Επιπροσθέτως, ανέφεραν και το ότι ένιωθαν μεγαλύτερη πείνα από τις υπόλοιπες. Σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής Daily Mail αναφέρει πως οι επιστήμονες υποστήριξαν στη συγκεκριμένη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hormones and Behavior, πως το επιπλέον αίσθημα της πείνας ίσως να είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο ο οργανισμός εκδηλώνει ότι χρειάζεται συντροφιά, μιας και η ανάγκη της κοινωνικής συναναστροφής είναι απαραίτητη για τους ανθρώπους.

Έτσι λοιπόν, όσοι νιώθουν περισσότερο πεινασμένοι, νιώθουν και περισσότερο απομονωμένοι κοινωνικά. Βέβαια, όπως είπαν οι ερευνητές, η μοναξιά έκανε πιο πεινασμένες τις πιο αδύνατες γυναίκες, ενώ δεν υπήρξε καμιά αλλαγή στην όρεξη όσων από αυτές ήταν υπέρβαρες.