Η κρίσιμη συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ την Πέμπτη στην Κίνα διαμορφώνει νέα δεδομένα στην παγκόσμια σκακιέρα. Οι τρεις δυνάμεις ανοίγουν τον φάκελο των πυρηνικών κεφαλών και της ενεργειακής κρίσης λόγω Ιράν, αφήνοντας στο περιθώριο την Ευρώπη.
Η προγραμματισμένη για την Πέμπτη τριμερής συνάντηση στην Κίνα ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump), τον Βλαντίμιρ Πούτιν (Vladimir Putin) και τον Σι Τζινπίνγκ (Xi Jinping) ξυπνά μνήμες του 1945. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη διάσκεψη της Γιάλτας, οι σημερινοί ηγέτες των τριών υπερδυνάμεων προσέρχονται χωρίς κοινό όραμα για την παγκόσμια ασφάλεια. Ο Αμερικανός πρόεδρος ψάχνει απεγνωσμένα ένα διπλωματικό τρόπαιο για το εσωτερικό ακροατήριο, ο Ρώσος ομόλογός του επιθυμεί την επιστροφή του στον στενό πυρήνα των αποφάσεων, και ο Κινέζος ηγέτης αποσκοπεί σε τεχνολογικές παραχωρήσεις.
Το πιο ηχηρό μήνυμα της συνόδου, πάντως, είναι οι απουσίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ουκρανία παραμένουν απλοί θεατές των εξελίξεων. Ειδικά στο Κίεβο επικρατεί έντονη ανησυχία για το ενδεχόμενο να παρθούν αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες που θα κρίνουν το μέλλον του πολέμου, χωρίς καν να ρωτηθεί η ουκρανική κυβέρνηση, έστω και αν η Ουάσιγκτον διαρρέει πως το συγκεκριμένο μέτωπο δεν βρίσκεται στην επίσημη ατζέντα.
Γιατί το Πεκίνο δεν συζητά για τα πυρηνικά;
Ένας από τους βασικούς στόχους της αμερικανικής διπλωματίας είναι η δημιουργία μιας νέας συνθήκης ελέγχου των εξοπλισμών, καθώς η προηγούμενη συμφωνία Ουάσιγκτον και Μόσχας έληξε τον περασμένο Φεβρουάριο. Η αμερικανική πλευρά θέλει πλέον να εντάξει και το Πεκίνο σε αυτό το πλαίσιο, βλέποντας την ταχεία ανάπτυξη του κινεζικού οπλοστασίου. Το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης υπολογίζει πως η ασιατική χώρα διαθέτει 620 κεφαλές και αναμένεται να σπάσει το φράγμα των 1.000 μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Από την πλευρά της, η κινεζική ηγεσία εμφανίζεται εξαιρετικά απρόθυμη να δεσμευτεί. Οι αριθμοί καταδεικνύουν το τεράστιο χάσμα: τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ρωσία κατέχουν πάνω από 5.000 πυρηνικά όπλα η καθεμία. Οποιοσδήποτε άμεσος περιορισμός θα εγκλώβιζε την Κίνα σε θέση μειονεκτήματος, κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την εξαγωγή χειροπιαστών αποτελεσμάτων από τις συνομιλίες, πετώντας το μπαλάκι απλώς σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις.
Το αγκάθι της Nvidia και τα μικροτσίπ
Στο μέτωπο του εμπορίου, ο τεχνολογικός ανταγωνισμός περιπλέκει τη συνεννόηση, με την περίπτωση του Τζένσεν Χουάνγκ (Jensen Huang) να ρίχνει βαριά σκιά. Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Nvidia λειτουργούσε ως γέφυρα ανάμεσα στις δύο πλευρές, πιέζοντας για πιο χαλαρούς κανόνες στις πωλήσεις εξελιγμένων μικροεπεξεργαστών προς την ασιατική αγορά. Η πρόσφατη απομάκρυνσή του, η οποία συνδέεται με κατηγορίες περί συλλογής πληροφοριών μέσω μιας Κινέζας επιχειρηματία, έχει επαναφέρει τον παράγοντα της εθνικής ασφάλειας στο τραπέζι του Κογκρέσου.
Χωρίς τον ισχυρότερο σύμμαχό του στην αμερικανική αγορά, το Πεκίνο εξετάζει τα δικά του αντίμετρα. Οι κινεζικοί περιορισμοί στις εξαγωγές σπάνιων γαιών αποτελούν το μόνιμο όπλο πίεσης, ενώ η υφιστάμενη εμπορική εκεχειρία εκπνέει τον Ιανουάριο. Η συνάντηση αποτελεί μια ευκαιρία για τον Σι Τζινπίνγκ να μετρήσει τις πραγματικές αντοχές της νέας αμερικανικής διοίκησης απέναντι στο ενδεχόμενο αυστηρότερων εμπάργκο.
Οι συνέπειες από τη σύγκρουση στο Ιράν
Η τρίτη μεγάλη πρόκληση στην ατζέντα αφορά τη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα τη συνεχιζόμενη πολεμική ένταση με το Ιράν. Οι επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας χτυπούν άμεσα τις οικονομίες της Ασίας, πιέζοντας όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να βρουν μια φόρμουλα αποκλιμάκωσης. Παρόλα αυτά, η διαπίστωση του προβλήματος δεν ταυτίζεται με τη λύση του, καθώς οι όροι που θα θέσει η Ουάσιγκτον δεν γίνονται αυτόματα αποδεκτοί από τη Μόσχα και το Πεκίνο.
Την ίδια ώρα, η διπλωματική περιοδεία προσθέτει έναν ακόμη πονοκέφαλο στον Λευκό Οίκο. Πριν την άφιξή του στην Κίνα, ο Αμερικανός πρόεδρος οφείλει να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας στις Φιλιππίνες σχετικά με τις εδαφικές διαφορές στη Νότια Σινική Θάλασσα, αλλά και να καθησυχάσει παραδοσιακούς συμμάχους όπως η Ιαπωνία και η Ινδία. Η εξισορρόπηση ανάμεσα στις απαιτήσεις των περιφερειακών εταίρων και την ανάγκη για μια μεγάλη διεθνή συμφωνία θα κρίνει το τελικό τίμημα αυτού του γεωπολιτικού παζαριού.





Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
