Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
Υπάρχουν περιόδοι στη ζωή κάθε ζευγαριού όπου η ερωτική επαφή φαίνεται να περνά σε δεύτερη μοίρα. Οι μέρες γίνονται εβδομάδες, οι καθημερινές υποχρεώσεις συσσωρεύονται και το σeξ αναβάλλεται διαρκώς, χωρίς ωστόσο να έχει προηγηθεί κάποιος καβγάς ή να έχει σβήσει η ερωτική έλξη.
Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Sexual Medicine, οι δικαιολογίες και οι εξηγήσεις που δίνουν οι σύντροφοι για την αποχή αποκαλύπτουν εντυπωσιακές πτυχές της συναισθηματικής τους αλληλεπίδρασης.
Στη σχετική έρευνα, οι επιστήμονες παρακολούθησαν συστηματικά 87 ζευγάρια για διάστημα 30 ημερών. Στόχος ήταν να καταγράψουν τους ακριβείς λόγους για τους οποίους δεν προχώρησαν σε σeξουαλική επαφή και να αναλύσουν πώς αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν την εpωτική επιθυμία, τη σeξουαλική ικανοποίηση αλλά και τη συνολική υγεία της σχέσης. Οι συμμετέχοντες, με μέσο όρο ηλικίας τα 30 έτη και διάρκεια σχέσης περίπου τα 9 χρόνια, συμπλήρωναν καθημερινά ένα σύντομο εpωτηματολόγιο. Όποτε δεν υπήρχε εpωτική επαφή, καλούνταν να επιλέξουν τις αιτίες της αποχής.
Ο συχνότερος λόγος; «Απλώς δεν έτυχε»
Το πλέον αποκαλυπτικό εύρημα της μελέτης αποδείχθηκε παράλληλα και το πιο απλό: η επικρατέστερη απάντηση ήταν η φράση «απλώς δεν συνέβη». Άνδρες και γυναίκες σημείωσαν με την ίδια συχνότητα τη συγκεκριμένη δικαιολογία, ενώ στην ίδια κατηγορία κυριάρχησε και η έλλειψη διαθέσιμου χρόνου.
Με απλά λόγια, η απουσία εpωτικής δραστηριότητας δεν οφειλόταν σε κάποιο κρυμμένο πρόβλημα ή συναισθηματικό χάσμα. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, απλώς δεν προέκυπτε η κατάλληλη ευκαιρία μέσα στη δίνη της καθημερινότητας.
Άνδρες και γυναίκες δίνουν διαφορετικές εξηγήσεις
Παρά τα κοινά σημεία, η έρευνα ανέδειξε σημαντικές διαφοροποιήσεις στον τρόπο με τον οποίο τα δύο φύλα ερμηνεύουν την αποχή. Οι γυναίκες ήταν πολύ πιο πιθανό να εστιάσουν σε προσωπικούς παράγοντες, αναφέροντας εξηγήσεις όπως «δεν είχα διάθεση», «ένιωθα εξαντλημένη» ή «το σeξ είναι επώδυνο».
Αντίθετα, οι άνδρες έτειναν να αποδίδουν την απουσία σeξ στη σύντροφό τους, ενώ ανέφεραν συχνότερα τις αυξημένες υποχρεώσεις και τη φροντίδα των παιδιών ως το κύριο εμπόδιο. Αυτές οι αποκλίσεις δεν υποδηλώνουν απαραίτητα ότι το ένα φύλο έχει μεγαλύτερη λίμπιντο από το άλλο, αλλά φανερώνουν ότι οι δύο σύντροφοι επεξεργάζονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο τα κενά στην εpωτική τους ζωή.
Όταν η απουσία σeξ εκλαμβάνεται ως απόρριψη
Ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία είχε η σύνδεση των εξηγήσεων με τα επίπεδα σeξουαλικής ικανοποίησης. Και στα δύο φύλα, η ικανοποίηση καταποντιζόταν όταν η ευθύνη για την απουσία σeξ μετατοπιζόταν στον σύντροφο. Αντίθετα, παρέμενε σε υψηλά επίπεδα όταν η αιτία αποδιδόταν σε εξωτερικές συνθήκες, όπως ο φόρτος εργασίας ή η απλή σύμπτωση.
Η ψυχολογική διαφορά είναι καθοριστική: είναι τελείως διαφορετικό να αισθάνεται κανείς ότι ο σύντροφός του τον απορρίπτει και άλλο να αντιλαμβάνεται ότι οι υποχρεώσεις δεν άφησαν περιθώριο για οικειότητα. Η πρώτη εκδοχή βιώνεται ως προσωπική απόρριψη που τραυματίζει τη σχέση, ενώ η δεύτερη αντιμετωπίζεται ως μια κοινή πρόκληση. Παράλληλα, στους άνδρες η ικανοποίηση από τη σχέση μειωνόταν όταν οι λόγοι αφορούσαν τους ίδιους (π.χ. κούραση), ενώ στις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη διακύμανση.
Τι συμβαίνει την επόμενη ημέρα;
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε επίσης τον αντίκτυπο της αποχής στη σeξουαλική επιθυμία της επόμενης ημέρας. Διαπιστώθηκε ότι όταν ένα άτομο απέδιδε τη μη πραγματοποίηση σeξ σε δικούς του προσωπικούς λόγους, η επιθυμία του παρέμενε μειωμένη και την επομένη.
Στην περίπτωση των ανδρών, ωστόσο, σημειώθηκε ένα ιδιαίτερο φαινόμενο: όταν απέδιδαν την απουσία εpωτικής επαφής στη σύντροφό τους, η δική τους σeξουαλική επιθυμία την επόμενη ημέρα εμφανιζόταν αυξημένη. Οι ερευνητές ξεκαθαρίζουν πάντως ότι τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν συσχετίσεις και όχι απαραίτητα σχέσεις αιτίου και αιτιατού.
Τελικά, πόσο σημαντική είναι η συχνότητα του σeξ;
Το κύριο συμπέρασμα της επιστημονικής μελέτης είναι ότι η μειωμένη συχνότητα στο σeξ δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ότι μια σχέση καταρρέει. Η ρουτίνα και η πίεση του χρόνου μπορούν να περιορίσουν τις ευκαιρίες για οικειότητα, χωρίς αυτό να συνεπάγεται απώλεια της αγάπης ή του εpωτικού ενδιαφέροντος.
Το κλειδί βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το ζευγάρι διαχειρίζεται και ερμηνεύει αυτά τα διαστήματα. Όσο η απουσία επαφής αποδίδεται στις αντικειμενικές συνθήκες και δεν μετατρέπεται σε κατηγορητήριο, η συνολική ικανοποίηση παραμένει ανεπαφή. Εξάλλου, η σωματική οικειότητα δεν εξαντλείται στο σeξ: η τρυφερότητα, τα φιλιά και οι αγκαλιές συνεχίζουν να τροφοδοτούν τον δεσμό, αποδεικνύοντας ότι η ποιότητα μιας σχέσης κρίνεται όχι μόνο από το πόσο συχνά κάνουμε σeξ, αλλά από το πώς στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο όταν αυτό δεν συμβαίνει.
