Ο Ράντι Γκάρντνερ, μαθητής από την Καλιφόρνια, έμεινε 11 ημέρες και 25 λεπτά χωρίς ύπνο και ξεπέρασε το τότε παγκόσμιο ρεκόρ. Αργότερα είπε ότι πάλεψε για χρόνια με αϋπνία.
Ο δεκαεπτάχρονος Ράντι Γκάρντνερ (Randy Gardner) έμεινε 11 ημέρες και 25 λεπτά χωρίς ύπνο και ξεπέρασε το τότε παγκόσμιο ρεκόρ, που κρατούσε ένας ραδιοφωνικός παραγωγός από τη Χονολουλού. Η προσπάθεια ξεκίνησε στην Καλιφόρνια, τον Δεκέμβριο του 1963, ως θέμα για τη σχολική επιστημονική έκθεση.
Το πείραμα έγινε γνωστό σε όλη την Αμερική και είχε συνέχεια: ο Ράντι είπε αργότερα ότι αντιμετώπισε για χρόνια έντονη αϋπνία, ενώ το Guinness έπαψε να πιστοποιεί παρόμοιες απόπειρες, επειδή μπορούν να βλάψουν την υγεία.
Πώς ξεκίνησε το πείραμα του Ράντι Γκάρντνερ;
Ο Ράντι και ο φίλος του Μπρους ΜακΆλιστερ (Bruce McAllister) έψαχναν θέμα για την έκθεση και κατέληξαν σε μια ιδέα που θύμιζε στοίχημα μεταξύ φίλων: πόσο καιρό αντέχει κάποιος χωρίς ύπνο. Στόχευαν να σπάσουν το ρεκόρ και να καταγράψουν πώς επηρεάζεται ο οργανισμός, νοητικά και σωματικά, όταν λείπει ο ύπνος.
Η προετοιμασία τους, ωστόσο, ήταν πρόχειρη για ένα τέτοιο εγχείρημα. Στην αρχή ο Μπρους έμενε ξύπνιος για να παρακολουθεί τον Ράντι και να κρατά σημειώσεις, όμως μετά από τρεις νύχτες τον πήρε ο ύπνος καθισμένος στον τοίχο. Όπως θυμόταν ο ίδιος, συνέχισε να γράφει τις παρατηρήσεις πάνω του.
Χρειάστηκε βοήθεια, και στην ομάδα μπήκε ένας ακόμη φίλος. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ο ερευνητής ύπνου Γουίλιαμ Ντέμεντ (William Dement) από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Η παρουσία του καθησύχασε τους γονείς του Ράντι, καθώς η επιστήμη δεν είχε τότε διευκρινίσει αν η παρατεταμένη αϋπνία από μόνη της μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.
Τι συνέβη στον Ράντι όσο περνούσαν οι ημέρες;
Τις πρώτες ημέρες τα πήγαινε καλά. Είχε καλή φυσική κατάσταση και οι φίλοι του τον κρατούσαν σε εγρήγορση με μπάσκετ και μπόουλινγκ. Το παιχνίδι του μάλιστα φαινόταν να βελτιώνεται, πιθανότατα επειδή έπαιζε συνεχώς. Αν όμως έκλεινε τα μάτια για λίγο, ο ύπνος μπορούσε να τον πάρει αμέσως.
Με το πέρασμα του χρόνου οι αλλαγές έγιναν ορατές: επηρεάστηκαν η γεύση, η όσφρηση και η ακοή, και μυρωδιές που δεν τον ενοχλούσαν πριν έγιναν ανυπόφορες. Το πιο δύσκολο διάστημα ήταν η νύχτα, όταν σταματούσαν οι δραστηριότητες και επικρατούσε ησυχία, και οι φίλοι του προσπαθούσαν με κόπο να τον κρατήσουν ξύπνιο.
Ο Τύπος παρακολουθούσε με αυξανόμενο ενδιαφέρον, και για λίγο η υπόθεση των δύο μαθητών ήταν από τα πιο δημοφιλή θέματα στην Αμερική. Πολλοί την έβλεπαν ως μια ακόμη εφηβική τρέλα, αλλά οι δύο φίλοι επέμεναν ότι ήθελαν να παρατηρήσουν κάτι ουσιαστικό.
Τι έδειξαν οι μετρήσεις του ύπνου μετά το ρεκόρ;
Μόλις ο Ράντι έφτασε στον στόχο του και πέρασε το ρεκόρ, δεν γύρισε κατευθείαν σπίτι. Μεταφέρθηκε σε ναυτικό νοσοκομείο, όπου οι ερευνητές κατέγραψαν την εγκεφαλική του δραστηριότητα στον ύπνο. Κοιμήθηκε περίπου 14 ώρες και ξύπνησε επειδή χρειάστηκε να πάει στην τουαλέτα.
Τις επόμενες νύχτες οι μετρήσεις έδειξαν αλλαγές στα στάδια του ύπνου, που σταδιακά επανήλθαν στα συνηθισμένα επίπεδα. Ο ΜακΆλιστερ περιέγραψε αργότερα το ενδεχόμενο ο εγκέφαλος του Ράντι να περνούσε στιγμιαία σε καταστάσεις ύπνου ενώ το σώμα έμενε ξύπνιο. Επρόκειτο για υπόθεση που αφορούσε τα ευρήματα της εποχής και όχι για οριστική απάντηση, αφού η επιστήμη του ύπνου ήταν ακόμη στα πρώτα της βήματα.
Ποιες ήταν οι συνέπειες για τον Ράντι Γκάρντνερ;
Αρχικά φάνηκε ότι δεν είχε υποστεί σοβαρές επιπτώσεις. Με τα χρόνια, όμως, ανέφερε ότι είχε να παλέψει με έντονη αϋπνία. Μετά το δικό του επίτευγμα, αρκετοί προσπάθησαν να το ξεπεράσουν, και το Guinness αποφάσισε να μην πιστοποιεί τέτοιες απόπειρες, θεωρώντας ότι θέτουν σε κίνδυνο την υγεία.
Η απάντησή του, όταν τον ρωτούσαν για την εμπειρία, έγινε σχεδόν τόσο γνωστή όσο το ρεκόρ: «Είναι απλώς θέμα θέλησης». Σήμερα η ιστορία διαβάζεται και ως υπενθύμιση ότι ο ύπνος είναι βασική ανάγκη του ανθρώπινου οργανισμού και όχι πολυτέλεια.





Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
