Καλά οργανωμένο κύκλωμα trafficking με κινητά βαν έχει στηθεί σε περιοχές της Ηλείας, σύμφωνα με αποκαλύψεις της εφημερίδας «Espresso».

Μια σοβαρή καταγγελία για οργανωμένο trafficking σε αγροτικές περιοχές της Ηλείας φέρνει στο φως η εφημερίδα Espresso, αποκαλύπτοντας ένα μετακινούμενο δίκτυο εκμετάλλευσης γυναικών που δρα στο παρασκήνιο εδώ και καιρό.

Σε περιοχές όπως το Κουνουπέλι Μανωλάδας και το πευκοδάσος της Στροφυλιάς έχει στηθεί, σύμφωνα με τη δημοσίευση, ένα καλά οργανωμένο σκλαβοπάζαρο από κυρίως Βαλκάνιους μαστροπούς — Βούλγαρους και Ρουμάνους — οι οποίοι εξωθούν στην πορνεία κυρίως αλλοδαπές αλλά και γυναίκες Ρομά που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση.

Βαν αντί για οίκο ανοχής

Το υπαίθριο πορνείο είναι μετακινούμενο και η μεταφορά των γυναικών γίνεται με κλειστά βαν, ώστε οι μαστροποί να αποφεύγουν τα αδιάκριτα βλέμματα και να μην κινούν υποψίες. Τα «αφεντικά» φέρονται να σέρνουν τις εξαθλιωμένες γυναίκες από μαχαλά σε μαχαλά, περνώντας τες από «casting», ενώ σε μια ατελείωτη ουρά αναμένουν ως πελάτες εργάτες γης από την Ινδία, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν.

Οι γυναίκες εξαναγκάζονται να πουλήσουν το κορμί τους σε καλύβες ή ανάμεσα στις φυλλωσιές από τα καλαμπόκια, για ποσά που ξεκινούν από τα 10 ευρώ και φτάνουν τα 20 ευρώ. Σε ένα μόνο βράδυ, κάθε γυναίκα αναγκάζεται να συνευρεθεί με έως και 30 άντρες, ενώ τις ημέρες πληρωμής των ξένων εργατών η «ζήτηση» εκτοξεύεται.

Έδρα η Πάτρα, δράση στην ύπαιθρο

Για να διατηρούν χαμηλό προφίλ, οι μαστροποί έχουν ως βάση τους την Πάτρα, απ' όπου μεταφέρουν τις γυναίκες στις περιοχές της Ηλείας. Στέλνουν εκ των προτέρων μήνυμα στους «υποψήφιους πελάτες» και αλλάζουν τακτικά τους χώρους συνεύρεσης, προκειμένου να δυσχεραίνεται ο εντοπισμός τους από τις Αρχές.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στις επίμαχες περιοχές, που υπάγονται κυρίως στο Αστυνομικό Τμήμα Βάρδας, δεν υπάρχουν νόμιμοι οίκοι ανοχής — γεγονός που, σύμφωνα με την εφημερίδα, ευνοεί την ανάπτυξη τέτοιων φαινομένων στο παρασκήνιο.

Τι λέει γυναίκα αστυνομικός

Γυναίκα αστυνομικός με συνδικαλιστική δράση, που ρωτήθηκε από την Espresso, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Στις επίμαχες περιοχές δεν υπάρχουν νόμιμοι οίκοι ανοχής, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται τέτοιου είδους φαινόμενα. Εμείς δεν έχουμε τέτοιες καταγγελίες, γιατί προφανώς αυτό βολεύει και εξυπηρετεί πολλούς».

Η ίδια επεσήμανε ότι ούτε τα θύματα έχουν απευθυνθεί στις αρχές, «γιατί προφανώς φοβούνται». Αποκάλυψε δε ότι σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης έχει διατυπωθεί κατ' ιδίαν και η εξοργιστική άποψη πως «από το να ρίχνονται σε ντόπιες γυναίκες οι ξένοι εργάτες ή να βιάζονται μεταξύ τους στα παραπήγματα όπου ζουν ομαδικά, είναι προτιμότερο να κάνουμε τα στραβά μάτια».