Ο πίνακας «Το Κάστρο των Πυρηναίων» (1959) του Ρενέ Μαγκρίτ υπέστη ζημιά από κουκουνάρι που το μικρό αγόρι είχε βρει στον κήπο του μουσείου όπου βρισκόταν

Ένα απρόσμενο περιστατικό σε μουσείο της Ιερουσαλήμ προκάλεσε ζημιά σε ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ρενέ Μαγκρίτ. Σύμφωνα με το The Art Newspaper, ένα μικρό αγόρι, κατά τη διάρκεια οικογενειακής επίσκεψης, πλησίασε τον εμβληματικό πίνακα «Το Κάστρο των Πυρηναίων» και τον τρύπησε με ένα κουκουνάρι που είχε βρει νωρίτερα στον κήπο του μουσείου.

Το έργο, που ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Ισραήλ, απομακρύνθηκε αμέσως για συντήρηση. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα επιστρέψει στον εκθεσιακό χώρο.

Η επικεφαλής συντήρησης του μουσείου, Σάρον Τάγκερ, διαβεβαίωσε ότι οι ειδικοί διαθέτουν μεγάλη εμπειρία στην αποκατάσταση ευαίσθητων έργων τέχνης. Όπως εξήγησε, οι εργασίες θα επικεντρωθούν τόσο στην επιδιόρθωση του καμβά όσο και στη φροντίδα των στρωμάτων χρώματος που επηρεάστηκαν από το χτύπημα.

Ένα έργο με ξεχωριστή ιστορία
Ο πίνακας του 1959 συγκαταλέγεται στα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Βέλγου σουρεαλιστή. Απεικονίζει έναν τεράστιο βράχο που αιωρείται πάνω από μια φουρτουνιασμένη θάλασσα, με ένα πέτρινο κάστρο να δεσπόζει στην κορυφή του.

Πίσω από τη δημιουργία του κρύβεται μια ασυνήθιστη ιστορία. Τη δεκαετία του 1950 ο δικηγόρος Χάρι Τόρτσινε αναζητούσε τρόπο να κρύψει τη θέα ενός αντιαισθητικού κτιρίου που φαινόταν από το παράθυρο του γραφείου του στη Νέα Υόρκη. Αποφάσισε λοιπόν να ζητήσει από έναν πελάτη του να δημιουργήσει ένα έργο που θα κάλυπτε το σημείο. Ο πελάτης αυτός ήταν ο Ρενέ Μαγκρίτ και έτσι γεννήθηκε το «Κάστρο των Πυρηναίων».

Το περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της προστασίας των έργων τέχνης από ακούσιες ζημιές επισκεπτών. Μόλις πέρυσι, ένα παιδί προκάλεσε φθορές σε έργο του Μαρκ Ρόθκο στο Museum Boijmans Van Beuningen του Ρότερνταμ, αφήνοντας μικρές χαρακιές στον πίνακα «Grey, Orange on Maroon, No. 8» (1960), ο οποίος εκτιθόταν στο Depot, τον ανοιχτό στο κοινό χώρο φύλαξης του μουσείου.

Το νέο περιστατικό αναμένεται να αναζωπυρώσει τη συζήτηση γύρω από τα μέτρα επιτήρησης στους εκθεσιακούς χώρους, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έργα ανεκτίμητης καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας.