Νέα επιστημονική έρευνα ρίχνει φως σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και μυστηριώδες θέμα: τι βλέπουν ή ονειρεύονται οι άνθρωποι τις τελευταίες ημέρες πριν τον θάνατο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της nypost.

Ερευνητές από το Azienda USL–IRCCS di Reggio Emilia μελέτησαν εμπειρίες ασθενών μέσω 239 επαγγελματιών υγείας, γιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων και εθελοντών σε μονάδες παρηγορητικής φροντίδας. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Death Studies, δείχνουν ότι επαναλαμβάνονται συγκεκριμένα μοτίβα στα όνειρα και τα οράματα των ανθρώπων στο τελικό στάδιο της ζωής.

Οι λεγόμενες «ονειρικές και οραματικές εμπειρίες στο τέλος της ζωής» φαίνεται να έχουν σημαντικό ψυχολογικό και συναισθηματικό ρόλο. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, αυτές οι εμπειρίες επιτρέπουν στους ασθενείς να προσεγγίσουν δύσκολα ή «ανείπωτα» θέματα, όπως ο θάνατος, μέσα από συμβολικές εικόνες, παρακάμπτοντας τη λογική γλώσσα που συχνά προκαλεί άμυνες ή άρνηση.

Πολλοί ασθενείς ανέφεραν έντονα και ζωντανά όνειρα, συχνά κατά τη φάση ύπνου REM, όπου ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ενεργός. Ένα από τα πιο συχνά μοτίβα ήταν η επανένωση με αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πεθάνει. Σε μία περίπτωση, ασθενής ονειρεύτηκε τον σύζυγό της να της λέει «σε περιμένω», κάτι που ερμηνεύτηκε ως ένδειξη αποδοχής και εσωτερικής γαλήνης.

Άλλοι περιέγραψαν εικόνες που σχετίζονται με «μετάβαση», όπως έντονο φως, πόρτες, σκάλες ή μονοπάτια. Για παράδειγμα, μια γυναίκα ανέφερε ότι ονειρεύτηκε πως ανέβαινε ξυπόλητη προς μια ανοιχτή πόρτα γεμάτη φως. Παρόμοια σύμβολα θεωρούνται από τους ειδικούς ως μηχανισμοί ψυχολογικής προσαρμογής.

Υπήρχαν επίσης ήρεμα και «παρηγορητικά» όνειρα, με εικόνες όπως ένα λευκό άλογο που καλπάζει δίπλα στη θάλασσα. Ωστόσο, δεν ήταν όλες οι εμπειρίες θετικές. Ορισμένοι ασθενείς ανέφεραν έντονα δυσάρεστα ή τρομακτικά οράματα, τα οποία οι ειδικοί συνδέουν με φόβο, εσωτερικές συγκρούσεις ή δυσκολία αποδοχής της κατάστασης.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τέτοιες αρνητικές εμπειρίες μπορεί να υποδηλώνουν ανεκπλήρωτες συναισθηματικές ή κλινικές ανάγκες και ότι χρειάζονται προσεκτική διαχείριση από το ιατρικό προσωπικό.

Παρότι το φαινόμενο παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξήγητο, η μελέτη τονίζει τη σημασία της κατανόησης αυτών των εμπειριών, καθώς μπορούν να προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για την ψυχολογική κατάσταση των ασθενών.

Όπως ανέφερε η επικεφαλής της έρευνας, Elisa Rabitti, πολλοί ασθενείς διστάζουν να μιλήσουν για αυτά τα όνειρα, φοβούμενοι ότι θα παρεξηγηθούν ή θα θεωρηθούν σύγχυση. Ωστόσο, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για ένα συχνό και ουσιαστικό κομμάτι της εμπειρίας του τέλους της ζωής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες εικόνες, όπως φως, τούνελ ή αγαπημένα πρόσωπα, έχουν καταγραφεί και σε άτομα που έχουν βιώσει επιθανάτιες εμπειρίες, γεγονός που ενισχύει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για περαιτέρω μελέτη του φαινομένου.