Κάποιες ιστορίες δεν χρειάζονται πρωταγωνιστές για να λάμψουν. Αρκούν άνθρωποι που στέκονται εκεί σταθερά, διακριτικά, σχεδόν αθόρυβα, αλλά πάντα παρόντες.

Στο νέο επεισόδιο του «Καρέ Καρέ», ξετυλίγουμε τη ζωή του Νικήτα Πλατή, ενός ηθοποιού που δεν κυνηγούσε ποτέ τα φώτα, αλλά κατάφερε να γίνει κομμάτι τους. Από την Αμοργό του 1912 μέχρι τις αθηναϊκές σκηνές και τις εκατοντάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, η πορεία του είναι ένα μάθημα επιμονής, ταλέντου και σιωπηλής συνέπειας.

112 ταινίες. Αμέτρητοι ρόλοι. Μια παρουσία που δεν διεκδικούσε ποτέ το κέντρο της σκηνής κι όμως, συχνά το τραβούσε πάνω της.

Από τα μπουλούκια και τις επιθεωρήσεις μέχρι τις κλασικές ελληνικές κωμωδίες και την τηλεόραση των ‘70s, ο Πλατής δεν “πέρασε απλώς” από τον χώρο. Τον διαμόρφωσε με τον δικό του τρόπο. Με χιούμορ, με ρυθμό, με εκείνη τη χαρακτηριστική φυσικότητα που δεν διδάσκεται.

Και ίσως το πιο συγκινητικό; Ότι στο τέλος δεν έμεινε μόνο στις εικόνες που άφησε πίσω του στην οθόνη, αλλά και στις λέξεις που κράτησε για τον εαυτό του.

Ένα επεισόδιο για όλους εκείνους που δεν έγιναν ποτέ “πρώτοι ρόλοι”, αλλά χωρίς αυτούς, καμία ιστορία δεν θα στεκόταν όρθια.