Τα τζιτζίκια δεν είναι πάντα τόσο «αθώα» όσο ακούγονται – Τι έπαθε ένας 18χρονος

Ένα καλοκαιρινό κάμπινγκ σε δάσος της Κίνας κατέληξε σε μια μάλλον απρόσμενη επίσκεψη στο νοσοκομείο για έναν 18χρονο, όταν ο συνεχής ήχος από εκατοντάδες τζιτζίκια τού προκάλεσε προσωρινή απώλεια ακοής.

Ο νεαρός, με το επώνυμο Yang, βρισκόταν σε δασική περιοχή της Ningbo, στην επαρχία Zhejiang, στις αρχές Ιουλίου. Γύρω στο μεσημέρι ο ήχος των τζιτζικιών έγινε εξαιρετικά έντονος, όμως εκείνος παρέμεινε στο σημείο για περίπου τέσσερις ώρες χωρίς προστασία για τα αυτιά.

Το βράδυ άρχισε να αισθάνεται βούλωμα και ενόχληση στα αυτιά. Όταν τα τζιτζίκια ησύχασαν, συνειδητοποίησε ότι δυσκολευόταν να ακούσει ήχους υψηλής συχνότητας: δεν άκουγε καθαρά ούτε τα πουλιά ούτε τις ειδοποιήσεις του κινητού του.

Οι γιατροί διέγνωσαν προσωρινή βλάβη της ακοής λόγω έκθεσης σε θόρυβο. Με θεραπεία και αποφυγή έντονων ήχων, η ακοή του επανήλθε πλήρως μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες.

Μπορούν, όμως, πράγματι τα τζιτζίκια να κάνουν τέτοια ζημιά;

Η απάντηση χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση. Το αμερικανικό NIOSH έχει επισημάνει ότι δεν υπάρχει ένα «μαγικό» όριο ντεσιμπέλ πάνω από το οποίο προκαλείται αυτομάτως βλάβη. Σημασία έχουν η ένταση, η διάρκεια, η απόσταση και η επανάληψη της έκθεσης. Σε δέντρα με πολλά τζιτζίκια έχουν καταγραφεί επίπεδα που πλησιάζουν τα 100 dBA από μικρή απόσταση, ενώ ο ήχος μειώνεται αισθητά όσο απομακρυνόμαστε.

Το NIOSH συστήνει προφυλάξεις όταν ο θόρυβος ξεπερνά τα 85 dBA. Στα 88 dBA, για παράδειγμα, η συνιστώμενη διάρκεια επαγγελματικής έκθεσης πέφτει στις τέσσερις ώρες.

Έτσι, το πιο παράξενο μάθημα της ιστορίας είναι απλό: το γεγονός ότι ένας ήχος προέρχεται από τη φύση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορείς να τον ακούς από πολύ κοντά για ώρες χωρίς συνέπειες.