Για χρόνια, η ιδέα μιας πόλης που θα ταξιδεύει ασταμάτητα στους ωκεανούς έμοιαζε περισσότερο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας παρά με κάτι που θα μπορούσε να κατασκευαστεί.

Για χρόνια, η ιδέα μιας πόλης που θα ταξιδεύει ασταμάτητα στους ωκεανούς έμοιαζε περισσότερο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας παρά με κάτι που θα μπορούσε να κατασκευαστεί. Κι όμως, το Freedom Ship επιστρέφει στο προσκήνιο, φέρνοντας ξανά μαζί του ένα από τα πιο φιλόδοξα οράματα της σύγχρονης ναυπηγικής: μια γιγαντιαία πλωτή πολιτεία, σχεδιασμένη για να φιλοξενεί έως και 80.000 ανθρώπους.

Οι διαστάσεις και η δομή του πλοίου

Σύμφωνα με τα σχέδια, το Freedom Ship θα έχει μήκος περίπου 1,6 χιλιόμετρα και πλάτος 244 μέτρα, ξεπερνώντας κατά πολύ τις διαστάσεις των μεγαλύτερων κρουαζιερόπλοιων. Θα αναπτύσσεται σε 30 καταστρώματα και θα λειτουργεί ως μια πλήρης πόλη πάνω στο νερό, με κατοικίες, χώρους εργασίας, σχολεία, νοσοκομεία, εμπορικά καταστήματα, τράπεζες, εστιατόρια και υποδομές ψυχαγωγίας.

Η πλωτή αυτή μητρόπολη φιλοδοξεί να στεγάσει περίπου 50.000 μόνιμους κατοίκους, 10.000 επισκέπτες και 20.000 εργαζόμενους και μέλη πληρώματος. Στα σχέδια περιλαμβάνονται ακόμη ξενοδοχεία, συνεδριακά κέντρα, μουσείο, στάδιο 15.000 θέσεων, υδάτινο πάρκο και πράσινοι χώροι.

Η καθημερινή ζωή στη πλωτή πόλη

Η μετακίνηση στο εσωτερικό του πλοίου θα γίνεται κυρίως με τραμ και με τα πόδια, μέσα από ένα δίκτυο πεζόδρομων που θα ξεπερνά τα 24 χιλιόμετρα. Η λογική είναι να δημιουργηθεί μια κοινότητα χωρίς την ανάγκη αυτοκινήτων, με έμφαση στην καθημερινή ζωή, την εργασία και την ψυχαγωγία εν πλω.

Ιστορικό και κατασκευή

Η ιδέα του Freedom Ship δεν είναι νέα. Πρωτοπαρουσιάστηκε τη δεκαετία του 1990 από τον μηχανικό Νόρμαν Νίξον, όμως τα τελευταία χρόνια επανήλθε μέσω της Freedom Cruise Line International. Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η πρόοδος στη ναυπηγική και στις μεγάλες κατασκευές κάνει πλέον το σχέδιο πιο εφικτό.

Η κατασκευή του, σύμφωνα με τα σενάρια που έχουν παρουσιαστεί, θα μπορούσε να γίνει σταδιακά στην Ινδονησία, με συναρμολόγηση ακόμη και στη θάλασσα. Το μεγάλο στοίχημα, βέβαια, παραμένει η χρηματοδότηση.