Ο Μίμης Φωτόπουλος δεν γεννήθηκε για να γίνει ηθοποιός· έγινε σχεδόν… από σύμπτωση. Μεγαλωμένος με αυστηρή αλλά ουσιαστική παιδεία, ευγνωμονούσε πάντα τη μητέρα του για τον τρόπο που διαπαιδαγώγησε τον ίδιο και τον αδελφό του. Τα λιγοστά τους χρήματα κατέληγαν σχεδόν πάντα σε βιβλία και κάπως έτσι γεννήθηκε η μεγάλη του αγάπη για τη λογοτεχνία.

View this post on Instagram

A post shared by Elena’s Diary Blog (@elenasdiary_blog)

Στα 17 του έγραψε το πρώτο του ποίημα και λίγο αργότερα, αφού τελείωσε το γυμνάσιο, δούλεψε ως πλασιέ σιδηρικών, ενώ παράλληλα σπούδαζε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών – όπου πέρασε χάρη στον άριστο βαθμό του στην έκθεση, την ίδια στιγμή που είχε απορριφθεί από τη Γεωπονική… για τον ακριβώς αντίθετο λόγο!

Η στροφή της ζωής του ήρθε τυχαία, όταν διάβασε μια μικρή αγγελία σε εφημερίδα για εισαγωγικές εξετάσεις στη Δραματική Σχολή. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, αγόρασε από ένα περίπτερο τον «Προμηθέα», διάβασε τραγωδία και πήγε να δώσει εξετάσεις. Η φωνή και η απαγγελία του εντυπωσίασαν τους καθηγητές – και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Ο Φωτόπουλος εγκατέλειψε τη Φιλοσοφική, άφησε πίσω και τη Νομική (στην οποία είχε επίσης περάσει!) και αφοσιώθηκε στο θέατρο και αργότερα στο σινεμά. Έγινε ο απόλυτος «μάγκας» της μεγάλης οθόνης, με ατάκες που έγραψαν ιστορία και ρόλους που συνδύαζαν χιούμορ, ανθρωπιά και βάθος.

Πίσω από το γέλιο, όμως, υπήρχε πάντα ένας καλλιεργημένος, ευαίσθητος άνθρωπος, ποιητής, συγγραφέας και αγωνιστής της ζωής. Ο Μίμης Φωτόπουλος έφυγε στις 29 Οκτωβρίου 1986, αλλά έμεινε για πάντα ως το ζωντανό παράδειγμα ότι καμιά φορά μια «τυχαία αγγελία» αρκεί για να γεννηθεί ένας θρύλος.