Για μνήμες που παραμένουν βαθιά χαραγμένες μέσα της μίλησε η Τραϊάνα Ανανία στη Δάφνη Καραβοκύρη στο στο vidcast της περιγράφοντας μια εμπειρία που, όπως λέει, σημάδεψε ολόκληρη τη ζωή της, καθώς και τον χρόνο που χρειάστηκε για να μπορέσει να μιλήσει ανοιχτά γι' αυτές.

Όπως αποκάλυψε, όταν ήταν παιδί την άφηναν στη φροντίδα στενού συγγενικού της προσώπου. Εκεί, σύμφωνα με την ίδια, βίωσε επαναλαμβανόμενη σεξουαλική κακοποίηση, η οποία συχνά παρουσιαζόταν ως «παιχνίδι». Όπως ανέφερε, η συγκεκριμένη γυναίκα χρησιμοποιούσε υποκοριστικά και «γλυκά» ονόματα, αλλοιώνοντας την πραγματικότητα των πράξεων και δημιουργώντας ένα βαθιά τραυματικό πλαίσιο.

Η ίδια περιέγραψε πως έχει αποσπασματικές μνήμες από εκείνη την περίοδο. «Έχω υποκειμενικές εικόνες. H γυναίκα αυτή δεν φορούσε ποτέ εσώρουχο, φορούσε απλά ένα νυχτικό και μας ζητούσε να κάνουμε πράγματα που ως παιδιά δεν καταλαβαίναμε. Θυμάμαι ότι κοιτούσα αλλού. Γι’ αυτό και δεν θυμάμαι πολλά. Θυμάμαι τι έβλεπα εγώ, όχι αυτό που συνέβαινε μπροστά μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας τον μηχανισμό αποσύνδεσης που ενεργοποιούσε ως παιδί.

Η ηθοποιός αναφέρθηκε επίσης στις έντονες αισθητηριακές μνήμες που τη συνοδεύουν μέχρι σήμερα, σημειώνοντας πως ακόμη και συγκεκριμένες μυρωδιές μπορούν να λειτουργήσουν ως πυροδοτικοί μηχανισμοί, προκαλώντας σωματική αντίδραση και έντονη δυσφορία.

Όπως είπε, χρειάστηκαν δέκα χρόνια ψυχοθεραπείας για να μπορέσει να μιλήσει ανοιχτά για όσα είχε βιώσει. Η κακοποίηση, που ξεκίνησε όταν ήταν μόλις τριών ετών, επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν τις σχέσεις της, καθώς για χρόνια πίστευε ότι κάθε προσέγγιση θα μπορούσε να κρύβει τον ίδιο κίνδυνο.

Μιλώντας και για την επαγγελματική της πορεία, αποκάλυψε ότι έχει υπάρξει θύμα κακοποιητικών συμπεριφορών και στον χώρο εργασίας της. Οι εμπειρίες αυτές την έκαναν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη, αλλά και βαθιά απογοητευμένη από τον χώρο που υπηρέτησε επί χρόνια, δηλώνοντας πως πλέον δεν νιώθει ότι την κρατά κάτι σε αυτόν.