Ο Ελβετός μαθηματικός Leonhard Euler είναι ο εφιάλτης όσων έχουν ασχοληθεί έστω και μια φορά στη ζωή τους με τις θετικές επιστήμες. Έκανε σημαντικές ανακαλύψεις σε τομείς όπως ο απειροελάχιστος λογισμός και η θεωρία γραφημάτων.

Ο θαυμαστός επιστήμονας θεωρείται ο μεγαλύτερος μαθηματικός όλων των εποχών, καθώς το έργο του, που ξεπερνά τους 75 τόμους, βρίσκεται σε κάθε θετική επιστήμη. Αρκεί να ξεφυλλίσουμε ένα βιβλίο μαθηματικών και θα πέσουμε σίγουρα στο όνομά του.

Αν και το έργο του παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία, ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά του ήταν η σύνδεση των τριών βασικότερων και γνωστότερων συναρτήσεων: των πολυωνυμικών, των εκθετικών και των τριγωνομετρικών.

Από αυτόν τον συνδυασμό προκύπτει και κάθε άλλο είδος συνάρτησης, μέχρι όμως τις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνα κανείς δεν μπορούσε να συνδέσει αυτές τις τρεις μεταξύ τους. Ο Euler ήταν ο μόνος που κατάφερε να διακρίνει τις ρίζες που συνέδεαν τα τρία είδη των συναρτήσεων και έτσι οδηγήθηκε στη δημιουργία ενός συνόλου θεωρημάτων και τύπων, που συνδύαζαν –μέχρι τότε– άσχετους όρους.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα λίγο από την αρχή. Ο Euler, αντιλαμβανόμενος από πολύ νωρίς την ευφυία του, ξεκίνησε στα 13 του μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, από όπου και 5 χρόνια μετά αποφοίτησε ως αναγνωρισμένος μαθηματικός.

Στα 20 του και έπειτα από πρόσκληση της Αικατερίνης Α' πήγε στην Αγία Πετρούπολη, στη Ρωσία, και εργάστηκε για την Ακαδημία των Επιστημών. Ήταν ένας βαθύτατα θρησκευόμενος άνθρωπος σε όλη του τη ζωή, που μάλιστα κατάφερε να αποστομώσει τον Γάλλο φιλόσοφο και άθεο Deni Diderot, λέγοντάς του χαρακτηριστικά «Κύριε, (α + β) / ν = x, άρα ο Θεός υπάρχει. Απαντήστε μου».

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο όμως για τον Ελβετό μαθηματικό είναι ότι τα περισσότερα από τα μισά χρόνια της ζωής του ήταν τυφλός!

Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να ασχολείται με τις μελέτες του, κατορθώνοντας να γράψει σε αυτό το διάστημα πάνω από τους μισούς τόμου της συνολικής του έρευνας, με τη βοήθεια των γραφέων του.

Μπορεί λοιπόν στο άκουσμα του ονόματός του οι νέοι επιστήμονες να πονοκεφαλιάζουν, όμως αν σκεφτούμε τι κατάφερε αυτός ο άνθρωπος και χωρίς την όρασή του, σίγουρα θα αποτελέσει ένα παράδειγμα δύναμης και συνειδητοποίησης πως κανένα όνειρο δεν είναι ανέφικτο.