Γιατί τα περισσότερα νομίσματα έχουν ραβδώσεις στις άκρες; Η απάντηση κρύβεται σε μια πολύ παλιά απάτη

Πριν από αιώνες, πολλά νομίσματα κατασκευάζονταν από πολύτιμα μέταλλα. Η αξία τους συνδεόταν, σε σημαντικό βαθμό, με την ποσότητα του χρυσού ή του ασημιού που περιείχαν.

Πριν από αιώνες, πολλά νομίσματα κατασκευάζονταν από πολύτιμα μέταλλα. Η αξία τους συνδεόταν, σε σημαντικό βαθμό, με την ποσότητα του χρυσού ή του ασημιού που περιείχαν.

Αυτό δημιούργησε ένα πολύ έξυπνο –και παράνομο– κόλπο.

Simão Moreira / Pexels

Το κόλπο της «κοπής»

Κάποιος μπορούσε να πάρει ένα νόμισμα και να ξύσει ή να λιμάρει πολύ προσεκτικά ένα μικρό μέρος από την άκρη του. Έπαιρνε δηλαδή λίγο από το πολύτιμο μέταλλο, χωρίς απαραίτητα να κάνει το νόμισμα να φαίνεται αμέσως ύποπτο.

Στη συνέχεια μπορούσε να το ξοδέψει κανονικά στην ονομαστική του αξία.

Τα μικρά κομμάτια χρυσού ή ασημιού που είχαν αφαιρεθεί όμως μπορούσαν να συγκεντρωθούν και να πουληθούν.

Η πρακτική αυτή είναι γνωστή ως coin clipping.

Και κάπου εδώ εμφανίζονται οι ραβδώσεις

Η λύση ήταν απλή αλλά ιδιοφυής: να γίνει η άκρη του νομίσματος τέτοια ώστε οποιαδήποτε αφαίρεση μετάλλου να φαίνεται αμέσως.

Έτσι χρησιμοποιήθηκαν οι χαρακτηριστικές χαραγμένες γραμμές στην περιφέρεια, γνωστές στη νομισματική ως reeding.

Αν κάποιος λιμάριζε την άκρη ενός νομίσματος, οι γραμμές διαταράσσονταν. Έτσι, ο επόμενος που έπιανε το νόμισμα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να καταλάβει ότι είχε πειραχτεί.

Η ιστορία των αυλακώσεων συνδέεται ιδιαίτερα με την εποχή κατά την οποία χρυσά και ασημένια νομίσματα κυκλοφορούσαν ευρέως. Η Perth Mint σημειώνει ότι το πρόβλημα της αφαίρεσης πολύτιμου μετάλλου από τις άκρες υπήρχε για αιώνες, ενώ η U.S. Mint καταγράφει τις διαφορετικές μορφές που μπορεί να έχει σήμερα η άκρη ενός νομίσματος: λεία, με ραβδώσεις, με γράμματα ή διακοσμημένη.

Το περίεργο είναι ότι συνεχίζουμε να τις χρησιμοποιούμε

Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον.

Σήμερα τα περισσότερα καθημερινά νομίσματα δεν αποτελούνται από χρυσό ή ασήμι, όπως συνέβαινε παλαιότερα. Κι όμως, οι ραβδώσεις παρέμειναν.

Δεν είναι πλέον εκεί κυρίως για να προστατεύσουν πολύτιμο μέταλλο από επίδοξους «κουρευτές» νομισμάτων. Έχουν διατηρηθεί για λόγους παράδοσης, αναγνώρισης και ασφάλειας.

Σε αρκετά νομίσματα, μάλιστα, η υφή της άκρης βοηθά να ξεχωρίζουν διαφορετικές αξίες ακόμη και με την αφή.

Δεν έχουν όμως όλα τα νομίσματα ραβδώσεις

Αυτό είναι κάτι που εύκολα περνά απαρατήρητο.

Η άκρη ενός νομίσματος μπορεί να είναι εντελώς λεία ή να έχει διαφορετική επεξεργασία. Η U.S. Mint, για παράδειγμα, ξεχωρίζει τις άκρες σε plain, reeded, lettered και decorated.

Άρα, την επόμενη φορά που θα πιάσεις ένα κέρμα και θα νιώσεις αυτές τις μικρές γραμμές στην άκρη του, θυμήσου ότι δεν μπήκαν εκεί επειδή κάποιος σκέφτηκε ότι «θα δείχνει ωραίο».

Κάποτε είχαν έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να κάνουν την κλοπή του ίδιου του νομίσματος πιο δύσκολη.

Και τελικά, μια λύση που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει μια απάτη αιώνων έμεινε πάνω στα νομίσματα μέχρι σήμερα.