Tον Αύγουστο του 2013 ο Δημήτρης Πλουμίδης ξεκίνησε από το Σαν Φρανσίσκο και έφτασε στην Αθήνα... ενάμιση χρόνο αργότερα.

Ξεκίνησε από την Αμερική, διέσχισε 14.000 χιλιόμετρα και δημιούργησε φιλίες και αληθινές ανθρώπινες σχέσεις.

Αρχικά κίνησε με ένα ντίζελ τζιπάκι από το Σαν Φρανσίσκο, πέρασε την ερυθρή και βραχώδη Utah και έφτασε σε ένα φαράγγι του Death Valley, όπου κατέστρεψε τα ηλεκτρικά του αυτοκινήτου. Χωρίς αυτοκίνητο λοιπόν, έπρεπε με κάποιον τρόπο να συνεχίσει. Έμεινε στον δρόμο, σε σπίτια αγνώστων, μέσω διαδικτυακών οργανισμών φιλοξενίας, σε παιδικές χαρές, γήπεδα ποδοσφαίρου. Έκανε με το ποδήλατο πολλά χιλιόμετρα κάθε μέρα. Εξερευνούσε κάθε μέρος. 

Κάποια στιγμή βρήκε έναν καπετάνιο που ήθελε βοήθεια να πάει το ιστιοπλοϊκό του στις Μπαχάμες και τον ακολούθησε, περνώντας έναν υπέροχο Φλεβάρη στην Καραϊβική. Έπειτα, μετά τη γνωριμία ενός άλλου καπετάνιου, ταξίδεψε στον Ατλαντικό και μετά από καιρό έφτασε στην Πορτογαλία. Είχε φτάσει στην Ευρώπη και είχε μόνο 750 ευρώ. Ξόδευε όχι περισσότερα από 4 ευρώ τη μέρα και ζούσε λιτά. Από την Πορτογαλία έφτασε Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα.

Υπήρχαν δύσκολα μέρη; Ναι, όπως είπε στο Vice. «H έρημος στην Αριζόνα ή οι λόφοι της Πορτογαλίας και της Τοσκάνης. Μπορώ να σου παραθέσω, πάντως, μερικά στραβά γεγονότα που συνέβησαν. Θυμάμαι, κάπου ανάμεσα σε Τέξας και Νέο Μεξικό, μου είχε πέσει η πίσω σχάρα, εν μέσω καταιγίδας. Σαν να μην έφθανε αυτό, ένας σκύλος μου έκλεψε το ένα παπούτσι και αναγκάστηκα να κάνω 200 μίλια, στη μέση του πουθενά, φορώντας μία σαγιονάρα, τυλιγμένη με μία σακούλα».

Ο Δημήτρης ανέφερε στο ilamia: «Eίναι δυνατό με θέληση και πίστη να ζήσουμε τη ζωή μας ευτυχισμένοι, ακόμα και αν δεν έχουμε εισόδημα κι ασφάλειες. Ίσως μάλιστα αυτά, ως έναν βαθμό, να λειτουργούν ενάντια στην ευτυχία και στην ψυχική υγεία μας».

Επόμενος στόχος, ο γύρος του κόσμου!