Το να αποφασίσει κανείς να φέρει ένα παιδί στον κόσμο δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση.

Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη ανασφάλεια, ένταση και συνεχείς ανατροπές. Κι όμως, οι άνθρωποι συνεχίζουν να ερωτεύονται, να χτίζουν σχέσεις και να ονειρεύονται μια οικογένεια. Κάπου εκεί γεννιέται και ένα πολύ πρακτικό ερώτημα: σε ποια χώρα της Ευρώπης μπορεί ένα ζευγάρι να νιώσει ότι το κράτος το στηρίζει πραγματικά σε αυτό το βήμα;

Η Δανία είναι μία από τις χώρες που επενδύουν σοβαρά στη γονεϊκότητα. Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις όπου τα περισσότερα βάρη και τα περισσότερα επιδόματα πέφτουν κυρίως στη μητέρα, εδώ το μοντέλο αφορά και τους δύο γονείς. Το σύστημα προβλέπει συνολικά έναν χρόνο άδειας με επιδότηση, με ένα μέρος να αφορά τη μητέρα πριν και μετά τη γέννα, ένα μέρος τον δεύτερο γονέα αμέσως μετά, και το υπόλοιπο να μοιράζεται όπως επιλέγει το ζευγάρι. Παράλληλα, υπάρχει και σταθερό οικονομικό βοήθημα για τα μικρά παιδιά, το οποίο καταβάλλεται αυτόματα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη RankingRoyals (@rankingroyals)

Στη Σουηδία, το πλαίσιο είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Οι γονείς έχουν στη διάθεσή τους 480 ημέρες πληρωμένης άδειας για κάθε παιδί, με τις περισσότερες από αυτές να αποζημιώνονται με μεγάλο ποσοστό του μισθού. Το σημαντικό εδώ είναι ότι το κράτος επιμένει και στην ισότητα: κάποιες ημέρες ανήκουν αποκλειστικά στον κάθε γονέα και δεν μεταφέρονται. Έτσι ενθαρρύνεται η πραγματική μοιρασιά της φροντίδας. Και βέβαια υπάρχει το περίφημο VAB, ένα σύστημα που επιτρέπει στον γονέα να μείνει σπίτι με το άρρωστο παιδί του, λαμβάνοντας οικονομική κάλυψη.

Η Ολλανδία, από την άλλη, μοιάζει να έχει χτίσει ένα πλέγμα στήριξης που αγγίζει πολλές πλευρές της καθημερινότητας. Η μητέρα δικαιούται άδεια με πλήρεις αποδοχές, ενώ και οι δύο γονείς έχουν δικαίωμα σε επιπλέον εβδομάδες πληρωμένης γονικής άδειας. Υπάρχει επίσης το Kinderbijslag, δηλαδή ένα τριμηνιαίο επίδομα για τα βασικά έξοδα του παιδιού, αλλά και έξτρα ενίσχυση για οικογένειες με χαμηλότερα ή μεσαία εισοδήματα. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι η ενίσχυση για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, που μπορεί να καλύψει σχεδόν ολόκληρο το κόστος.

Η Νορβηγία δίνει στους γονείς επιλογές. Μπορούν να διαλέξουν περισσότερες εβδομάδες με μικρότερη αναπλήρωση ή λιγότερες με πλήρη κάλυψη μισθού. Υπάρχει ποσόστωση και για τους δύο γονείς, αλλά και έξτρα ημέρες ειδικά για τον πατέρα αμέσως μετά τη γέννηση. Ταυτόχρονα, το κράτος φροντίζει οι παιδικοί σταθμοί να παραμένουν οικονομικά προσιτοί, ενώ ενισχύει και τις οικογένειες με περισσότερα παιδιά.

Η Φινλανδία συμπληρώνει αυτή την εικόνα με ένα μοντέλο που μοιάζει σχεδόν βγαλμένο από εγχειρίδιο κοινωνικής φροντίδας. Κάθε γονέας έχει δικό του πακέτο πληρωμένης άδειας, με δυνατότητα μεταφοράς ημερών. Εκτός από τα επιδόματα, ξεχωρίζει το περίφημο κουτί για το νεογέννητο, γεμάτο με είδη πρώτης ανάγκης, που πολλές φορές λειτουργεί και ως πρώτο κρεβατάκι. Μαζί με αυτό, υπάρχουν δωρεάν κλινικές παρακολούθησης μητέρας και παιδιού και μια συνολική λογική που κάνει τη στήριξη να φαίνεται ουσιαστική.