Πού πάνε όλα εκείνα τα δέματα που δεν έφτασαν ποτέ στον παραλήπτη;

Λάθος διευθύνσεις, παραλήπτες που μετακόμισαν και πακέτα που κανείς δεν αναζήτησε. Τα δέματα που δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους δεν εξαφανίζονται έτσι απλά... και μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις καταλήγουν ακόμη και σε δημοπρασίες.

Ένα δέμα φεύγει από τον αποστολέα, ταξιδεύει εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα και κάποια στιγμή… η διαδρομή του σταματά. Η διεύθυνση μπορεί να είναι λάθος, ο παραλήπτης να έχει μετακομίσει, να μην υπάρχει επιστροφή στον αποστολέα ή απλώς κανείς να μην το αναζητήσει.

Τι γίνεται τότε;

Στις ΗΠΑ, το USPS διαθέτει ολόκληρο Mail Recovery Center, ουσιαστικά το επίσημο «lost and found» της ταχυδρομικής υπηρεσίας. Εκεί καταλήγουν αντικείμενα που δεν μπορούν ούτε να παραδοθούν ούτε να επιστραφούν. Οι εργαζόμενοι μπορούν ακόμη και να ανοίξουν τα δέματα προκειμένου να βρουν στοιχεία που θα οδηγήσουν στον παραλήπτη ή τον αποστολέα.

Η κλίμακα είναι εντυπωσιακή. Μόνο το οικονομικό έτος 2024, το USPS διαχειρίστηκε περισσότερα από 11,6 εκατομμύρια μη παραδοθέντα πακέτα Parcel Select που είχαν χαρακτηριστεί για επιστροφή στον αποστολέα.

Αν το δέμα έχει αξία και κανείς δεν εντοπιστεί, δεν σημαίνει ότι θα παραμείνει για πάντα σε κάποια αποθήκη. Το USPS αναφέρει ότι αντικείμενα αξίας άνω των 25 δολαρίων φυλάσσονται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και, εφόσον δεν βρεθεί ο ιδιοκτήτης τους, μπορεί να πωληθούν σε δημοπρασία. Άλλα αντικείμενα δωρίζονται σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς, ανακυκλώνονται ή καταστρέφονται, ανάλογα με το περιεχόμενο και την αξία τους.

Κάπως έτσι έχει δημιουργηθεί και μια περίεργη δευτερογενής αγορά γύρω από τα «ορφανά» δέματα. Σε δημοπρασίες, τα εμπορεύματα συχνά πωλούνται συγκεντρωμένα σε παρτίδες και όχι ένα-ένα, πράγμα που σημαίνει ότι ο αγοραστής μπορεί να αποκτήσει ένα κουτί χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι κρύβει μέσα.

Βέβαια, το πακέτο που καθυστερεί δεν θεωρείται αυτομάτως χαμένο. Οι ταχυδρομικές υπηρεσίες ακολουθούν πρώτα διαδικασίες αναζήτησης, επαναποστολής και επιστροφής