Υπάρχουν βράδια που το σώμα φτάνει σπίτι πριν από το μυαλό. Κάθεσαι στον καναπέ, ανοίγεις την τηλεόραση και απλώς αφήνεσαι. Χωρίς σκέψη. Χωρίς πρόγραμμα. Μη νιώθεις τύψεις. Οι επιστήμονες λένε, καλά κάνεις.

Το εργασιακό στρες δεν είναι πια εξαίρεση. Είναι καθημερινότητα. Η πίεση, τα deadlines, οι απαιτήσεις, η συνεχής εγρήγορση φθείρουν όχι μόνο τη διάθεση αλλά και το σώμα. Έρευνες εδώ και χρόνια δείχνουν ότι όταν δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κατεβάσει στροφές, ανοίγουμε τον δρόμο προς την επαγγελματική εξουθένωση, την κατάθλιψη, ακόμα και σωματικές ασθένειες.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια πρόσφατη μελέτη έρχεται να ανατρέψει όσα λέγαμε γύρω από τον χρόνο μπροστά σε οθόνες. Η Δρ Soo Min Toh, καθηγήτρια οργανωσιακής συμπεριφοράς στο University of Toronto Mississauga, εξετάζοντας χιλιάδες περιπτώσεις, κατέληξε σε ένα απλό αλλά ανακουφιστικό συμπέρασμα. Μας κάνει καλό το χαζολόγημα.

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από περισσότερους από 61.000 παντρεμένους ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι συμμετέχοντες κατέγραψαν πόσο χρόνο περνούσαν μπροστά στην τηλεόραση, αν είχαν παιδιά και πώς ένιωθαν σωματικά και ψυχικά στο τέλος της ημέρας. Όπως ήταν αναμενόμενο, όσοι είχαν οικογενειακές υποχρεώσεις δήλωναν μεγαλύτερη κόπωση. Όμως υπήρχε μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: εκείνοι που επέτρεπαν στον εαυτό τους λίγο περισσότερο χρόνο μπροστά στην οθόνη ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα στρες και εξάντλησης, ακόμη και σε σπίτια με αυξημένες απαιτήσεις.

freepik

Παρόμοια μοτίβα εμφανίστηκαν και σε μελέτες με φοιτητές. Όσοι ένιωθαν ότι το σπίτι τους ήταν γεμάτο θόρυβο και αναστάτωση παρουσίαζαν πιο βαριά διάθεση. Όταν όμως αφιέρωναν χρόνο στο κινητό ή σε βιντεοπαιχνίδια, αυτή η αρνητική φόρτιση μετριαζόταν. Ακόμη πιο εντυπωσιακό: οι φοιτητές που έπαιζαν βιντεοπαιχνίδια το βράδυ, την επόμενη μέρα κατάφερναν ευκολότερα να επανασυνδεθούν με τις υποχρεώσεις τους, ακόμα κι αν ζούσαν σε σπίτια γεμάτα κόσμο.

Οι ερευνητές περιγράφουν τον χρόνο στην οθόνη ως έναν μηχανισμό ψυχικής αποσυμπίεσης. Μια παύση από τις απαιτήσεις. Έναν ασφαλή χώρο όπου το μυαλό σταματά να λύνει προβλήματα. Δεν πρόκειται για φυγή από την πραγματικότητα, αλλά για επαναφόρτιση. Αρκεί να γίνει με μέτρο