Ηαντιμετώπιση του ιού κοξάκι επικεντρώνεται κυρίως στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, καθώς δεν υπάρχει ειδική αντιική θεραπεία.

Αυξημένα κρούσματα λοίμωξης από τον ιό Κοξάκι καταγράφονται το τελευταίο διάστημα σε παιδιά, προκαλώντας προβληματισμό σε γονείς και παιδιάτρους. Ο ιδιαίτερα μεταδοτικός ιός, που εμφανίζεται συχνότερα σε βρεφονηπιακούς σταθμούς επανέρχεται δυναμικά, την ώρα που το σύστημα υγείας καλείται να διαχειριστεί και τη συνύπαρξή του με άλλες εποχικές ιώσεις, αναπνευστικές λοιμώξεις και την γρίπη.

Πρόκειται για έναν ιό που ανήκει στην οικογένεια των εντεροϊών και είναι ιδιαίτερα μεταδοτικός. Προσβάλλει κυρίως παιδιά προσχολικής καιπρώτης σχολικής ηλικίας, έως περίπου 10 ετών. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν εκτεθεί στον ιό μέχρι την ενηλικίωσή τους και έχουν αναπτύξει αντισώματα. Η συχνότερη κλινική του εκδήλωση είναι η νόσος χεριών, ποδιών και στόματος.

Η μετάδοση γίνεται εύκολα μέσω της σωματικής επαφής, των σταγονιδίων από βήχα ή φτέρνισμα, αλλά και από μολυσμένες επιφάνειες και αντικείμενα, όπως παιχνίδια, πιπίλες και σκεύη. Ο ιός μπορεί να εντοπιστεί στο σάλιο, στα κόπρανα, στις ρινικές εκκρίσεις και στο υγρό από τις φυσαλίδες του δέρματος, γεγονός που ευνοεί την εξάπλωσή του σε χώρους με αυξημένο συγχρωτισμό παιδιών.

Τα συμπτώματα και το εξάνθημα όσων παιδιών νοσούν με Κοξάκι

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι πυρετός, πονόλαιμος, κακουχία, κόπωση, και μειωμένη όρεξη. Ο χρόνος επώασης είναι 1-2 μέρες. Στο στόμα μπορεί να εμφανιστούν μικρά έλκη και σε παιδιά κάτω των 9 ετών μπορεί να παρουσιαστεί και κνησμώδες εξάνθημα στις παλάμες και τις πατούσες. Μπορεί το εξάνθημα να επηρεάσει επίσης τη γεννητική περιοχή και τους γλουτούς.

Επώδυνες φυσαλίδες στο στόμα, στα χέρια και τα πόδια με πυρετό, θεωρούνται διαγνωστικά σημεία για λοίμωξη με ιό Κοξάκι. Αξίζει σημειωθεί σύμφωνα με τους παιδιάτρους ότι δεν υπάρχει ειδική θεραπεία εφόσον η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη και σε 2-10 μέρες τα συμπτώματα υποχωρούν. Η ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική για να προληφθεί πιθανή αφυδάτωση ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά, αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται οι ξινοί χυμοί για να μην ερεθίζουν τα στοματικά έλκη και να προτιμάται το νερό και το κρύο γάλα τα οποία ανακουφίζουν τα παιδιά. Σπάνια εμφανίζεται ο τύπος Β, που είναι και ο πιο επικίνδυνος και προκαλεί βαριές λοιμώξεις του αναπνευστικού, μυοκαρδίτιδα, εγκεφαλίτιδα, άσηπτη μηνιγγίτιδα κ.α.

Οι περιοχές με αυξημένα κρούσματα

Στα επιδημιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι κατάγραφεται έξαρση κρουσμάτων στη Θεσσαλία (Λάρισα και Βόλο), στην Κρήτη και στην Πάτρα, όπου συρροές περιστατικών έχουν αναγκάσει πολλούς γονείς να κρατήσουν τα παιδιά στο σπίτι για πάνω από μία εβδομάδα. Οι γονείς πρέπει να επικοινωνούν άμεσα με τον παιδίατρο σε περίπτωση επιμονής του πυρετού, έντονης αδυναμίας του παιδιού ή άρνησης λήψης τροφής και υγρών. Η έγκαιρη διάγνωση και η ψύχραιμη διαχείριση αποτελούν το κλειδί για την ασφαλή αντιμετώπιση του ιού.

Κοξάκι: «Καμπανάκι» παιδιάτρων για την αυξημένη μεταδοτικότητα

Μάλιστα οι παιδίατροι εφιστούν την προσοχή στους γονείς καθώς το παιδί που νοσεί από τον ιό Κοξάκι συνεχίζει να μεταδίδει τον ιό ακόμη και μετά την αποδρομή του πυρετού. Η μεταδοτικότητα μπορεί να παραμείνει έως και δύο εβδομάδες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων, ενώ είναι σίγουρα αυξημένη για όσο χρονικό διάστημα υπάρχουν ακόμη πληγές στο στόμα.

Όπως τονίζουν οι οι στοματικές φυσαλίδες φέρουν ενεργό ιικό φορτίο, το οποίο αποβάλλεται μέσω του σάλιου, καθιστώντας το παιδί πηγή μετάδοσης, ακόμη και όταν κατά τα άλλα φαίνεται να έχει αναρρώσει. Για τον λόγο αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην υγιεινή των χεριών, στην αποφυγή κοινής χρήσης σκευών και παιχνιδιών και στον περιορισμό στενής επαφής με άλλα παιδιά έως την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων.

Κοξάκι: Δεν συστήνεται κλείσιμο των σχολείων λόγω κρουσμάτων

Από πλευράς ΕΟΔΥ τονίζεται ότι σε σχολικές μονάδες που έχουν παρατηρηθεί ένα ή περισσότερα περιστατικά λοίμωξης συστήνεται η ενημέρωση των γονέων των υπόλοιπων παιδιών και η ευαισθητοποίησή τους για την αναγνώριση των πιθανών συμπτωμάτων. Σε περίπτωση εκδήλωσης συμπτωμάτων συμβατών με λοίμωξη από ιούς, συστήνεται η παραμονή του παιδιού στο σπίτι και η αντιμετώπισή του σύμφωνα με την καθοδήγηση του θεράποντος ιατρού. Το κλείσιμο της σχολικής μονάδας, όπου έχει εκδηλωθεί το κρούσμα ή τα κρούσματα, δεν ενδείκνυται ως μέτρο πρόληψης.