Έχετε παρατηρήσει ανθρώπους που συνηθίζουν να περπατούν με τα χέρια ενωμένα πίσω από την πλάτη τους; Είναι μια χαρακτηριστική στάση που συναντάμε συχνά σε μεγαλύτερους ανθρώπους, σε όσους κάνουν έναν χαλαρό περίπατο ή σε εκείνους που μοιάζουν απορροφημένοι στις σκέψεις τους. Τι μπορεί, όμως, να σημαίνει αυτή η κίνηση σύμφωνα με τη γλώσσα του σώματος;
Μία από τις συνηθέστερες ερμηνείες συνδέεται με την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ασφάλειας. Όταν κάποιος περπατά με τα χέρια πίσω από την πλάτη, αφήνει το μπροστινό μέρος του σώματός του εκτεθειμένο. Στη γλώσσα του σώματος, αυτή η στάση συχνά ερμηνεύεται ως ένδειξη άνεσης με το περιβάλλον και απουσίας άμεσης ανησυχίας. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι κάθε άνθρωπος που περπατά έτσι αισθάνεται απαραίτητα σίγουρος ή δυναμικός.
Μια άλλη πιθανή εξήγηση έχει να κάνει με τη συγκέντρωση και τη σκέψη. Αρκετοί άνθρωποι υιοθετούν ασυναίσθητα αυτή τη στάση όταν προσπαθούν να οργανώσουν τις ιδέες τους, να πάρουν μια απόφαση ή απλώς να απολαύσουν έναν ήρεμο περίπατο. Η περιορισμένη κίνηση των χεριών μπορεί να συνοδεύει έναν πιο αργό και χαλαρό ρυθμό βαδίσματος.
Υπάρχει επίσης η σύνδεση με την εξουσία και την επισημότητα. Ιστορικά, η συγκεκριμένη στάση έχει συνδεθεί με στρατιωτικούς, εκπαιδευτικούς και πρόσωπα κύρους. Γι' αυτό και ορισμένοι την αντιλαμβάνονται ως ένδειξη πειθαρχίας, ελέγχου ή σοβαρότητας. Πρόκειται, όμως, περισσότερο για έναν κοινωνικό συνειρμό παρά για ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με την προσωπικότητα κάποιου.
Τέλος, υπάρχει και η πιο απλή εξήγηση: η συνήθεια και η σωματική άνεση. Για κάποιους ανθρώπους, ιδιαίτερα μεγαλύτερης ηλικίας, πρόκειται απλώς για έναν ευχάριστο τρόπο να περπατούν, χωρίς να κρύβεται κάποιο βαθύτερο ψυχολογικό μήνυμα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και μικρές διαφορές στη στάση μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που την αντιλαμβανόμαστε. Για παράδειγμα, τα χαλαρά ενωμένα χέρια μπορεί να δίνουν την εντύπωση ηρεμίας, ενώ το σφιχτό κράτημα του ενός καρπού από το άλλο ενδέχεται να εκληφθεί ως ένδειξη έντασης ή αυτοσυγκράτησης.
Πάντως, οι ειδικοί στη μη λεκτική επικοινωνία επισημαίνουν ότι καμία μεμονωμένη κίνηση δεν αρκεί για να αποκαλύψει την προσωπικότητα ή την ψυχολογική κατάσταση ενός ανθρώπου. Η περίσταση, οι υπόλοιπες κινήσεις του σώματος και οι προσωπικές συνήθειες παίζουν καθοριστικό ρόλο.





Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
