Λίγες μόλις ημέρες πριν τη συναυλία του στην Τεχνόπολη στο Γκάζι στις 16 Ιουνίου (μαζί με τον Leon), ο Κωστής Μαραβέγιας απάντησε χωρίς φόβο και πάθος στις 11 ερωτήσεις του E-Radio blog και του Θανάση Γεντίμη. Με το γνωστό του αυθορμητισμό μας μίλησε για πανηγύρια στη Λευκάδα, τα απρόοπτα στις συναυλίες και τη νέα γενιά τραγουδοποιών στην οποία ανήκει. Έφτιαξε τη δική του φανταστική μπάντα-έκπληξη και μίλησε ανοιχτά για την καθημερινότητα στην Αθήνα αλλά και το κίνημα των Αγανακτισμένων στις πλατείες! Απολαύστε τον…

Ποια είναι η πρώτη συναυλία που θυμάσαι ως θεατής και ποια είναι εκείνη που έχει εντυπωθεί στο μυαλό σου ανεξίτηλα;

Ασκήσεις μνήμης μού κάνετε τώρα. Ήμουν-δεν ήμουν τεσσάρων-πέντε χρόνων. Κάπου σε κάποιο πανηγύρι στη Λευκάδα. Θυμάμαι τις λαδόκολλες. Γεμάτες λιπαρά και χοληστερόλη. Επαναλαμβανόμενα μοτίβα κλαρίνου χωρίς τελειωμό από το βασανιστικό εφέ echo της κονσόλας. Και να φυσάει. Ποτέ προς τα μας, φέρνοντας αφόρητα ντεσιμπέλ, ποτέ προς το πέλαγος, λυτρώνοντάς μας και παιδεύοντας τα ψάρια. Εκείνη, όμως, που έχει εντυπωθεί στο μυαλό μου ανεξίτηλα είναι η κάθε στιγμή της συναυλίας του Manu Chao στη Φρεαττύδα πριν από δέκα χρόνια περίπου.

Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που κάνει μια απλά «καλή» συναυλία να απογειωθεί;

Το απρόοπτο. Πρόσφατα τραγουδούσα στο Ηράκλειο Κρήτης το «Κυριακή εκδρομή» και ένα ζευγάρι που είχε ανέβει σε μια σκαλωσιά για να βλέπει - υποτίθεται, φιλιόταν χωρίς ανάσα. Δεν κοίταξαν τη σκηνή ούτε μια φορά. Εγώ και ο Κόσμος που ήταν εκεί, γυρίσαμε προς αυτούς και τους τραγουδούσαμε για πολλή ώρα. Ποτέ δεν πήραν χαμπάρι. Ακόμη φιλιόντουσαν.

Έχοντας δώσει συναυλίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (και το εξωτερικό) παρατηρείς διαφορές στο κοινό που διασκεδάζει μαζί σου;

Όχι, καμία. Εκτός, βέβαια, πως οι ξένοι δεν τραγουδάνε τίποτε. Απλώς χορεύουν και κοιτάνε χαμογελαστοί.

Μίλησέ μας για την εμπειρία της εμφάνισής σου στο Βερολίνο για το Prix Europa…

Το Ραδιόφωνο στα καλύτερά του. Ένας υπέροχος χώρος στο Βερολίνο, ένας χώρος αποκλειστικά για συναυλίες που αναμεταδίδονται ραδιοφωνικά. ¶ψογη οργάνωση, τιμή μου να συμμετέχω σε ένα τόσο μεγάλο event και να αναμεταδίδεται ζωντανά σε τόσες χώρες. Ελπίζω να τύχει ξανά κάτι τέτοιο στο μέλλον.

Πριν αφοσιωθείς στη μουσική υπήρξε μια περίοδος που δούλεψες πάνω στο αντικείμενο που σπούδασες (τη Στατιστική). Σου άφησε κάτι αυτή η περίοδος; Σε επηρέασε με κάποιο τρόπο;

Κατάλαβα τι σημαίνει να δουλεύεις σε γραφείο σε καθημερινή βάση και με δύσκολα ωράρια. Χρειάζονται μεγάλες αντοχές και γερά νεύρα. Αντιλήφθηκα, λοιπόν, πως μια τέτοια συμβατική εργασία δεν είναι για μένα και έψαξα τον δρόμο μου αλλού.

Αν μπορούσες να φτιάξεις την ιδανική πενταμελή μπάντα με καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο (νεκρούς ή ζωντανούς) ποιους θα διάλεγες και γιατί;

Χαχα, ωραία ερώτηση. Με καλλιτέχνες, όχι ΚΑΤ' ανάγκη μουσικούς φαντάζομαι. Θα έβαζα μπροστάρη αναμφισβήτητα τον Tom Waits, για να λέει και ιστορίες, που το 'χει τόσο πολύ. Σε μια μπάντα πάντα χρειάζεται μια γυναικεία παρουσία, οπότε στα φωνητικά, κυρίες και κύριοι.. η Μέριλυν Μονρό! Κιθαρίστα τον Μαρκ Ρίμποτ, ω τι σύμπτωση, παίζει έτσι κι αλλιώς με τον Waits, και τέλος rhythm section Παπαδάτος-Παπαβρανούσης! Εγγύηση!

Είσαι μόνιμος κάτοικος Αθήνας και μάλιστα στο κέντρο της πόλης. Τι βρίσκεις γοητευτικό και τι απωθητικό γύρω σου;

Γοητευτικό νέο κόσμο που μετακινείται με εναλλακτικά μέσα και όχι με αυτοκίνητο, γοητευτικές περιποιημένες Κολωνακιώτισσες ηλικιωμένες κυρίες που αποπνέουν σεβασμό και ευγένεια, γοητευτικούς σαραντάρηδες βυθισμένους σε ένα βιβλίο σε καφέ της Καλλιδρομίου και πολλές άλλες σκηνές, που αν αρχίσω να γράφω δεν θα τελειώσω ποτέ. Απωθητικές βρίσκω τις υποδομές αυτής της πόλης για τους πολίτες της. Ελλειμματικές έως απούσες. Δυστυχώς εν μέσω κρίσης μάλλον πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτές και να ελπίζουμε για κάτι καλύτερο στο μέλλον.

Αισθάνεσαι ότι κάτι αλλάζει το τελευταίο διάστημα; Έχεις δώσει το παρόν στις συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος;

Ναι, έχω πάει αρκετές φορές. Το έχω πει και το ξαναλέω. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Είχαμε συνηθίσει σε έναν τρόπο ζωής βασισμένο στην κατανάλωση και την πλασματική ευημερία. Δεν δώσαμε βαρύτητα στην παιδεία και στην προσωπική καλλιέργεια. Πώς μπορεί ένας αμαθής να διαχειριστεί τα οικονομικά του; Χρειάζεται γνώση και σοφία για να επιβιώσει κάποιος σε αυτό το σκληρό καπιταλιστικό σύστημα που θυμίζει αγώνα πόκερ και με σημαδεμένη τράπουλα αλλά και με το κράτος απόν. Δεν αρκεί να πάμε σε μια πλατεία διεκδικώντας απόσυρση μέτρων. Πρέπει πρώτα να αποσύρουμε τις βουλιμικές μας τάσεις και τις επιπόλαιες πλασματικές υλικές ανάγκες. Είμαστε και εμείς το κράτος. Είμαστε και εμείς μέρος του προβλήματος.

Τα τελευταία χρόνια έχει δώσει το παρόν μια νέα «φουρνιά» καλλιτεχνών τραγουδοποιών, τόσο με ελληνικό όσο και με αγγλικό στίχο. Αισθάνεσαι μέρος ενός τέτοιου «νέου κύματος»;

Κατά μια έννοια, ναι. Ένας διαφορετικός για τα ελληνικά δεδομένα ήχος, πιο δουλεμένες παραγωγές, καλύτερες και πιο δεμένες μπάντες με καλούς μουσικούς, που πολλοί έχουν έρθει από σπουδές και επαγγελματική εμπειρία από το εξωτερικό. Οι πιο πολλοί γνωριζόμαστε, αρκετοί είμαστε και φίλοι και ανταλλάσσουμε ιδέες και ανησυχίες. Ακούω ωραίους δίσκους τελευταία. Είμαστε σε καλό δρόμο μουσικά.

Τι σκέφτεσαι για τον τρόπο που έχει αλλάξει το internet τη μουσική; Θεωρείς σημαντικότερη τη ζημιά από την πειρατεία ή μεγαλύτερο το όφελος από την επικοινωνία του κοινού με τους καλλιτέχνες;

Σίγουρα η πειρατεία έχει γονατίσει τη δισκογραφία, εδώ και πολύ καιρό. Για εμάς τους μουσικούς τα πράγματα έχουν αλλάξει λίγο, αφού η σταθερή πηγή εσόδων παραμένουν τα live. Το internet μάς έχει βοηθήσει στο επικοινωνιακό κομμάτι, αφού μπορούμε μόνοι μας να το διαχειριστούμε κατά ένα ποσοστό. Η πραγματική επανάσταση, όμως, για τους μουσικούς ήταν το home studio. Ό,τι συμβαίνει τώρα και με τους κινηματογραφιστές με την εμφάνιση των ψηφιακών dslr στην αγορά. Πλέον όλοι σχεδόν οι καλλιτέχνες έχουμε μια στοιχειώδη πρόσβαση στα μέσα. Οι ιδέες χρειάζονται μόνο.

Τι μπορείς να υποσχεθείς στο κοινό για τη συναυλία της Αθήνας, στις 16 Ιουνίου;

Πως θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για αυτή τη βραδιά. Ανυπομονώ!

[photos: Νίκος Μαραβέγιας]