«Παλαιότερα μιλούσαμε για τα πάντα. Τώρα νιώθω ότι κάνω έναν μονόλογο». «Σχεδιάζαμε το κοινό μας μέλλον, και πλέον δυσκολεύομαι να τον πείσω ακόμα και για ένα απλό δείπνο». Αυτές οι φράσεις ανήκουν σε ανθρώπους που βιώνουν τη συναισθηματική απουσία του συντρόφου τους και αναζήτησαν τις συμβουλές του γνωστού ψυχολόγου Dr. Mark Travers.

Όπως εξηγεί ο ίδιος στο Psychology Today, η σκληρή αλήθεια είναι ότι τα συναισθήματα αλλάζουν. Συχνά όμως, οι άνθρωποι επιλέγουν να παραμείνουν σε μια σχέση από συνήθεια ή φόβο, καταφεύγοντας στο λεγόμενο «quiet quitting» (σιωπηλή παραίτηση). Μια κλασική μελέτη στο Human Communication Research από τον Jon Hess επιβεβαιώνει ότι, όταν κάποιος θέλει να αποχωρήσει αλλά μένει, επιστρατεύει συγκεκριμένες στρατηγικές για να δημιουργήσει «ψυχολογική απόσταση».

Αν αναρωτιέστε τι συμβαίνει στη δική σας σχέση, ο Hess καταγράφει τις τρεις βασικές συμπεριφορές που αποκαλύπτουν την αλήθεια:

1. Η εσκεμμένη αποστασιοποίηση και η ψυχρή συμπεριφορά

Όταν ο σύντροφός σας θέλει να πάρει αποστάσεις, θα το δείξει περιορίζοντας στο ελάχιστο την εμπλοκή του μαζί σας. Γίνεται σύντομος, ουδέτερος και αδιάφορος, σαμποτάροντας κάθε δική σας προσπάθεια για εγγύτητα.

Η έλλειψη ζεστασιάς και στοργής είναι πλέον εμφανής. Οι αγκαλιές, τα φιλιά και η ερωτική επαφή σπανίζουν ή γίνονται εντελώς διεκπεραιωτικά. Οι αυθόρμητες χειρονομίες αγάπης εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει ένας «τοίχος» ψυχρότητας, καθώς εκείνος προτιμά να απορροφάται στη δουλειά, στα χόμπι ή σε δραστηριότητες που δεν σας περιλαμβάνουν.

2. Το «μπλοκάρισμα» κάθε συζήτησης για το μέλλον

Ένας σύντροφος που δεν είναι πια ερωτευμένος αποφεύγει κάθε δέσμευση. Οποιαδήποτε κουβέντα για μελλοντικά σχέδια ή κοινές εμπειρίες πέφτει στο κενό, με τις προτάσεις σας να εισπράττουν ένα μόνιμο «ίσως» ή «θα δούμε». Αν προσπαθήσετε να τον ρωτήσετε γιατί άλλαξε, η απάντηση θα είναι η αναβολή: «όχι τώρα, ας μιλήσουμε άλλη φορά».

Την ίδια στιγμή, η επικοινωνία σας χάνει το βάθος της. Οι ουσιαστικές συζητήσεις για τα όνειρα, τις απόψεις και τα συναισθήματά σας αντικαθίστανται από μια απόλυτα ρηχή, επιφανειακή και πεζή καθημερινότητα.

3. Η καταφυγή σε παθητική (ή ενεργητική) επιθετικότητα

Η παθητική-επιθετική συμπεριφορά είναι ύπουλη. Αντί να εκφράσει ανοιχτά τη δυσαρέσκειά του, ο σύντροφός σας επιλέγει έμμεσους τρόπους: σας αγνοεί, αρνείται τον διάλογο, καθυστερεί σκόπιμα ή «ξεχνά» πράγματα που είναι σημαντικά για εσάς. Όταν μιλάει, χρησιμοποιεί συχνά σαρκασμό και δηκτικά σχόλια.

Σε άλλες περιπτώσεις, η συμπεριφορά αυτή γίνεται ενεργητική-επιθετική. Τότε, η κριτική απέναντί σας είναι ευθεία και σκληρή, ενώ ξεσπούν ξαφνικές και ανεξήγητες εκρήξεις θυμού για ασήμαντες αφορμές. Όποιο πρόσωπο κι αν επιλέξει η επιθετικότητα, το αποτέλεσμα για εσάς παραμένει το ίδιο: σας κάνει να νιώθετε απόλυτα αποκλεισμένοι και ανεπιθύμητοι μέσα στην ίδια σας τη σχέση.