Φοιτητές του Πανεπιστημίου Staffordshire ανακάλυψαν ότι τα τελευταία δύο χρόνια μαθαίνουν προγραμματισμό όχι από άνθρωπο καθηγητή, αλλά από υλικό που έχει δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου από τεχνητή νοημοσύνη στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού προγράμματος μαθητείας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Guardian, οι 41 συμμετέχοντες στο πρόγραμμα διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τα μαθήματα: ηχογραφημένες φωνές που θύμιζαν συνθετική ομιλία, παρουσιάσεις με ύφος μεγάλης γλωσσικής μοντέλας, ακατάλληλες ορολογίες και μια σταθερή χρήση αμερικανικών εκφράσεων.

Οι φοιτητές μιλούν για «επιφανειακό, γενικό περιεχόμενο», φτωχά δομημένο και συχνά άσχετο με τις ανάγκες της εκπαίδευσης. «Αν παραδίδαμε εργασία που είχε γραφτεί από AI, θα μας έδιωχναν από το πανεπιστήμιο. Κι όμως, εμείς διδασκόμαστε από AI».

Η αντίφαση είναι προφανής. Στους κανονισμούς του ιδρύματος, απαγορεύεται ρητά στους φοιτητές να «αναθέτουν τη δουλειά τους σε τεχνητή νοημοσύνη ή άλλο άτομο», με την προειδοποίηση ότι κάτι τέτοιο συνιστά ακαδημαϊκή παρατυπία. Παρ’ όλα αυτά, η διοίκηση του πανεπιστημίου έχει αναθεωρήσει τις εσωτερικές πολιτικές ώστε να επιτρέπει τη χρήση αυτοματισμών AI στο διδακτικό έργο, παρουσιάζοντάς το ως «πλαίσιο που υποστηρίζει τους ακαδημαϊκούς στη χρήση αυτοματοποιημένων εργαλείων».

pexels

Ένα πρόσφατο απόσπασμα βίντεο, που μοιράστηκε στον βρετανικό Τύπο, δείχνει ξεκάθαρα ότι η χρήση AI συνεχίζεται. Στο υλικό, μια φωνή που προσπαθεί να μιμηθεί Βρετανό καθηγητή εξηγεί έννοιες προγραμματισμού, για να αλλάξει ξαφνικά σε ισπανική προφορά μέσα στην ίδια πρόταση — ένδειξη της ασταθούς λειτουργίας του συστήματος.

Καθώς το πρόγραμμα τρέχει ήδη δύο χρόνια, πολλοί φοιτητές νιώθουν πως βρίσκονται παγιδευμένοι σε μια εκπαιδευτική διαδικασία που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες ή στην ποιότητα που θα έπρεπε να προσφέρει ένα πανεπιστήμιο.

«Είμαι στη μέση της ζωής και της καριέρας μου», λέει φοιτητής. «Δεν μπορώ τώρα να ξεκινήσω από την αρχή μια άλλη πορεία. Είμαι εγκλωβισμένος σε αυτό το πρόγραμμα».

Οι φοιτητές ζητούν άμεση παρέμβαση, υποστηρίζοντας ότι η «λοταρία» μεταξύ ανθρώπινης και τεχνητής διδασκαλίας δεν μπορεί να αποτελεί τη νέα πραγματικότητα της ανώτατης εκπαίδευσης.