Υπάρχουν μικρές καθημερινές κινήσεις που περνούν σχεδόν απαρατήρητες. Κι όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς της μη λεκτικής επικοινωνίας, πολλές από αυτές λειτουργούν σαν ένα ανοιχτό παράθυρο προς την προσωπικότητα, τη διάθεση και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές είναι το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη. Μια στάση που συναντά κανείς συχνά σε πάρκα, πλατείες και πεζοδρόμους, ιδιαίτερα σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά και σε πρόσωπα που αποπνέουν κύρος και αυτοπεποίθηση.

Η στάση του ελέγχου και της σιγουριάς

Με το σώμα όρθιο, το στήθος ανοιχτό και το βλέμμα στραμμένο μπροστά, η συγκεκριμένη στάση συνδέεται συχνά με την αίσθηση ελέγχου και σιγουριάς. Δεν είναι τυχαίο ότι παρατηρείται συχνά σε στρατιωτικούς, δασκάλους, ηγετικές προσωπικότητες ή ανθρώπους που νιώθουν άνετα στον χώρο όπου κινούνται. Η εικόνα που εκπέμπεται είναι αυτή της αυτοκυριαρχίας και της ψυχραιμίας.

Σκέψη και ενδοσκόπηση

Ωστόσο, η γλώσσα του σώματος σπάνια έχει μία μόνο ερμηνεία. Σε αρκετές περιπτώσεις, το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη αποτελεί ένδειξη βαθιάς σκέψης και ενδοσκόπησης. Πολλοί άνθρωποι υιοθετούν ασυνείδητα αυτή τη στάση όταν προσπαθούν να συγκεντρωθούν, να οργανώσουν τις σκέψεις τους ή να απομονωθούν νοητικά από τους εξωτερικούς περισπασμούς.

Η κρυμμένη ένταση

Υπάρχει όμως και μια διαφορετική ανάγνωση. Όταν τα χέρια είναι σφιχτά δεμένα και το σώμα εμφανίζεται άκαμπτο, η στάση μπορεί να κρύβει ένταση, άγχος ή μια προσπάθεια συγκράτησης συναισθημάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λειτουργεί σχεδόν σαν ένας μηχανισμός αυτοελέγχου, μια ασυνείδητη προσπάθεια του ατόμου να διατηρήσει την ψυχραιμία του.

Δεν υπάρχει μία μόνο ερμηνεία

Οι ειδικοί τονίζουν πως καμία κίνηση δεν πρέπει να ερμηνεύεται αποκομμένη από το συνολικό πλαίσιο. Η έκφραση του προσώπου, ο τόνος της φωνής, το περιβάλλον και η γενικότερη συμπεριφορά παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην αποκωδικοποίηση της γλώσσας του σώματος.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι πως το περπάτημα με τα χέρια πίσω από την πλάτη δεν αποτελεί απλώς μια συνήθεια. Είναι μια μικρή, αθόρυβη μορφή επικοινωνίας που συχνά αποκαλύπτει περισσότερα απ' όσα λένε οι λέξεις. Και ίσως την επόμενη φορά που θα δει κανείς κάποιον να περπατά έτσι, να τον παρατηρήσει λίγο διαφορετικά.