Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
Οι Otra Rota ξεκίνησαν το 2019 στα φοιτητικά στέκια της Πάτρας ως ντουέτο κιθάρας και λαούτου και σήμερα είναι μπάντα με έντεχνο και παραδοσιακό ρεπερτόριο. Λίγο πριν την εμφάνισή τους στο Eightball της Θεσσαλονίκης το Σάββατο 21 Νοεμβρίου, μιλούν για τον πρώτο τους δίσκο «Αϋπνίες», τη μουσική και την αλληλεγγύη.
Οι Otra Rota γεννήθηκαν από ένα ντουέτο κιθάρας και λαούτου στα φοιτητικά στέκια της Πάτρας και εξελίχθηκαν σε μπάντα, με έντεχνο και παραδοσιακό ρεπερτόριο και κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο στα τραγούδια τους.
Με αφορμή την πρώτη τους εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη ως full band, το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στο Eightball, μιλούν για την πορεία τους, το όνομά τους και τον δίσκο «Αϋπνίες», που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο.
Ξεκινήσατε το 2019 στα φοιτητικά στέκια της Πάτρας ως ντουέτο κιθάρας και λαούτου. Πώς φτάσατε από εκεί σε μια ολόκληρη μπάντα;
Στα φοιτητικά μας χρόνια, ο Βασίλης έπαιζε σε ένα όμορφο στέκι που δεν υπάρχει πια, το La Veghera κι ο Δημήτρης πήγαινε εκεί ως θαμώνας και τον άκουγε, μέχρι που μια μέρα του έκανε πρόταση συνεργασίας. Έτσι, η πρώτη μας σύμπραξη έλαβε χώρα στον Πύργο Ηλείας, στο Νηπιαγωγείο, την Τσικνοπέμπτη του 2019. Από την πρώτη βραδιά που παίξαμε παρέα καταλάβαμε πως υπήρχε μια σπάνια χημεία, καθώς παίζαμε για ώρες χωρίς πρόβα, προχωρούσαμε με κλειστά μάτια στο ίδιο μήκος κύματος, είχαμε τα ίδια ιδανικά στη μουσική και το κυριότερο, αρχίσαμε να αποκτάμε κοινά όνειρα. Τα όργανα έγιναν σκαριά κι οι παρέες πλήρωμα κι έτσι, μέσα από δεκάδες πολεμικά live σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, το ντουέτο άρχισε να μεγαλώνει και να γίνεται σταδιακά μπάντα.
Τι σημαίνει το όνομα «Otra Rota» και πώς καταλήξατε σε αυτό, τέσσερα χρόνια μετά το ξεκίνημά σας;
«Otra Rota» θα πει «άλλη πορεία» - άλλος δρόμος, άλλη κατεύθυνση. Η ρότα, βέβαια, είναι ναυτικός όρος, η πορεία που χαράζει κι ακολουθεί ένα πλοίο. Σηματοδοτεί την αλλαγή. Είτε στη μουσική, είτε στη ζωή, είτε στον τρόπο που σχετιζόμαστε μεταξύ μας. Μουσικά μάς εκφράζει απόλυτα, γιατί δεν ανήκουμε σε ένα είδος, δεν μπαίνουμε σε κουτιά.
Η ρότα μας αλλάζει κάθε φορά, κι αυτό είναι και το ωραίο. Γι' αυτό και το σήμα μας είναι μια πειρατική σημαία με όπλα την κιθάρα και το λαούτο, άλλωστε οι πειρατές ήταν πάντα εκείνοι που αρνούνταν τους κανόνες. Το όνομα ήρθε το 2023, μετά από τέσσερα χρόνια και δεκάδες εμφανίσεις από την Πάτρα και την Κεφαλονιά μέχρι τα Κουφονήσια και τη Χίο. Η παρέα πήρε επιτέλους όνομα αλλά η ουσία της έμεινε ακριβώς η ίδια.
Ο πρώτος σας δίσκος λέγεται «Αϋπνίες». Γιατί αυτός ο τίτλος και τι κουβαλούν τα τραγούδια του;
Οι «Αϋπνίες» είναι ένα ημερολόγιο σκέψεων κι ανησυχιών, γεννημένο μέσα από ατελείωτες ώρες στο στούντιο και μια ειλικρινή ανάγκη έκφρασης. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο έχουν την έννοια της επαγρύπνησης. Άυπνος είναι και εκείνος που μένει ξάγρυπνος, δεν καθησυχάζει, βρίσκεται σε ετοιμότητα και σε εγρήγορση. Είναι οκτώ πρωτότυπα τραγούδια, προϊόν συλλογικής δουλειάς που ξεκίνησε από τις πρώτες μας μέρες στην Πάτρα. Περιμέναμε να ωριμάσουν μέσα μας τα κομμάτια και μετά τα γράψαμε. Μέσα θα βρεις τη «Μόνη» ένα τραγούδι που ελπίζει να δώσει δύναμη σε όλες τις γυναίκες και στον αγώνα τους, τα «Πλατανόφυλλα», τον «Αϊλάν» , αφιερωμένο στο τρίχρονο προσφυγόπουλο από τη Συρία που ξεβράστηκε νεκρό στις ακτές, το «Στη δική μας γειτονιά» που περιγράφει τον κόσμο όπως τον ονειρευόμαστε. Είναι ένας δίσκος ανήσυχος και συλλογικός, που μιλά για τους φόβους και τα όνειρά μας και στέκεται πλάι στους ανθρώπους που ζουν κι αντιστέκονται στη δική τους γειτονιά.
Στο «Στη Δική Μας Γειτονιά» συνεργαστήκατε με τους Κοινούς Θνητούς. Πώς προέκυψε αυτή η συνάντηση;
Ήταν μια συνεργασία απόλυτα φυσική γιατί, πέρα απ’ το οτι γνωριζόμασταν ήδη από τα κοινά μας χρόνια στην Πάτρα, μοιραζόμαστε κοινούς προβληματισμούς κι ένα κοινό όνειρο: τις γειτονιές μας να είναι μια αγκαλιά ανοιχτή. Το κομμάτι κουβαλά τον παλμό του δρόμου και μιλά για τις μικρές και μεγάλες μάχες της καθημερινότητας, εκεί όπου η συλλογικότητα γίνεται ανάγκη και στάση ζωής. Τη μουσική την υπογράφει ο Βασίλης Γεώργας, ενώ τους στίχους τους συνυπογράψαμε μαζί με τους Κοινούς Θνητούς — έτσι στήθηκε ένας διάλογος ανάμεσα στο έντεχνο, το παραδοσιακό και το πολιτικοποιημένο αστικό τραγούδι. Μέσα υπάρχει κι ένα απόσπασμα από το εμβληματικό ποίημα «Γειτονιές του κόσμου» του Γιάννη Ρίτσου, που υμνεί την αντίσταση και την αλληλεγγύη.
Το ρεπερτόριό σας είναι έντεχνο και παραδοσιακό, με λαούτο, βιολί και πνευστά. Πώς μεταφέρετε το πνεύμα του γλεντιού από τις παραδοσιακές σκηνές και τον δρόμο σε ένα club;
Για εμάς το «πάντρεμα» των ειδών δεν είναι καλλιτεχνικό εύρημα, είναι ανάγκη. Έτσι ακούμε μουσική στη ζωή μας και έτσι τη φτιάχνουμε. Παίρνουμε έναν παραδοσιακό σκοπό, τον βάζουμε δίπλα σ' ένα ροκ ριφ, τον ντύνουμε με μπάσο και γκάιντα και βλέπουμε πού θα μας πάει. Η μουσική παράδοση ζει μέσα μας, είναι μέσα στην ανάσα μας και βγαίνει στη φωνή και στα χέρια μας. Το γλέντι δεν είναι μόνο θέμα χώρου, είναι ενέργεια κι αγκαλιά. Είτε στεκόμαστε σε μια παραδοσιακή σκηνή, είτε στον δρόμο, είτε σ' ένα club, η λογική είναι ίδια: δεν παίζουμε για τον κόσμο, παίζουμε αγκαλιά με τον κόσμο. Στόχος μας να φεύγουμε όλοι από κάθε live λίγο καλύτεροι, η μουσική μας να είναι σημείο συνάντησης και ψυχαγωγίας. Κι αυτό το γλέντι το κουβαλάμε μαζί μας όπου κι αν ανέβουμε.
Στα live σας δεν λείπουν τραγούδια με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο. Πιστεύετε ότι η μουσική μπορεί ακόμη να ξυπνήσει συλλογική εγρήγορση;
Το πιστεύουμε βαθιά. Η μουσική κι η αλληλεγγύη είναι τα όπλα μας. Η τέχνη από αρχαιοτάτων χρόνων είναι το μέσο για να διαδοθούν ιδέες, ιστορίες, αλήθειες αλλά κι όνειρα, πράγματα που εξ ορισμού προβληματίζουν κι ευαισθητοποιούν. Μέσα από τα τραγούδια μας αγγίζουμε και τους φόβους μας: την έμφυλη βία, τις γυναικοκτονίες, το προσφυγικό, την αμνησία του λαού μας, τον φασισμό, την κουλτούρα του βιασμού. Πράγματα φρικιαστικά που όμως, όταν τα σημαδεύει κατάματα η τέχνη, τα αφοπλίζει και τα μικραίνει. Το τραγούδι ενώνει τους φωτεινούς ανθρώπους απέναντι στα θεριά, τους δυναμώνει και τους μεγαλώνει. Η συνύπαρξη των ανθρώπων μέσα από τη μουσική ανοίγει τον δρόμο για τη συλλογική εγρήγορση, που είναι πάντα αναγκαία και θεραπευτική.
Στη μπάντα υπάρχουν τρεις Καραμάνηδες. Είναι οι Otra Rota και λίγο οικογενειακή υπόθεση;
Κοίτα, το αίμα νερό δεν γίνεται. Στην περίπτωσή μας γίνεται και μουσική!
Ο Δημήτρης, που είναι κι ένα από τα δύο ιδρυτικά μέλη, βρίσκεται στο στεριανό λαούτο και στη φωνή, ο Διονύσης στο βιολί κι ο Λεωνίδας στα πνευστά. Είναι τρία αδέρφια που εκτός των άλλων μοιράζονται την αγάπη τους για τη μουσική και επί σκηνής, τίποτα παραπάνω. Για εμάς η λέξη «οικογένεια» είναι ούτως ή άλλως ευρύτερη: Otra Rota είναι ο Βασίλης στην κιθάρα, ο Μάριος στα κρουστά, ο Σωτήρης στα τύμπανα, ο Γιώργος στο μπάσο κι όλοι οι φίλοι και συνεργάτες που ανεβαίνουν μαζί μας στη σκηνή. Είμαστε μια παρέα που μοιράζεται τη σκηνή για να περάσει καλά και θέλουμε αυτή η παρέα να μεγαλώνει. Οπότε ναι, είναι οικογενειακή υπόθεση, απλώς η οικογένεια είναι μεγαλύτερη από τα επώνυμα.
Τι να περιμένει το κοινό της Θεσσαλονίκης το Σάββατο 21 Νοεμβρίου;
Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στο Eightball θα είναι η πρώτη μας εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη ως full band. Θα σας παρουσιάσουμε τη δουλειά μας, δηλαδή τον πρώτο μας δίσκο που κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο. Η Θεσσαλονίκη άλλωστε είναι μια πόλη που μας αγκάλιασε από νωρίς στην πορεία μας, οπότε ερχόμαστε με τεράστια ανυπομονησία να ανταμώσουμε ξανά!
Πληροφορίες
Τι: Otra Rota live, με τον δίσκο «Αϋπνίες»
Πού: Eightball, Θεσσαλονίκη
Πότε: Σάββατο 21 Νοεμβρίου
Εισιτήρια: προπώληση εδώ
